III FZ 412/24

SENTENCJA Dnia 12 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 515/22 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2022 r., nr SKO-4230/59/2022 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1.1. Postanowieniem z 30 kwietnia 2024 r., I SA/Bd 515/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę T. w B. (dalej: "Towarzystwo", "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 4 sierpnia 2022 r., w przedmiocie ulgi płatniczej. Zarządzeniem z 15 marca 2024 r., Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 lipca 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie skarżącej 22 marca 2024 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał 29 marca 2024 r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem odrzucił skargę. 1.2. Na powyższe postanowienie, towarzystwo złożyło zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. Wskazało, że podstawę prawną niniejszego zażalenia stanowi art. 227 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zdaniem towarzystwa, sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę jego złej sytuacji majątkowej. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. 2.3. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia zostało doręczone 22 marca 2024 r., a więc ustawowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał 29 marca 2024 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadności tego rozstrzygnięcia nie może podważyć argument odnoszący się do " bardzo złej – wręcz tragicznej sytuacji majątkowej", bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a. nakazuje odrzucić skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, bez względu na przyczynę jego nieuiszczenia. 2.4. Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Skarżąąca przy okazji każdego zażalenia składa również kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy o tej samej treści, uchylając się świadomie od złożenia pełnego i rzetelnego oświadczenia majątkowego celem rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Pomimo przesłania stronie skarżącej formularzu PPPr celem jego wypełnienia i przedłożenia w terminie 7 dni, towarzystwo w zakreślonym terminie nie złożyło wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkowało pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (sygn. akt I SPP/Bd 162/22, I SPP/Bd 6/23, I SPP 116/23 oraz I SPP 57/24). 2.5. Jednocześnie, bez wpływu na zasadność zaskarżonego orzeczenia pozostaje złożenie przez Skarżącą (wraz z zażaleniem) kolejnego wniosku o prawo pomocy. Nie uchyla to skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy i nie mogło mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Oznacza to, że złożenie kolejnego wniosku o prawo pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. 2.6. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.