I SA/Gl 882/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 2 maja 2023 r. nr 2401-IOD-2.4102.3.2023 UNP: 2401-23-140577 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 czerwca 2023 r. C. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 czerwca 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie podpisem elektronicznym, profilem zaufanym bądź podpisem osobistym załącznika do pisma przewodniego z dnia 4 czerwca 2023 r., stanowiącego skargę z dnia 4 czerwca 2023 r. oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wyżej wezwanie zostało doręczone skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) w dniu 1 sierpnia 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braków skargi upływał skarżącemu z dniem 8 sierpnia 2023 r. Do pisma przewodniego z dnia 7 sierpnia 2023 r., nadesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (e-PUAP), skarżący załączył skargę, która jednakże nie została podpisana. W treści skargi podał wartość przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm. - p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd odrzuci ją postanowieniem, przy czym może to zrobić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jak stanowi art. 12b § 1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a p.p.s.a. Z uwagi na brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie wyłącznie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem do podpisanego dokumentu z dnia 4 czerwca 2023 r. oraz 7 sierpnia 2023 r. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Wskazać w tym miejscu należy, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-PUAP wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności. Zagadnieniem tym zajął się skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych skargi. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) w dniu 1 sierpnia 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braków skargi upływał skarżącemu z dniem 8 sierpnia 2023 r. Skarżący w załączeniu do pisma z dnia 7 sierpnia 2023 r., nadesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), dołączył skargę zawierającą wartość przedmiotu zaskarżenia, jednakże nie została ona podpisana. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakami formalnymi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.