II OZ 352/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 180/23 odrzucające sprzeciw A. S. od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 21 grudnia 2022 r., nr SOV.621.1.18.2022 w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 180/23, odrzucił sprzeciw A. S. od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 21 grudnia 2022 r., nr SOV.621.1.18.2022. Sąd podał m.in., że zarządzeniem z dnia 6 lutego 2023 r. wezwano wnoszącą sprzeciw do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odpis zarządzenia skutecznie doręczono w dniu 13 lutego 2023 r. Wnosząca sprzeciw pomimo wezwania nie uiściła w wyznaczonym terminie wpisu od sprzeciwu, wobec czego Sąd orzekł o jego odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, podnosząc, że wraz z M. S. i A. S. "wniosłyśmy (...) sprzeciw od decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 21 grudnia 2022 roku o nr SOV.621.1.16.2022, SOV.621.1.17.2022, SOV.621.1.18.2022 w przedmiocie wymeldowania (...). Złożyłyśmy sprzeciw wspólnie i wniosłyśmy opłatę za wpis 100 zł. Przed Urzędem Gminy postępowanie było prowadzone dla naszej trójki wspólnie. Wojewoda Śląski rozdzielił nasze sprawy, a my w sprzeciwie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prosiliśmy o potraktowanie naszej sprawy łącznie, gdyż cały czas się uczymy, nie pracujemy, jesteśmy na utrzymaniu mamy. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2023 roku WSA w Gliwicach wezwał nas do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez oznaczenie numeru PESEL, zostało nam doręczone wezwanie dla każdej osobno. Wezwanie było podpięte w pliku dokumentów jako pierwsze, później informacja który Sędzia został wyznaczony, następnie doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę (10 stron) i tutaj wezwanie dla A. S. się zakończyło. Natomiast dla nas, co oczywiście nas nie tłumaczy, do takiego samego pliku dokumentów na samym końcu zostało podpięte doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu i zarządzenie. Nie zauważyłyśmy go, gdyż dotąd wszystkie pisma, które do nas przychodziły były dokładnie tej samej treści (z małymi wyjątkami w treści) i odesłałyśmy uzupełnienie tylko poprzez podanie numeru PESEL". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mocą art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (sprzeciwu). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolniona z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca zarządzeniem z dnia 6 lutego 2023 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Odpis przedmiotowego zarządzenia został skutecznie doręczony w dniu 13 lutego 2023 r. W wyznaczonym terminie nie uiszczono żądanej zarządzeniem kwoty w wysokości 100 złotych. Nie ulega zatem wątpliwości, że brak fiskalny sprzeciwu nie został usunięty. Faktu tego nie kwestionuje sama skarżąca. Jak przyznała w zażaleniu, nie zauważyła przedmiotowego wezwania wśród pliku dokumentów otrzymanych z Sądu. W związku z powyższym, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu sprzeciwu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia powyższego zapatrywania. Skoro organ odwoławczy wydał odrębne (indywidualne) decyzje w stosunku do ww. podmiotów, zasadnie Sąd Wojewódzki rozdzielił sprzeciw wniesiony jednym pismem na trzy odrębne sprawy (II SA/Gl 178/23, II SA/Gl 179/23, II SA/Gl 180/23), uwzględniając interes prawny każdej z tych osób do zaskarżenia wydanego przez organ aktu. Kwestia prawidłowości rozdzielenia postępowania administracyjnego toczącego się przed organem odwoławczym leży poza sferą rozważań, z uwagi na ograniczony zakres kontroli w tym postępowaniu sądowym, gdzie badana jest jedynie legalność wydania przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia. Uiszczenie wpisu sądowego od sprzeciwu po terminie zakreślonym wezwaniem nie mogło odnieść zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.