II SO/Kr 19/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] z siedzibą w L. o wymierzenie Dyrektorowi Powiatowego Zespołu nr 10 Szkół Mechaniczno-Elektrycznych im. Mikołaja Kopernika w Kętach grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 15 lipca 2024 r. postanawia I. wymierzyć Dyrektorowi Powiatowego Zespołu nr 10 Szkół Mechaniczno-Elektrycznych im. Mikołaja Kopernika w Kętach grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), II. zasądzić od Powiatowego Zespołu nr 10 Szkół Mechaniczno-Elektrycznych im. Mikołaja Kopernika w Kętach na rzecz strony skarżącej kwotę w wysokości 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Fundacja [...] z siedzibą w L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Powiatowego Zespołu nr 10 Szkół Mechaniczno-Elektrycznych im. Mikołaja Kopernika w Kętach grzywny. Wnioskodawca wskazał, że za pośrednictwem tego organu złożył w dniu 15 lipca 2024 r. skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 marca 2024 r. o udzielenie informacji publicznej. Wnioskodawca załączył dowód nadania skargi i zarzucił, że skarga nie została przekazana do Sądu. Oprócz wniosku o wymierzenie organowi grzywny, Fundacja zażądała zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie wniosku, zasądzenie kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodu z załączonych dokumentów. W uzasadnieniu organ podkreślał, że na każdym etapie udzielał niezbędnych odpowiedzi na postawione przez wnioskodawcę pytania. Stąd bezzasadny jest zarzut, że pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wśród załączonych dokumentów znajduje się odpowiedź na skargę Fundacji sporządzona dnia 28 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 1a P.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Co do zasady organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w niniejszej sprawie powyższy termin jest uregulowany przepisem szczególnym. Zgodnie bowiem z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902) w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest do sądu administracyjnego skarga, jest bezwzględnie obowiązany przekazać to pismo sądowi wraz z kompletem akt sprawy w odpowiednim terminie liczonym od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Celem przedmiotowej grzywny jest pełnienie funkcji dyscyplinującej i represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12). Orzeczenie sądu o grzywnie ma charakter uznaniowy, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy, jak również czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). W dniu 15 lipca 2024 r. wnioskodawca skierował do organu skargę adresowaną do sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, organ nie przekazał jednak powyższej skargi do sądu, choć w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny nie tylko nie zaprzeczył, że ją otrzymał ale nawet w formie załącznika załączył odpowiedź na tę skargę z dnia 28 października 2024 r. W uzasadnieniu organ nie przedstawił żadnych powodów usprawiedliwiających brak przekazania skargi. Zamieścił natomiast szeroką argumentację świadczącą o tym, że nie pozostawał w bezczynności i udzielał żądanych przez wnioskodawcę informacji publicznych. Powyższe kwestie będą przedmiotem rozważań sądu ale dopiero po skutecznym przekazaniu przez organ skargi – do czego organ jest zobowiązany bez względu na to, czy uważa zawarte w niej zarzuty za zasadne, czy też nie. Kontrola zasadności skargi należy bowiem do sądu, a nie do organu, który zobowiązany jest wyłącznie do przekazania tego dokumentu w terminie 15 dni od dnia jego otrzymania wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Wobec tego, że powyższego obowiązku organ nie wykonał do dnia orzekania w przedmiotowej sprawie, za zasadne uznano wymierzenie organowi grzywny. O wysokości zadecydowała postawa organu, z której wynika, że nie ignorował on uprawnień strony skarżącej, lecz reagował w przeszłości na zadawane przez nią pytania. Jeżeli chodzi o skuteczność tej sankcji, Sąd wziął również pod uwagę koszty sądowe, które dodatkowo obciążą organ. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 64 § 3 P.p.s.a.