I OZ 755/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: 1) T. V., 2) A. N., G. M., M. C. – jako kuratora spadku po E. W., L. W., S. vel S. G. , P. W. - jako przedstawiciela zmarłych E. W. i L. W. oraz jako przedstawiciela osobistego R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 546/21 w sprawie ze skargi Prezydenta m.st. Warszawy na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 18 grudnia 2020 r. nr DO3.7611.391.2019.MM w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 2 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 546/21, zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi Prezydenta m.st. Warszawy na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 18 grudnia 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd i instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją Minister Rozwoju, Pracy i Technologii uchylił w całości decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 16 października 2019 r. oraz jednocześnie stwierdził, że decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z 14 listopada 1951 r. oraz utrzymane nią w mocy orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie z 24 lipca 1951 r. w części gruntu stanowiącego obecnie działkę nr [...]. z obrębu [...] zostały wydane z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdził ich nieważność. Zaskarżona decyzja została doręczona między innymi radcy prawnemu K. S. działającemu jako kurator spadku po C. G. W toku postępowania sądowego WSA ustalono, że K. S. został ustanowiony kuratorem spadku po C G. na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z 22 lipca 2013 r., sygn. akt VI Ns 398/13. Natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z 12 lutego 2020 r., sygn. akt VI Ns 398/13, K. S. został zwolniony z funkcji kuratora spadku po zmarłej C. G. z domu W. Postanowienie to jest prawomocne z dniem 29 lutego 2020 r. Ustalono również, że Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie postanowieniem z 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2006/15 stwierdził, że spadek po A. vel C. G. z domu W. zmarłej dnia [...] grudnia 1943 r., ostatnio zamieszkałej w W., na podstawie ustawy nabył syn D. G. w całości. D. G. nie żyje (pismo Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z 21 lutego 2023 r.). Ze znajdującej się w aktach sprawy kopii odpisu skróconego akt zgonu sporządzonego w dniu 3 marca 1948 r. wynika, że D. G. urodził się [...] sierpnia 1884 r. Ustalono także, że w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie prowadzone jest postępowanie o sygn. akt I Ns 1324/16 z wniosku Skarbu Państwa – Prezydenta m.st. Warszawy o zmianę na podstawie art. 679 § 1 k.p.c. ww. prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2006/15 i orzeczenie, że spadek przypada w całości spadkobiercy ustawowemu Skarbowi Państwa. Przy czym ww. postępowanie o sygn. akt I Ns 1324/16 o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2006/15, zostało zawieszone postanowieniem z 19 lutego 2020 r. do czasu zakończenia postępowania prowadzonego pod sygn. akt II Ns 1185/19 w przedmiocie ustalenia treści aktu urodzenia E. G. Ustalono też, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z 6 lipca 2022 r., sygn. akt VI Ns 728/21, ustalono treść aktu urodzenia E. G.. Postanowienie to jest prawomocne z dniem 21 lipca 2022 r. Zdaniem Sądu I instancji, prawomocne zakończenie postępowania o zmianę prawomocnego postanowienia spadkowego na podstawie którego spadek nabył syn D. G. w całości i orzeczenie, że spadek przypada w całości spadkobiercy ustawowemu Skarbowi Państwa ma wpływ na rozstrzygnięcie postępowania w niniejszej sprawie, gdyż przesądzi kto jest stroną postępowania w tej sprawie. Dopiero zatem prawomocne zakończenie tego postępowania pozwoli Sądowi na prawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania sądowego. Z tych względów Sąd I instancji zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej jako P.p.s.a. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli: 1) T. V., 2) A. N., G. M., M. C. – jako kurator spadku po E. W., L. W., S. vel S. G., P. W. - jako przedstawiciel zmarłych E. W. i L. W. oraz jako przedstawiciel osobistego R. G. W obu zażaleniach podniesiono przede wszystkim zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji m.in. art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazując na brak zdolności skargowej Prezydenta m.st. Warszawy. Nadto w drugim z wymienionych zażaleń podniesiono zarzut naruszenia 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 679 k.p.c. poprzez bezzasadne zawieszenie postępowania, które prowadzi do nieuprawnionego obalenia domniemania prawomocności materialnej postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2006/15. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie taki związek nie zachodzi. Dla sądu kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść (por. postanowienie NSA z 24 kwietnia 2014 r., II FZ 289/14). Zdaniem składu orzekającego za zawieszeniem postępowania sądowego w niniejszej sprawie nie przemawia fakt prowadzenia przed Sądem Rejonowym dla m.st. Warszawy postępowania o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z 26 lutego 2016 r., sygn. akt I Ns 2006/15 stwierdzającego, że spadek po A. vel C. G. z domu W. na podstawie ustawy nabył syn D. G. w całości. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie to wszczęte zostało przed wydaniem zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii. Jeżeli zatem istniała konieczność zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sprawy, której wynik mógł mieć wpływ na ustalenia dotyczące kręgu spadkobierców po A. vel C. G. z domu W., a w konsekwencji - kręgu stron postępowania, to odnosiła się ona do fazy postępowania administracyjnego. Na etapie postępowania sądowoadministracyjnego okoliczność, iż przed sądem powszechnym od 2016 r. toczy się postępowanie w sprawie zmiany prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku może mieć wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, nie stanowi natomiast podstawy do zawieszenia tego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. W odniesieniu do zasadniczych zarzutów zażalenia należy podkreślić, że badanie kwestii legitymacji skargowej Prezydenta m.st. Warszawy w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a., wykracza poza ramy niniejszego postępowania zażaleniowego. Zarzuty te winny zostać poddane szczegółowej analizie Sądu I instancji w fazie badania dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.