II SA/Wr 154/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi L. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2022 r. sygnatura akt II SAB/Wr 1224/22 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczoną przy skardze opłatę wysokości 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Skargą z dnia 11 listopada 2023 r. L. M. (dalej: skarżąca) zaskarżyła bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w wykonaniu wyroku tutejszego Sądu, opisanego w sentencji postanowienia. Jednocześnie skarżąca wniosła do sądu opłatę w wysokości 100 złotych. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych złożonej skargi, poprzez uiszczenie uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz nadesłania kopii wezwania właściwego organu do wykonania wyroku, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono na adres skarżącej wskazany w skardze w dniu 6 marca 2024 r. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 13 marca 2024 r. Braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634.; dalej jako: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi wezwała organ do wykonania wyroku, co czyniło skargę w niniejszej sprawie niedopuszczalną. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie nie uiszczono wpisu od skargi w należnej wysokości, pomimo stosownego wezwania, nadto nie wykazano, że skargę poprzedzono wymaganym prawem wezwaniem do wykonania wyroku. Wobec tego Sąd był zobligowany do jej odrzucenia, o czym postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie częściowo uiszczonego wpisu wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.