Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SA/Wa 1505/23

Administrative courts2023-12-18
Case number
II SA/Wa 1505/23
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2023-12-18
Type
Wyrok WSA w Warszawie

Judges

Andrzej KołodziejLucyna StaniszewskaSławomir Antoniuk

Ruling

Oddalono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Polskich Kolei Państwowych S.A. z dnia [...] lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę UZASADNIENIE I. Przedmiotem rozpoznania jest skarga M. L. (dalej: ,,skarżący’’) na decyzję Polskich Kolei Państwowych S.A. (dalej: ,,spółka’’, ,,PKP S.A.’’, ,,podmiot zobowiązany’’) z dnia [...] lipca 2023 r. znak [...] odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. II. Skarga została złożona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: 1. Dnia 17 czerwca 2023 r. za pośrednictwem e-Puap do PKP S.A. wpłynął wniosek Pana M. L. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: ,,Czy poniższe firmy w następujących lokalizacjach: 1. P. Sp. z o.o. - ul. [...], [...]. 2. D. Sp. z o.o. – ul. [...], [...], 3. Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o. ul. [...] i [...], [...]. 4. G. Sp. o.o. - ul. [...], [...], 5. B. S.A. - ul. [...], [...], korzystają z terenów należących do Polskich Kolei Państwowych S.A. lub innych podmiotów z grupy PKP? Jeżeli tak to na jaki okres czasu (data końcowa) jest obecnie ustalony czas korzystania (najmu, dzierżawy itp.) przez te podmioty z tych nieruchomość?’’. 2. Dnia 3 lipca 2023 r. PKP S.A. poinformowała skarżącego, iż z uwagi na trwające uzgodnienia wewnętrzne, odpowiedź na wniosek zostanie wysłana w terminie do dnia 17 lipca 2023 r. Dnia 17 lipca 2023 r. PKP S.A. udzieliła odpowiedzi na Wniosek w zakresie pytania nr 1. Natomiast w zakresie pytania nr 2 spółka poinformowała, że zostanie wydana odrębnym pismem decyzja odmowna. 3. Decyzją z dnia [...] lipca 2023 r. znak [...] spółka odmówiła udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji podniosła, że rozpoznając wniosek w pierwszej kolejności rozważyła, czy wnioskowane informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępnienia których jest zobowiązana na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy, tzn. czy wniosek dotyczy wykonywania przez spółkę zadań publicznych lub dysponowania majątkiem publicznym. PKP S.A. oceniła, że wniosek dotyczy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. d) ustawy, tzn. dotyczy udostępnienia informacji publicznej o majątku publicznym, tj. majątku podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem Skarbu Państwa oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach. Ponadto przedmiot wniosku może zostać oceniony jako związany z wykonywaniem przez spółkę zadań publicznych. Wobec powyższego, w dalszej kolejności PKP S.A. przeprowadziła analizę w zakresie umożliwiającym udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w niniejszej sprawie prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę informacji niejawnych, innych tajemnic ustawowo chronionych, prawa do prywatności czy tajemnicy przedsiębiorcy. W ocenie spółki pytanie drugie dotyczy tajemnicy przedsiębiorstwa, bowiem dotyczą najmu nieruchomości, zaś jednym z podstawowych aspektów działalności komercyjnej PKP S.A. jest właśnie wynajem nieruchomości. Działalność ta jest jednym z najważniejszych źródeł z których PKP S.A. czerpie zyski pozwalające na finansowanie pozostałych gałęzi swojej działalności, w tym w szczególności na utrzymanie dworców kolejowych w należytym stanie technicznym. Wobec powyższego, spółka uważa, że dostęp do wnioskowanych informacji podlega ograniczeniu, w szczególności z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p.. Spółka wskazała, że informacje, o które prosi wnioskodawca, zawierają istotne gospodarcze i handlowe informacje ważne dla PKP S.A. PKP S.A. jest spółką prawa handlowego. W uzasadnieniu spółka wskazał na cel swojej działalności, którym jest powiększanie wartości powierzonego jej przez akcjonariuszy majątku, z uwzględnieniem praw i interesów innych niż akcjonariusze podmiotów, zaangażowanych w funkcjonowanie Spółki, w szczególności wierzycieli Spółki oraz jej pracowników. PKP S.A. jest jednym z największych właścicieli nieruchomości w Polsce. W zasobach Spółki znajduje się m.in. ok. 96 tys. ha gruntów oraz 52 tys. budynków i budowli. Jej majątek stanowią zarówno obiekty pełniące funkcje związane z transportem i obsługą podróżnych (dworce kolejowe), jak i nieruchomości komercyjne. PKP S.A. podkreśliła, że prowadzi aktywne działania jako zarządca, polegające m.in. na inicjowaniu inwestycji oraz szukaniu sposobów optymalnego zagospodarowania kolejowych gruntów. Rolą PKP S.A. jest komercjalizacja posiadanych nieruchomości poprzez minimalizację liczby pustostanów i maksymalizację uzyskiwanych przychodów z najmu lub dzierżawy nieruchomości. Należy wskazać, iż zapisy dwustronnej umowy zawartej pomiędzy PKP S.A. a najemcą/dzierżawcą terenów, podobnie jak zapisy wszystkich tego rodzaju kontraktów, stanowią tajemnicę handlową. W ocenie spółki, istotne jest to, że strony umowy są zobowiązane do zachowania poufności, bowiem mowy zawierają zapisy indywidualnie negocjowane przez strony, a ich ujawnienie, w tym ujawnianie informacji związanych z komercjalizacją nieruchomości, w tym datą obowiązywania umów, polityką cenową, czy stosowanymi zabezpieczeniami, osłabia pozycję biznesową PKP S.A. Wszystkie czynniki i zapisy umów obrazują zobowiązania/wierzytelności stron umowy, a także świadczą o poziomie wykonywanych usług. W ocenie spółki wartość gospodarczą mogą mieć więc wszelkie informacje, jakie dotyczą szeroko rozumianego gospodarowania przez PKP S.A. jej mieniem, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a także sposobu wykonywania działalności gospodarczej. Spółka wskazała na potencjalną szkodę związaną z ujawnieniem informacji z umów, wobec których zastrzeżono poufność. W jej ocenie to spowoduje obniżenie ratingu PKP S.A. wśród jej kontrahentów. Ponadto, dane zawarte w umowie najmu w sposób obiektywny obrazują szczegóły prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorcy i przekładają się na istnienie interesu PKP S.A. w ich utajnieniu to takie dane podlegają ograniczeniu w zakresie ich ujawnienia. Co więcej spółka wskazał, że wnioskowane dane są chronione w ten sposób, że dostęp do ich treści jest ściśle limitowany - dostępne są one jedynie dla osób wewnątrz PKP S.A., które dla wykonywania czynności służbowych taki dostęp muszą mieć zapewniony. Ponadto, wiedza o zakresie zawartych przez PKP S.A. umów nie jest powszechnie i łatwo dostępna. Należy również wskazać, że dostęp zapewniony jest jedynie osobom, którym taki dostęp do ww. informacji jest niezbędny, jest kontrolowany poprzez stosowanie haseł dostępu z wymuszeniem ich regularnego zmieniania. Ochrona informacji jest również zapewniana poprzez stosowanie szyfrowania w komunikacji pomiędzy użytkownikiem, a systemami informatycznymi dostępnymi osobom zatrudnionym w PKP S.A. Mając na uwadze powyższe, Spółka postanowiła, że wnioskowane informacje podlegają ograniczeniu z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy wskazaną w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Spółka wskazała, że stosuje szereg zabezpieczeń prawnych i faktycznych zmierzających do zachowania poufności informacji żądanych przez Wnioskodawcę. Po pierwsze informacje, o udostępnienie których zwrócił się wnioskodawca, zostały wyodrębnione spośród innych informacji jako podlegające ochronie. W komórce mesmerycznej, w której są przechowywyane i obsługiwane przedmiotowe umowy, zostały podjęte niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności, są one dostępne jedynie dla osób wewnątrz PKP S.A., które dla wykonywania czynności służbowych taki dostęp muszą mieć zapewniony. Ponadto, wiedza o zakresie zawartych przez PKP S.A. umów nie jest powszechnie i łatwo dostępna. Po drugie, na mocy uchwały Nr [...] Zarządu PKP S.A. z dnia [...] lutego 2015 r. został przyjęty regulamin ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa Spółki "Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna" oraz "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa PKP S.A.". Osoby mające dostęp do żądanych przez wnioskodawcę informacji zostały poinformowane o obowiązku zachowania tajemnicy, zobowiązane były do zapoznania się z ww. regulaminem, odbycia szkolenia, a udostępnienie im przedmiotowych informacji nastąpiło po złożeniu przez nich pisemnego zobowiązania do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa PKP S.A. Ponadto, spółka wskazała, że zgodnie z obowiązującym regulaminem pracy dla pracowników zatrudnionych w PKP S.A. (przyjętym decyzją Nr [...] Prezesa Zarządu-Dyrektora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. z późn. zm.) pracownik zobowiązany jest w szczególności do przestrzegania zasad ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa PKP S.A. (S 5 ust. 2 pkt 3 Regulaminu), a nieuprawnione ujawnienie, nieuzasadniona modyfikacja, zniszczenie albo nieuprawnione wykorzystanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa PKP S.A jest ciężkim naruszeniem przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (§ 6 ust. 1 pkt 1 Regulaminu). III. 1. Niezadowolony z rozstrzygnięcia skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił pod adresem decyzji naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: udip) poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz prawa proceduralnego tj. art. 11 w związku z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: kpa). Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji; 2) zasądzenie kosztów postępowania; 3) Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że spółka PKP S.A. rozpoznała część jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] czerwca 2023 r. (pkt 2) i odmówiła mu udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania okresu czasu na jaki Spółka zawarła umowy (najmu, dzierżawy) ze wskazanymi we wniosku podmiotami. W ocenie skarżącego, spółka całkowicie pomija element materialny w uzasadnieniu wydawanej decyzji administracyjnej poprzestając na enigmatycznych sformułowaniach oraz odwołując się do swojej polityki, regulacji wewnętrznych i chęci zachowania danych w poufności. Tymczasem, w wydanym w sprawie PKP S.A. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt Il SA/Wa 2011/20 wyraźnie wskazano, że w orzecznictwie przyjmuje się, że nie jest wystarczające ogólnikowe wskazanie w decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, że żądane informacje objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. Konieczne jest wykazanie, że te konkretne informacje zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa. Skarżący zwrócił uwagę, że stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt III OSK 5005/21. W przekonaniu skarżącego analogicznie przedstawia się niniejsza sprawa bowiem w zaskarżonej decyzji spółka wskazała jedynie ogólnie, że analiza charakteru żądanych informacji przemawia za uznaniem, że dokumenty zawierające te informacje stanowią również tajemnicę przedsiębiorcy spółki, a wnioskowane informacje mieszczą się w zakresie rodzajów informacji, które co do zasady stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Zaskarżona decyzja jest tym samym powtórzeniem wad jakie już wcześniej sądy administracyjne wytykały Spółce. Według stanowiska zajętego w decyzji wszystkie dane dotyczące zawieranych przez Spółkę umów mają automatycznie podlegać ochronie w trybie art. 5 ust. 2 udip tylko dlatego, że odnoszą się do jej działalności gospodarczej i Spółka chce oraz podjęła działania aby zachować te dane w poufności, w tym limituje dostęp do nich. Skarżący podkreślił, że informacja, objęta tajemnicą przedsiębiorcy, dla zastosowania art. 5 ust. 2 udip musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji (wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2017 r., I OSK 2347/15). Tymczasem w uzasadnieniu decyzji nie podjęto nawet próby wykazania, że ujawnienie terminu na jaki zostały zawarte umowy tylko z paroma przedsiębiorcami spełnia tego typu kryteria i wiąże się dla Spółki z jakimkolwiek zagrożeniem. 2. W odpowiedzi na skargę PKP S.A. wniosło o oddalenie skargi. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 2492 t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 t.j.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, ponieważ strona skarżąca zgłosiła w skardze taki wniosek, a organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. 2. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie było przesądzenie, czy spółka była uprawniona do ograniczenia skarżącemu dostępu do informacji publicznej dotyczącej czasu na jaki zostały zawarte konkretne umowy najmu/dzierżawy przez spółkę z jej kontrahentami ze względu na potrzebę ochrony tajemnicy przedsiębiorcy wyrażonej w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022, poz. 902 t.j.). Spółka wykazała, że podstawę ograniczenia dostępu do żądanej przez skarżącego informacji publicznej stanowi art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Spółka nie naruszyła powołanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak również prawa procesowego. W uzasadnieniu decyzji wykazano, że żądane informacje publiczne stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 61 ust. 1 oraz art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ograniczenie prawa do uzyskiwania informacji publicznej, o której mowa w art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Takimi właśnie wartościami kierował się ustawodawca wprowadzając w ustawowej regulacji art. 5 ust. 2 u.d.i.p. kategorię tajemnicy przedsiębiorcy jako wartości uzasadniającej ograniczenie dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Stosownie zaś do art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2022 r. poz.1233 t.j., dalej: ,,u.z.n.k.’’), tajemnicą przedsiębiorstwa są informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechnie przyjmuje się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny oraz formalny (vide: wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 195/13; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 759/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne grono osób (pracowników podmiotu zobowiązanego) zobligowanych do dyskrecji. 3. Spółka w zaskarżonej decyzji wyjaśniła, w sposób wystarczający dla oceny trafności zajętego stanowiska, dlaczego żądane przez skarżącego informacje publiczne mają dla niej wartość gospodarczą i ich ujawnienie może chociażby potencjalnie zagrozić interesom PKP S.A. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest lakoniczne i w sposób wystarczający wyjaśnia potrzebę ochrony informacji, których udostępnienia domagał się skarżący. Z uzasadnienia decyzji wynika też jednoznacznie, że żądane przez skarżącego informacje, zawarte w punkcie 2 wniosku, posiadają dla Spółki wartość gospodarczą. Spółka wskazała w uzasadnieniu na zagrożenia związane z pozyskaniem żądanych informacji przez podmioty konkurencyjne na rynku nieruchomości. Spółka podniosła, że ze względu na cel jej działalności określone dane/informacje, o które wnioskuje Wnioskodawca, zawarte w umowie najmu w sposób obiektywny obrazują szczegóły prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorcy i przekładają się na istnienie interesu PKP S.A. w ich utajnieniu. 4. Nadto, PKP S.A. wskazała, że informacje są chronione w ten sposób, że dostęp do ich treści jest ściśle limitowany - dostępne są one jedynie dla osób wewnątrz PKP S.A., które dla wykonywania czynności służbowych taki dostęp muszą mieć zapewniony. Ponadto, wiedza o zakresie zawartych przez PKP S.A. umów nie jest powszechnie i łatwo dostępna. Należy również wskazać, że dostęp zapewniony jest jedynie osobom, którym taki dostęp do ww. informacji jest niezbędny, jest kontrolowany poprzez stosowanie haseł dostępu z wymuszeniem ich regularnego zmieniania. Ochrona informacji jest również zapewniana poprzez stosowanie szyfrowania w komunikacji pomiędzy użytkownikiem, a systemami informatycznymi dostępnymi osobom zatrudnionym w PKP S.A. Spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. W celu ochrony informacji, w zakresie bezpieczeństwa PKP S.A. zastosowała szereg zabezpieczeń prawnych i faktycznych zmierzających do zachowania poufności informacji żądanych przez skarżącego. Spółka wskazała, że wyodrębniono komórkę merytoryczną, w której są przechowywyane i obsługiwane przedmiotowe umowy. Ponadto, na mocy uchwały Nr [...] Zarządu PKP S.A. z dnia [...] lutego 2015 r. został przyjęty Regulamin ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa Spółki "Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna" oraz "Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa PKP S.A.". Zgodnie z tym dokumentem wewnętrznym przeanalizowanym przez Sąd osoby mające dostęp do umów zostały poinformowane o obowiązku zachowania tajemnicy, nadto zostały zobowiązane do zapoznania się z ww. Regulaminem, odbycia szkolenia, a udostępnienie im przedmiotowych informacji nastąpiło po złożeniu przez nich pisemnego zobowiązania do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa PKP S.A. Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 3 Regulaminem pracy dla pracowników zatrudnionych w PKP S.A. (przyjętym decyzją Nr [...] Prezesa Zarządu-Dyrektora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. z późn. zm.) złożonym przez spółkę do akt przechowywanych w sejfie, pracownik zobowiązany jest w szczególności do przestrzegania zasad ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa PKP S.A. a nieuprawnione ujawnienie, nieuzasadniona modyfikacja, zniszczenie albo nieuprawnione wykorzystanie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa PKP S.A jest ciężkim naruszeniem przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (§ 6 ust. 1 pkt 1 Regulaminu). Powyższe wskazuje, że w niniejszej sprawie spełniony został element formalny składający się na pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy, bowiem Spółka wykazała, że jej wolą było aby wnioskowane informacje podlegały ograniczeniu z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy wskazaną w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. i wprowadziła stosowne zabezpieczenia przed nieuprawnionym dostępem do tych danych. Spółka w zakresie elementu materialnego podniosła argumentację w zakresie możliwych niekorzystnych skutków dotyczących realizacji prowadzonej przez Spółkę działalności po ujawnieniu żądanych danych. Wskazała na możliwe wzmocnienie pozycji rynkowej konkurentów, jak też osłabienie pozycji Spółki w ramach prowadzonej działalności. Spółka wskazała, że dane z umów, o które prosi wnioskodawca, zawierają istotne dla niej gospodarcze i handlowe informacje, ze względu na cel jej działalności, którym jest powiększanie wartości powierzonego jej przez akcjonariuszy majątku. PKP S.A. podkreśliła, że prowadzi aktywne działania jako zarządca, polegające m.in. na inicjowaniu inwestycji oraz szukaniu sposobów optymalnego zagospodarowania kolejowych gruntów do czego odnoszą się także zindywidualizowane warunki umów najmu. W ocenie Sądu brak jest – na gruncie tej sprawy – podstaw do podważenia stanowiska Spółki, co do tego, że żądane informacje posiadają dla niej wartość gospodarczą. Spółka wskazała, nie tylko na okoliczność, że strony umowy są zobowiązane do zachowania poufności, jednak na istotne zindywidualizowane okoliczności jak to, że w umowach zawarte są zapisy indywidualnie negocjowane przez strony, a ich ujawnienie, w tym ujawnianie informacji związanych z komercjalizacją nieruchomości, w tym datą obowiązywania umów osłabi pozycję biznesową PKP S.A. Wszystkie czynniki i zapisy umów obrazują zobowiązania/wierzytelności stron umowy, a także świadczą o poziomie wykonywanych usług. Spółka podkreśliła, że ujawnienie informacji z umów, wobec których zastrzeżono poufność spowoduje obniżenie ratingu PKP S.A. wśród jej kontrahentów. Spółka zatem wskazała na potencjalną szkodę związaną z ujawnieniem informacji z umów, wobec których zastrzeżono poufność. W jej ocenie to spowoduje obniżenie ratingu PKP S.A. wśród jej kontrahentów. Ponadto, dane zawarte w umowie najmu o czasie na jaki została zawarta, w sposób obiektywny obrazują szczegóły prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorcy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia ustawowe wymogi niezbędne dla dokonania kontroli jej prawidłowości. 5. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że sprawa jest analogiczna do już osądzonej sprawy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2011/20, który uprawomocnił się na skutek oddalenia skargi kasacyjnej PKP S.A. przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt III OSK 5005/21. Co prawda sprawa dotyczyła zbliżonego stanu faktycznego bowiem wnioskodawca żądał informacji publicznej na temat wszelkich umów dzierżawy nieruchomości położonych na terenie wskazanej we wniosku gminy, w których PKP S.A. występuje w charakterze wydzierżawiającego, w tym w szczególności: 1. informacji o stronach tych umów (kto występuje w charakterze dzierżawcy); 2. informacji o nieruchomościach, których umowy dotyczą (nr działek ewidencyjnych i ksiąg wieczystych); 3. informacji o warunkach umów, w tym okresu ich trwania oraz warunków wynagrodzenia (wysokości oraz terminów płatności); jednakże ani Wojewódzki Sąd Administracyjny ani też Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądziły, że informacje te nie mogą zostać objęte ograniczeniem z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Spółka w przywołanej sprawie nie wykazała w sposób należyty, iż informacje żądane we wniosku mają walor tajemnicy przedsiębiorcy. Sądy obu instancji wyraźnie podkreśliły, że to lakoniczność i ogólność uzasadnienia decyzji odmownej spowodowało naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadniało zatem uchylenie wydanej w sprawie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd oceniając uzasadnienie decyzji z [...] lipca 2023 r. znak [...] odmawiającej udostępnienia informacji publicznej doszedł do przekonania, że odpowiada ono w swojej treści wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. i jest zgodne z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, bowiem wyjaśnia stronie zasadność przesłanek, którymi kierował się organ przy jej wydaniu. 6. Wobec powyższego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi w zakresie naruszenia art. 11 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie dopatrzył się także innych naruszeń w tym przepisów prawa materialnego tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. 7. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.