III SAB/Wr 961/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi S. O. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 30 czerwca 2020 r. skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu (brak ponaglenia). Organ wskazał, że w jego ocenie nie można uznać za ponaglenie – wskazywane przez pełnomocnika - pismo z dnia 24 maja 2019 r. dotyczące udzielenia informacji o planowanym zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 3 sierpnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik strony przesłał pismo z dnia 24 maja 2019 r., które określił jako ponaglenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W sprawie w odpowiedzi na skargę organ podał, że strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. W aktach administracyjnych brak jest jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za ponaglenie. W szczególności za ponaglenie nie można uznać pisma z 24 maja 2019 r. dotyczącego udzielenia informacji o planowanym zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie. Tym samym nie można przyjąć, że pełnomocnik strony skarżącej wypełnił obowiązek nałożony przez Sąd i rzeczywiście przedłożył ponaglenie. Brak przedłożenia ponaglenia w zakreślonym terminie oznacza, że nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., art. 58 § 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.