III SAB/Gd 110/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE P. D. (dalej zwana także "skarżącą", "stroną") wniosła drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego. Ponieważ na podstawie nadesłanej przez Wojewodę Pomorskiego na elektroniczną skrzynkę podawczą tut. Sądu korespondencji nie było możliwe ustalenie kompletnego adresu elektronicznego, z którego nadano wskazaną skargę z dnia 24 września 2020 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2020 r. wezwano stronę skarżącą na adres pocztowy do podania - w terminie 7 dni, pod rygorem zawieszenia postępowania - adresu ePUAP, gdyż z korespondencji nadesłanej przez organ na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu nie jest możliwe ustalenie kompletnego adresu elektronicznego, z którego nadano skargę. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r. tutejszy Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. - dalej zwanej w skrócie jako: "p.p.s.a."). Następnie, postanowieniem z dnia 20 lutego 2023 r. tutejszy Sąd podjął zawieszone postępowanie. Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2023 r. wezwano skarżącą do wskazania pełnego adresu ePUAP, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane do skarżącej pocztą tradycyjną, na adres widniejący w aktach administracyjnych. Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie została skarżącej doręczona w dniu 27 lutego 2023 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 71 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników, przy czym – zgodnie z § 2 pkt 1 – gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno ponadto zawierać: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy. W myśl natomiast art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zgodnie z art. 46 § 2d p.p.s.a. jeżeli pismo, o którym mowa w § 2a, nie zawiera adresu elektronicznego, sąd przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w § 2c, doręczenie pism przez sąd następuje na adres wskazany zgodnie z § 2 pkt 1 lit. a, przy czym w pierwszym piśmie sąd poucza o warunku podania adresu elektronicznego w żądaniu doręczania pism środkami komunikacji elektronicznej. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego, dlatego powinna ona zawierać oznaczenie adresu elektronicznego, na jaki ma być prowadzona korespondencja Sądu ze skarżącą. Na podstawie przeprowadzonych dotychczas czynności wyjaśniających w tej sprawie nie udało się ustalić kompletnego adresu elektronicznego skarżącej. Skarżąca pomimo dwukrotnego odebrania wezwania do wskazania kompletnego adresu ePUAP nie wskazała tego adresu. W ocenie Sądu, skoro w niniejszej sprawie skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, to Sąd musi ocenić jej dopuszczalność pod względem zachowania warunków formalnych nie tylko na podstawie art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., ale dodatkowo na podstawie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podanie adresu elektronicznego. Jeżeli zatem skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, to powinna spełniać wymogi formalne dla tej formy. Skoro ustawodawca przewidział dodatkowe wymogi formalne dla pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, a nie ma przymusu wnoszenia pism do sądu administracyjnego w takiej formie, to jeśli strona zdecydowała się na wniesienie pisma (skargi) w takiej właśnie formie, to powinna dostosować się do przewidzianych szczególnych wymogów wynikających z art. 46 § 2a p.p.s.a. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (zob. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt II GZ 309/22). Nienadesłanie przez skarżącą na wezwanie Sądu adresu elektronicznego należy zatem uznać za nieuzupełniony brak formalny wniesionej skargi, co w konsekwencji obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.