I OW 203/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski NSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Ząbki o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta Ząbki a Wójtem Gminy Perlejewo przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku stałego i jego wypłatę postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE PISMEM Z 27 WRZEŚNIA 2024 R. BURMISTRZ MIASTA ZĄBKI WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A WÓJTEM GMINY PERLEJEWO W SPRAWIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPATRZENIA WNIOSKU D. B. O PRZYZNANIE ZASIŁKU STAŁEGO I JEGO WYPŁATĘ. W uzasadnieniu organ wskazał, że zainteresowany w dniu 14 września 2023 r. zwrócił się o przyznanie mu pomocy finansowej. W toku postępowania ustalono, że zainteresowany mieszka wraz z żoną i synem na terenie rodzinnych ogródków działkowych. Jednocześnie w trakcie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z zainteresowanym ustalono, że nie ma on możliwości zamieszkania w miejscu zameldowania na pobyt stały. Wnioskodawca wskazał także, że Ośrodek Pomocy Społecznej w Z. decyzją z 13 października 2023 r. przyznał zainteresowanemu pomoc w formie zasiłku stałego w wysokości 532 zł miesięcznie. Następnie decyzją z 26 stycznia 2024 r. zmienił wysokość zasiłku, ustalając jego kwotę na 712 zł, a decyzją z 6 lutego 2024 r. przedłużył zainteresowanemu prawo do zasiłku stałego. Po uzyskaniu przez zainteresowanego nowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Ośrodek decyzją z 12 kwietnia 2024 r. przyznał mu zasiłek stały w wysokości 712 zł miesięcznie. Z uwagi na fakt bezdomności zainteresowanego Burmistrz wniósł o uznanie organu w Perlejewie jako właściwego w sprawie. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy Perlejewo wniósł o wskazanie Burmistrza Miasta Ząbki jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko, wskazał, że zainteresowany od 25 lat posiada centrum swoich interesów życiowych w Z. W jego ocenie kryterium ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały powinno być stosowane wyłącznie w przypadku, gdy nie da się ustalić miejsca zamieszkania osoby, która składa wniosek o przyznanie świadczeń ze środków pomocy społecznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że sporem o właściwość między organami administracji publicznej jest obiektywnie istniejąca sytuacja prawna, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej, co do zakresu ich działania w tym przede wszystkim, co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 grudnia 2020 r., sygn. akt I OW 174/20, z 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 319/20, z 10 marca 2022 r., I OW 194/21, czy z 8 listopada 2023 r., sygn. akt I OW 119/23). Oznacza to, że spór o właściwość pomiędzy organami uniemożliwia im rozstrzygnięcie sprawy objętej tym sporem. Zatem rozstrzygnięcie sprawy przez jeden z organów oznacza, że w sprawie nie zaistniał spór o właściwość, który mógłby zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z zawartej w aktach sprawy dokumentacji wynika, że decyzją Burmistrza Miasta Ząbki z 13 października 2023 r. zainteresowanemu przyznano pomoc w formie zasiłku stałego, a decyzjami z 26 stycznia 2024 r., z 6 lutego 2024 r. oraz z 12 kwietnia 2024 r. odpowiednio zmieniono wysokość tego zasiłku, przedłużono prawo do jego pobierania oraz na nowo przyznano ten zasiłek po uzyskaniu przez zainteresowanego nowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że spór w rozpoznawanej sprawie ustał przed złożeniem wniosku o jego rozstrzygnięcie, a zatem brak jest sporu o właściwość, którą miałby rozstrzygnąć Naczelny Sąd Administracyjny. Jak długo wydane w sprawie decyzje pozostają w obrocie prawnym i nie toczy się żadne postępowanie o ich uchylenie lub zmianę, nie istnieje sprawa administracyjna, w której mógłby wystąpić spór o właściwość (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 330/20, z 5 listopada 2019 r., sygn. akt I OW 241/23, czy z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I OW 180/24). W konsekwencji stwierdzić należy, że spór o właściwość między organami nie występuje, a wniosek podlega oddaleniu. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie 15 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 151 i art. 166 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.