VII SAB/Wa 363/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w prowadzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych w lokalu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić A. L. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] pod pozycją [...] UZASADNIENIE A. L. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 27 lutego 2024 r. na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w prowadzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych w lokalu. W odpowiedzi z dnia 4 listopada 2024 r. na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 24 grudnia 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego (bez daty dziennej), w którym poinformował Sąd o cofnięciu skargi. Tożsame pismo z dnia 27 grudnia 2024 r. wpłynęło do Sądu w dniu 30 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając przesłanki określone w treści wyżej cytowanego przepisu stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, dlatego Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji.