I FSK 1805/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. T. sp. z o.o. z siedzibą w W. o połączenie do wspólnego rozpoznania skarg kasacyjnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, sygn. akt III SA/Wa 849/24 i z dnia 26 czerwca 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, sygn. akt III SA/Wa 852/24 postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z 16 stycznia 2025 r. P. T. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka) wniosła o połączenie do wspólnego rozpoznania, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarg kasacyjnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: w przedmiocie podatku od towarów i usług (I FSK 1805/24) i w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych (II FSK 1356/24). Ponadto wniosła o rozpoznanie połączonych spraw poza kolejnością wpływu na podstawie § 26 ust. 5 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2020 r. Regulamin Naczelnego Sądu Administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 805, dalej: Regulamin NSA). Podniosła, że brak prawomocnych orzeczeń we wskazanych powyżej sprawach, dotyczących wydanych na jej wniosek interpretacji indywidualnych, powoduje niepewność prawną, co do skutków planowanych czynności i ma kluczowe znaczenie dla opłacalności inwestycji ze względu na brak finansowania dłużnego oraz dodatkowe koszty fiskalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo Spółki z 16 stycznia 2025 r., o którym mowa powyżej, według właściwości wpłynęło zarówno do Wydziału I w przedmiocie podatku od towarów i usług, jak i do Wydziału II w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Postanowieniem z 24 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 1356/24, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński postanowił oddalić wniosek (dalej: Postanowienie). Art. 111 § 2 p.p.s.a. przewiduje możliwość połączenia spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Pojęcie związku między sprawami należy rozumieć jako istnienie zależności o istotnym znaczeniu, które odnoszą się do elementów stosunków prawnych w nich uregulowanych. Z uwagi na to, że pojęcie "sprawa sądowoadminstracyjna" obejmuje zarówno elementy podmiotowe (podmiot mający interes prawny lub obowiązek prawny), jak i przedmiotowe (treść uprawnienia lub obowiązku oraz ich podstawa faktyczna i prawna), oznacza to, że "w związku" – w rozumieniu art. 111 § 2 p.p.s.a. – pozostają sprawy, których cechy podmiotowe i przedmiotowe są podobne lub identyczne. Podobieństwo to powinno odnosić się do żądań i przedmiotów rozstrzygnięć (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I FPS 3/06, a także B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, teza 7 do art. 111, s. 413). Niezależnie od powyższego, łączenie spraw do wspólnego rozpoznania ma charakter fakultatywny, jest pozostawione uznaniu sądu i motywowane względami ekonomiki procesowej, to jest dążeniem do unikania powtarzania czynności procesowych przy rozpoznawaniu kolejnych, podobnych spraw. Wniosek Spółki odnosi się do spraw, które wymienionych kryteriów podobieństwa nie spełniają. Przedmiot każdej z nich jest odmienny, gdyż odnoszą się do różnych podatków i do odmiennych regulacji prawnych. Ich odmienność znajduje odzwierciedlenie w zakwalifikowaniu ich do rozpoznania w różnych jednostkach organizacyjnych Naczelnego Sądu Administracyjnego – różnych Wydziałach Izby Finansowej ww. sądu. Niemożliwe jest zatem ich łączne rozpoznanie ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 111 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe oraz okoliczność, że wniosek Spółki o połączenie spraw do wspólnego rozpoznania został negatywnie rozpatrzony Postanowieniem, musiał on ulec oddaleniu także w odniesieniu do sprawy, która zawisła do rozpoznania w przedmiocie podatku od towarów i usług. W oddzielnym piśmie Spółka zostanie poinformowana o rozpoznaniu wniosku w zakresie rozpoznania sprawy poza kolejnością.