I FSK 102/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po wstępnym zbadaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 431/24 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29 maja 2024 r., nr 1801-IOV-2.603.1.2024 w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2019 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie w celu usunięcia dostrzeżonego braku w zakresie pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE 1. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) z dnia 23 grudnia 2024 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 431/24, wydanego w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29 maja 2024 r., nr 1801-IOV-2.603.1.2024, w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2019 r., Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie wszystkie wymogi formalne skargi kasacyjnej zostały spełnione. 2. Mianowicie zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z wykładni gramatycznej art. 37 § 1 zdanie drugie P.p.s.a. wynika, że adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić jedynie odpis pełnomocnictwa im udzielonego (ewentualnie odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie), a nie odpisy pełnomocnictw innych pełnomocników danego podmiotu. Możliwość uwierzytelniania odpisów własnych pełnomocnictw nie rozciąga się zatem na możliwość uwierzytelnienia wszystkich dokumentów pełnomocnictw udzielonych w sprawie. Wspomnieć przy tym można, że w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt III CZP 118/08 (która dotyczyła analogicznego do art. 37 § 1 P.p.s.a. przepisu art. 89 Kodeksu postępowania cywilnego) przyjęto, że "adwokat, radca prawny lub rzecznik patentowy będący dalszym pełnomocnikiem nie może uwierzytelnić odpisu pełnomocnictwa podstawowego". 3. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna z dnia 23 grudnia 2024 r. została sporządzona i wniesiona drogą elektroniczną w imieniu Spółki przez doradcę podatkowego M. W., która powołała się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy o sygn. I SA/Rz 431/24. Tymczasem do akt sądowych tej sprawy złożony został nie uwierzytelniony odpis dokumentu pełnomocnictwa z dnia 23 października 2024 r. udzielonego temu doradcy podatkowemu w zakresie reprezentowania Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obu instancji (vide k. 30) - który mógłby zastąpić oryginał - lecz jego kserokopia. Na wspomnianej kserokopii odnotowano bowiem okoliczność potwierdzenia jej za zgodność z oryginałem, ale czynności tej dokonał nie ów doradca podatkowy, tylko pełnomocnik substytucyjny w osobie adwokata G. L., który upoważniony został do przeglądania i wykonania fotokopii akt sprawy (pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 23 października 2024 r. - k. 32). Tym samym nie zostało dotychczas wykazane właściwym dokumentem istnienie pełnomocnictwa dla doradcy podatkowego do działania w imieniu Spółki co najmniej w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (bo do tych czynności faktycznie sprowadzały się dotychczasowe działania rzeczonego pełnomocnika). 4. Skoro skarga kasacyjna obarczona była brakiem formalnym, który uniemożliwiał nadanie jej dalszego biegu, to należało podjąć czynności zmierzające do uzupełnienia tego braku w trybie art. 177a w związku z art. 176 § 2 w związku z art. 46 § 3 i w związku z art. 37 § 1 P.p.s.a. wzywając do właściwego wykazania przez pełnomocnika Spółki istnienia umocowania co najmniej do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (np. poprzez złożenie do akt oryginału pełnomocnictwa albo samodzielnie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa w postaci papierowej, tudzież w formie elektronicznej i w sposób dla niej właściwy). 5. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 in fine P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.