III FSK 14/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. S. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt III FSK 14/23 wydanego w sprawie ze skargi D. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2022 r. sygn. akt III FSK 4224/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1478/20 w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 lipca 2020 r. nr KOA/664/Fi/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia odmówić wykładni wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 23 sierpnia 2023 r., III FSK 14/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę D. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2022 r., III FSK 4224/21, w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2021 r., III SA/Wa 1478/20, w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 2 lipca 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. Pismem z 3 listopada 2023 r. D. S. wystąpił z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2023 r., III FSK 14/23, wnosząc o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku tj.: - wyjaśnienie, jak należy rozumieć fragment uzasadnienia: "że skorzystanie przez ten Sąd z ustawowych kompetencji orzeczniczych bez formalnego naruszenia określonej podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie uzasadnia wniosku strony o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a."; - wyjaśnienie, jak należy rozumieć fragment uzasadnienia: "jak słusznie podniósł NSA w postanowieniu z 28 lutego 2020 r., II FSK 3279/19, że skoro logiczną pozostaje konstatacja, iż okoliczności uzasadniające omawianą podstawę wznowieniową muszą zaistnieć w toku postępowania, którego wznowienia domaga się skarżący, to niemożliwą do zaakceptowania jest wykładnia jakoby okoliczność umiejscowiona w czasie po zakończeniu postępowania mogła w choć minimalnym stopniu ingerować na możliwość działania strony w toku postępowania", tj. wyjaśnienie, która z czynności NSA, wskazana w skardze o wznowienie postępowania, która miała doprowadzić do pozbawienia strony możności działania, została dokonana po zakończeniu postępowania; - wyjaśnienie, jak należy rozumieć fragment uzasadnienia: "Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 134 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że treść tego przepisu w okolicznościach sprawy niniejszej pozostaje bez jakiegokolwiek związku z powołaną przesłanką wznowienia", skoro w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji i umorzył postępowanie, natomiast NSA - pomimo nakazu stosowania tego przepisu w postępowaniu kasacyjnym na postawie art. 193 p.p.s.a. - uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i oddalił skargę, podczas gdy z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że Sąd (tu - NSA) nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy (postanowienie NSA z 1 lipca 2014 r., I FSK 1530/12, LEX nr 1494564). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego o wykładnię wyroku z 23 sierpnia 2023 r. w zakresie wskazanych w uzasadnieniu sformułowań jest nieuzasadniony, ponieważ wbrew stanowisku strony uzasadnienie w tym zakresie nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych. W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, zgodnie z którym konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2015 r., II OZ 22/15, LEX nr 1628848). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej, dodatkowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2014 r., I OSK 662/09, LEX nr 1461312). Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku skarżącego, wyjaśnić należy, że wskazane pytania i zawarte w nich sformułowania, w ocenie składu orzekającego, nie zmierzają do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu wyrażeń prawnych i znaczenia słów lecz w istocie do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie, co w tym trybie jest niedopuszczalne. Z tych względów na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji. sędzia NSA Jacek Pruszyński sędzia NSA Bogusław Dauter sędzia NSA Jolanta Sokołowska