III FZ 489/24

SENTENCJA Dnia 19 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 780/24 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.210.2024.2.AK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z 30 września 2024 r., I SA/Gd 780/24, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał W. N. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 1 sierpnia 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, w kwocie 100 zł. Podstawę zarządzenia stanowił art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej: "rozporządzenie"). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący odmówił dokonania wpłaty i wniósł o ponowne rozpoznanie zarządzenia o wpisie. Skarżący argumentował, że w sprawie zachodzi okoliczność z art. 239 § 1 lit. e p.p.s.a., jak również wskazał na treść uchwały NSA z 23 maja 2016 r., II GPS 2/15. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100 zł. Istota sprawy sprowadza się do ustalenia czy rozpoznawana sprawa jest wolna od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a., a co za tym idzie czy słusznie sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W punkcie pierwszym uchwały z 23 maja 2016 r., II GPS 2/15, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a. i w konsekwencji - na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e tej ustawy - z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zwolniona jest strona skarżąca w sprawach ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W niniejszej sprawie skarżący wnioskiem z 4 maja 2024 r. skierowanym do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. wniósł o wydanie postanowienia w sprawie rozliczenia zajętego wynagrodzenia za pracę oraz innych zajętych środków finansowych jak również naliczonych w związku z tymi zajęciami kosztów egzekucyjnych. NUS będący jednocześnie organem egzekucyjnym oraz wierzycielem prowadzi wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne na podstawie szeregu tytułów wykonawczych wystawionych przez NUS oraz na podstawie adnotacji przekazanej przez ZUS w związku ze zbiegiem egzekucji administracyjnej do wynagrodzenia za pracę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszona przez skarżącego argumentacja, że niniejsza sprawa spełnia wymagania z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. w kontekście uchwały NSA z 23 maja 2016 r., II GPS 2/15, nie zasługuje na uwzględnienie. Prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczy różnych tytułów wykonawczych, wystawionych nie tylko przez ZUS, ale również przez naczelnika urzędu skarbowego. Z uwagi na zaistnienie zbiegu egzekucji administracyjnej Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w G. przekazał tytuły wykonawcze celem łącznego prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G.. Powyższe okoliczności nie determinują zastosowania w sprawie zwolnienia z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że egzekucja prowadzona jest nie tylko na podstawie tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ale również na podstawie tytułów wystawionych przez NUS. Taka okoliczność nie determinuje zastosowania w sprawie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W konsekwencji należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału zastosował właściwą w sprawie regulację prawną, wyznaczył odpowiednią kwotę wpisu, termin na jego uiszczenie oraz rygor nieuzupełnienia tego braku, stąd też brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.