II SA/Wr 701/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 21 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Gminy [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 23 października 2023 r. nr SKO 4220.7.2023 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt postanawia: I. odrzucić sprzeciw; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od sprzeciwu w wysokości 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE W dniu 23 października 2023 r. SKO we Wrocławiu wydało opisaną w sentencji postanowienia decyzję kasacyjną – uchylającą w całości decyzję Burmistrza Gminy J. Pismem z dnia 23 listopada 2023 r. Gmina J. wywiodła sprzeciw od tego rozstrzygnięcia żądając jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 roku, poz. 1634, dalej jako: "p.p.s.a."), strona niezadowolona z decyzji kasacyjnej, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., może od niej wnieść sprzeciw. W myśl z kolei art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw wniesiony został przez Zastępcę Gminy J., który wydał de facto decyzję w pierwszej instancji – uchyloną przez SKO, a zatem przez organ, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji i którego rozstrzygnięcia dotyczy wydana przez SKO decyzja kasacyjna. Skoro zaś z przepisu wynika, że sprzeciw może zostać wniesiony wyłącznie przez stronę, to wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści tego przepisu wynika zatem jasno, rozdział roli strony postępowania i organu je prowadzącego. Wobec tego nie można uznać, że organ wydający decyzję w pierwszej instancji jest jednocześnie stroną postępowania, co wiąże się bezpośrednio z uprawnieniem do wniesienia sprzeciwu. Skuteczne rozpoznanie skargi (sprzeciwu) powinno poprzedzać ustalenie jej dopuszczalności. Skarga może być bowiem niedopuszczalna z przyczyn podmiotowych (gdy wniósł ją podmiot, który nie posiada legitymacji procesowej przed sądem administracyjnym) oraz przedmiotowych (gdy brak jest właściwości sądu administracyjnego). W orzecznictwie jak i w doktrynie utrwalony jest pogląd, że w przypadku, gdy skarga pochodzi od podmiotu, który a limine nie może być skarżącym, powinna być odrzucona. Chodzi tu o taki podmiot, odnośnie którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 58, LexisNexis 2011, a także wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, pub. CBOSA). Jak wskazano, uregulowania odnoszące się do skarg, należy stosować odpowiednio w odniesieniu do sprzeciwu. W świetle okoliczności niniejszej sprawy uznać zatem należy, że przyznanie legitymacji skargowej stronie skarżącej w sprawie niniejszej stanowiłoby przyznanie organowi administracji publicznej możliwości występowania w dwóch rolach – tego organu oraz strony postępowania sądowoadministracyjnego, co jest niedopuszczalne. Sprzeciw od decyzji wniesiony w niniejszej sprawie podlega w konsekwencji odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 b § 1 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.