II SA/Wr 721/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: Emilia Witkowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 marca 2023 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 18 sierpnia 2022 r. nr NRŚ-OR.7536.57.2021.ASi w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę w całości. UZASADNIENIE P. sp. z o.o. z siedzibą w T. wystąpiła do Starosty Powiatu Wrocławskiego z wnioskiem o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości tj. działki nr [...] położonej w powiecie wrocławskim, Gmina K., należącej do K. B., poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie inwestycji liniowej polegającej na wybudowaniu i posadowieniu gazociągu stalowego o średnicy DN 200 mm podwyższonego ciśnienia o ciśnieniu powyżej 1,6 MPa, w ramach realizacji inwestycji Modernizacja Gazociągu relacji K.(1) – K. We wniosku wskazano, że powyższe obejmuje w szczególności zgodę na czasowe zajęcie nieruchomości w celu wykonania odwiertów geologicznych w fazie projektowej, wybudowanie zaprojektowanej sieci dystrybucyjnej, korzystanie z nieruchomości w zakresie niezbędnym dystrybucji gazu siecią dystrybucyjną, prawo wstępu, przechodu, przejazdu, swobodnego dostępu do sieci dystrybucyjnej, w celu wykonywania czynności związanych z wybudowanie, posadowieniem, eksploatacja remontami i naprawami, konserwacjami, przebudowaniem, a także modernizacji. Wyjaśniono przy tym, ze pomimo podjętych przez Spółkę negocjacji nie zakończyły się one uzyskaniem zgody właściciela nieruchomości. W toku postępowania sprostowano, że maksymalne ciśnienie robocze dla projektowanego gazociągu wynosi 1,6 MPa. W dniu 25 czerwca 2021 r. Starosta Powiatu Wrocławskiego wydał decyzję nr Sp-GN.6821.18.2020.JKF, którą na podstawie art. 124 ust. 1, 2, 3 i 7 ustawy z dnia 2 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. z 2020 r. poz. 1990 ze zm., dalej - u.g.n.) orzekł zgodnie z wnioskiem, tj.: 1. Ograniczył sposób korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na wybudowanie i posadowienie stalowego gazociągu podwyższonego ciśnienia o wymienionych w decyzji parametrach, 2. ustanowił pas montażowy na czas robót budowlano – montażowych wynoszący 7166 m2, określony szczegółowo na załączniku graficznym do decyzji; 3. Obszar trwałego zajęcia nieruchomości określono na załączniku graficznym do decyzji; 4. Określił okres zajęcia nieruchomości na czas robót budowlano – montażowych na łącznie na trzy miesiące od dnia rozpoczęcia budowy. Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie organ I instancji przywołał ustawowe przesłanki orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n. oraz zaznaczył, że do wniosku dołączono protokoły z przebiegu negocjacji, a wobec niepowodzenia negocjacji wyprowadzono uprawnienie organu do wydania zezwolenia w trybie art. 124 u.g.n.. Względem zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym wskazano, ż przedmiotowa działka objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi S., Gmina K., zatwierdzonym uchwałą Ready Miejskiej w K., z dnia [...] lutego 2013 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. Według zapisów planu, działka, której dotyczy decyzja położona jest na terenie oznaczonym symbolem R.[...] i KDD.[....]. Wyjaśniono przy tym, że zgodnie z zapisem § 37 ust. 1 pkt 2 lit. A przedmiotowej uchwały, dopuszczalnym przeznaczeniem tego terenu jest lokalizacja urządzeń infrastruktury technicznej. Dopuszcza się przy tym i jej przebudowę i lokalizację. Wyrys z miejscowego planu zawiera oznaczenie określające położenie istniejącego gazociągu wraz ze strefą ochronną. Przepisy uchwały nie określają parametrów technicznych gazociągu. Organ wyjaśnił, że przebieg nowego gazociągu planowany jest wzdłuż istniejącego, przy czym niemożliwe jest modernizowanie nowego z uwagi na konieczność jego ciągłej pracy i konieczność zapewnienia nieprzerwanej ciągłości dostaw gazu. Nie godząc się z wydaną decyzją K. B. wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia i zarzucając planowanej inwestycji niezgodność z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Podniesiono, że obowiązujący plan miejscowy w ogóle nie przewiduje takiej inwestycji celu publicznego, zatem wszelkie rozważania organu w zakresie zgodności inwestycji z tym aktem są bezprzedmiotowe. W dniu 18 sierpnia 2022 r. Wojewoda Dolnośląski wydał decyzję nr NRŚ-OR.7536.57.2021.Asi, którą przyjmując w podstawie prawnej m.in. art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, (aktualnie - Dz. U. z 2020 r., poz. 256 t.j. - dalej: "k.p.a.") uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł, w ten sposób, że: 1. Ograniczył sposób korzystania z opisanej wyżej nieruchomości, poprzez zezwolenie P. Sp. z o.o. w T. na założenie i przeprowadzenie na części działki nr [...] odcinka gazociągu stalowego podwyższonego średniego ciśnienia o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1,6 MPa i średnicy DN 200 mm, relacji K.(1) – K. o następujących parametrach: a) długości 357,23 m oraz osi przebiegającej w środkowej części działki nr [...] i przecinającej: - z jednej strony jej północną granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 35,9 m od północno - wschodniego narożnika działki; - z drugiej strony jej południową granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 35,6 m od południowo- wschodniego narożnika działki; b) ułożonego w ziemi w przedziale od 1,2 do 2 m głębokości przykrycia gruntem; c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 2 m - 1 m od osi gazociągu po obu jego stronach - i powierzchni 725 m², którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr[...] i [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi po obu stronach osi gazociągu i przecinającymi: - północną granicę działki (wspólną z działką nr [...] ) w odległościach 34,9 i 36,9 m od północno – wschodniego narożnika działki; - południową granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległości 34,6 i 36,6 od południowo-wschodniego narożnika działki; 2. Przebieg oraz granice: obszaru trwałego zajęcia gruntu, opisanego w pkt 1 lit. c decyzji, obszaru zajęcia na czas robót budowlano-montażowych - o powierzchni 7166 m² zostały przedstawione na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji; 3. Okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem gazociągu opisanego w pkt 1 decyzji będzie wynosił łącznie 3 miesiące, liczone od dnia ich rozpoczęcia w granicach działki nr [...] W uzasadnieniu rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego przedstawiono przebieg dotychczasowego postępowania oraz treść decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego, po czym zweryfikowano pod względem formalnym zgromadzone w aktach administracyjnych dokumenty. Okoliczność ta wpłynęła na przeprowadzenie przez organ II instancji dodatkowego postępowania dowodowego w postaci odebrania od Inwestora wyjaśnień i dodatkowych dokumentów. Wojewoda przeprowadził również analizę ustawowych przesłanek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości uznając, że w rozpatrywanym przypadku spełnione zostały warunki niezbędne dla orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. W sposób bardzo szczegółowy, ze wskazaniem konkretnych dokumentów, opisano przebieg prowadzonych w sprawie negocjacji, które nie zostały zakończone porozumieniem stron. Pozwoliło to na ocenę jaką zawarł organ, że inwestor zachował procedurę wymaganą przed złożeniem wniosku o ograniczenie, bowiem przeprowadził próby polubownego ustalenia warunków w sprawie udostępnienia nieruchomości i uzyskania zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, które zostały zakończone wynikiem negatywnym. Odnośnie do przesłanki zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, organ podał, że zgodnie z datowanym na dzień 24 kwietnia 2020 r. wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa nieruchomość objęta jest planem miejscowym zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lutego 2013 r., (Dz. Urz. Województwa Dolnośląskiego z dnia 7 czerwca 2013 r., poz. [...]) i położona na terenach rolniczych i drogowych, przy czym trasa planowanego gazociągu przebiega wyłącznie przez tereny rolnicze. Na załączniku graficznym do planu oznaczono istniejący gazociąg wysokiego ciśnienia wraz ze strefą ochronną, przy czym w części tekstowej planu wskazano, ze oznaczenie to ma charakter jedynie informacyjny bądź sugerujący określone rozwiązania przestrzenne i regulacyjne. Planowany gazociąg mieści się w strefie kontrolowanej oznaczonej w załączniku graficznym. W § 37 planu wskazano, że na terenach oznaczonych jako R.[...] możliwa jest lokalizacji obiektów małej architektury oraz urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej. Wobec tego, w ocenie organu odwoławczego, zachodzi w sprawie zgodność planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu. W dalszych motywach uzasadnienia decyzji organ II instancji wykazywał uwzględnienie okoliczności polegającej na ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości przy jak najmniejszej uciążliwości przebiegu planowej inwestycji dla właściciela nieruchomości. W tym zakresie zaznaczono, że z wyjaśnień inwestora wynika, iż lokalizacja projektowanego gazociągu poza granicami działki spowodowałoby nieuzasadnione wydłużenie trasy gazociągu i kosztów inwestycji. Wojewoda podkreślił, że w sentencji decyzji w sposób precyzyjny oznaczono przebieg osi gazociągu i obszar trwałego zajęcia gruntu. Działanie to wynikało z konieczności wskazania szczegółowo przebiegu obiektu liniowego, zwłaszcza jego usytuowania względem granic działek i granic pasa technologicznego/obszaru zajęcia w części opisowej decyzji. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem następczyni prawna K. B. – A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze wniesiono o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasadzenie kosztów postępowania uwzględniających koszty zastępstwa procesowego oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Żądania skargi oparto na zarzutach naruszenia: 1. Przepisów postępowania, tj. art.. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez kierowanie się w postępowaniu interesem inwestora oraz brak wyjaśnienia zakresu strefy kontrolowanej; 2. Wytyczenie parametrów gazociągu bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, opierając się wyłącznie na oświadczeniach inwestora 3. Naruszenie art. 32 Konstytucji RP poprzez nieposzanowanie jej prawa własności i posadowienie gazociągu na jej własności, 4. Oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez uznanie, że przeprowadzenie inwestycji jest możliwe przy zaniechaniu rozważenie alternatywnych przebiegów gazociągu. W udzielonej Sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 9 marca 2023 r. strona skarżąca podtrzymała w całości stanowisko wyrażone w skardze. Uczestnik postępowania – Spółka Inwestor, wniósł zaś o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Stosownie do art. 184 (in limine) Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych oznaczonych konstytucyjnie jako inne sądy administracyjne, określone zostały m.in. treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej - p.p.s.a.) i polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zaskarżonego aktu z przepisami procedury, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Wywiedziona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja, którą uchylono w całości decyzję organu I instancji i wydano merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie, którym orzeczono o ograniczeniu sposobu korzystania z części przedmiotowej nieruchomości. Reformacyjny charakter decyzji Wojewody Dolnośląskiego obliguje w pierwszym rzędzie do odniesienia się do prawidłowości zastosowania w sprawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.. Zasadniczo zastosowanie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uprawnia organ odwoławczy do wydania decyzji reformatoryjnej, a więc stanowi o możliwości podjęcia innego rozstrzygnięcia niż organ I instancji, po rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie w drugiej instancji. Nadto w postępowaniu odwoławczym organ II instancji jest organem o kompetencjach merytorycznych, a przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. daje organowi odwoławczemu możliwość orzeczenia co do istoty sprawy. Wobec braku twierdzeń skargi co do możliwości zastosowania przez Wojewodę Dolnośląskiego, względem omawianego przepisu, należy jedynie potwierdzić słuszność stanowiska organu II instancji odnośnie wadliwości decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego choćby w zakresie uchybień załącznika do decyzji, powtórzeń przepisów prawa w sentencji decyzji. W przekonaniu Sądu, dostrzeżone przez organ II instancji nieprawidłowości były oczywiste i stanowiły o konieczności eliminacji w postępowaniu odwoławczym decyzji wydanej z naruszeniem prawa. Stan sprawy uprawniał jednocześnie organ odwoławczy do podjęcia rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że Wojewoda Dolnośląski prowadził dodatkowe postępowanie dowodowe z dokumentów przedłożonych przez inicjatora postępowania, jednakże zastosowanie tego uprawnienia odbyło się z poszanowaniem przepisów procedury administracyjnej. Jak dowodzi materiał aktowy zawiadamiano strony o tzw. gotowości decyzyjnej i możliwość zapoznania się z aktami sprawy, przy czym uwzględniając sytuację epidemiczną pouczano o możliwości telefonicznego ustalenia terminu przeglądania akt. Co do kluczowych zarzutów skargi sprowadzających się do naruszenia prawa materialnego wyjaśnić należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 124 cytowanej już u.g.n.. Zgodnie z art. 124 ust. 1 tej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl art. 124 ust. 2 u.g.n., udzielenie zezwolenia następuje z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej. Przepis ten stanowi wyjątek od przyjętej w art. 113 ust. 1 ustawy zasady, zgodnie z którą nieruchomość może być wywłaszczona tylko na rzecz Skarbu Państwa albo na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, gdyż na jego podstawie postępowanie może być wszczęte także na wniosek podmiotu, który realizuje inwestycję celu publicznego. Zgodnie z art. 124 ust. 3 u.g.n., udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Należy podkreślić, że wynikające z art. 124 ust. 1 u.g.n. uprawnienie organu administracyjnego do ograniczenia prawa właściciela ma charakter wyjątkowy i może być realizowane tylko wówczas, gdy nie ma zgody właściciela gruntu na przeprowadzenie na jego nieruchomości niezbędnych prac związanych z realizacją określonej inwestycji infrastrukturalnej, a negocjacje między inwestorem, a właścicielem nie doprowadziły do uzgodnienia warunków wejścia inwestora (wnioskodawcy) na daną nieruchomość. W związku z tym, że decyzje wydawane na podstawie art. 124 u.g.n., naruszają interes właściciela nieruchomości poprzez ograniczenie prawa własności, ustawodawca dopuścił możliwość ich wydawania jedynie w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi. Jednocześnie zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle określony, a zatem należy wskazać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki, warunkujące wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 u.g.n. Bezsporny jest bowiem fakt, że spółka, która wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z przedmiotowej nieruchomości, jest podmiotem realizującym cel publiczny. Przedmiotowa inwestycja związana jest z budową odcinka gazociągu, podczas gdy jego stara nitka, już funkcjonuje na przedmiotowej nieruchomości. Wymiana gazociągów jest niezbędna z uwagi na zwiększone zapotrzebowanie na dostawy gazu. Jednocześnie nie jest możliwe przebudowanie starej nitki, z uwagi na konieczność stałych dostaw gazu dla mieszkańców. Maksymalne ciśnienie obu gazociągów – planowanego i istniejącego są identyczne. Zwiększona pozostanie jedynie średnica, z DN150 do DN200. Zdaniem Sądu, prawidłowo wyinterpretowały zgodność planowanej inwestycji z obowiązującym planem miejscowym. Jak wynika z jego zapisów, na działce zainwestowania, położonej na terenach rolniczych R.[...], dopuszczono budowę urządzeń infrastruktury technicznej. Należy przy tym zauważyć, że przepis art. 124 ust. 1 u.g.n. przewiduje zasadniczo dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby możliwe było wydanie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości. Są to po pierwsze zgodność inwestycji z obowiązującym planem miejscowym oraz nieudane rokowanie z właścicielem (użytkownikiem wieczystym) nieruchomości. Co ważne, w niniejszej sprawie strona skarżąca nie kwestionuje żadnej z nich. Dla porządku podkreślić trzeba, że Wojewoda Dolnośląski w uzasadnieniu skarżonej decyzji w sposób obszerny i wnikliwy uzasadnił ziszczenie się wszelkich przesłanek umożliwiających zastosowanie art. 124 u.g.n. W szczególności wykazano przeprowadzenie nieskutecznych rokowań z poprzednikiem prawnym skarżącej, właścicielką nieruchomości, natomiast cel publiczny inwestycji nie budzi wątpliwości. Autor skargi braku legalności kwestionowanej decyzji upatruje w naruszeniu wskazanych przepisów prawa materialnego i wiązanych z nimi naruszeniami przepisami procedury administracyjnej, wobec uciążliwości dla właściciela działki. Jednakże zdaniem składu orzekającego Sądu trafnie wyprowadził organ II instancji, ze inwestor w sposób wyczerpujący wykazał zasadność planowanego przebiegu gazociągu. Położenie nowego gazociągu w bezpośredniej, możliwie bliskiej odległości od gazociągu istniejącego spowoduje w istocie najmniejsze możliwe uciążliwości dla właścicieli nieruchomości, albowiem zwiększy w sposób nieznaczny strefę ochronną. Nadto, przebieg taki niewątpliwie gwarantuje zgodność inwestycji z planem miejscowym. Gruntowana analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji potwierdza, że Wojewoda Dolnośląski w sposób szczegółowy, spójny, a nade wszystko logiczny odkodował zapisy planu miejscowego i trafnie skonkludował, że planowana inwestycja jest z owym planem zgodna. Otóż plan miejscowy był uchwalany w czasie, gdy rzeczona sieć gazowa już istniała na przedmiotowej nieruchomości. W tym stanie rzeczy gminny prawodawca mocą obowiązujących regulacji planistycznych zobligowany był do uwzględnienia tej okoliczności w planie miejscowym. Dalsza konsekwencja tego faktu jest taka, że spółka planuje inwestycję zasadniczo zgodnie z przebiegiem istniejącego gazociągu. Tak więc to nie istnienie sieci determinuje możliwość realizacji inwestycji zgodnie z zapisami planu, lecz sam plan miejscowy uwzględniający dotychczasową sieć gazową zawiera w tym względzie stosowane zapisy. Organ w wydanym rozstrzygnięciu w sposób zgodny z zapisami planu uwidacznia strefę ochronną gazociągu, oraz wskazuje na zapisy dopuszczające na terenach R.[...] urządzenia infrastruktury technicznej. Dalej względami dalszych zarzutów skargi wyjaśnić trzeba, że kwestia odszkodowawcza oraz wyjaśnienia przydatności lub nie działki, wymyka się spod kontroli Sądu, jako że kwestionowany akt administracyjny nie obejmuje orzeczenia w tym zakresie. Jak wiadomo przepisy prawa materialnego dla tej materii przewidują odrębne rozstrzygnięcie. Skład orzekający Sądu nie podzielił stanowiska strony skarżącej jakoby decyzja naruszała prawo z tej przyczyny, że nie zawiera dokładnego określenia granic strefy kontrolowanej oraz parametrów budowy. Otóż skarżona decyzja nie tylko zawiera określenie tej strefy (2 metry), ale powierzchnia ta wynika również z obowiązujących przepisów prawa, tj rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie. Reasumując Sąd stwierdza, że zarzuty formułowane w skardze w istocie dotyczą kwestii, jakie nie mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu, albowiem wiążą się bądź z przyszłym postępowaniem o zatwierdzenie projektu budowlanego i uzyskanie pozwolenia na budowę i decyzji tam wydalanej bądź kwestii odszkodowawczych, które mogą być przedmiotem późniejszych roszczeń cywilnych. Natomiast kierując się przepisem art. 134 p.p.s.a., Sąd dokonał wnikliwej kontroli zakażonego aktu, nie kierując się zarzutami skargi i nie stwierdził jego wadliwości. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie materialnoprawne przesłanki wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n.. W ocenie Sądu organ II instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy oraz zgromadził, a następnie rozpatrzył materiał dowodowy niezbędny do poczynienia ustaleń faktycznych i wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie jest prawidłowa, a uzasadnienie wyrażonego stanowiska znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Zapewniono również stronom udział w postępowaniu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.