I GSK 3250/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 sierpnia 2018 r.; sygn. akt I SA/Ke 194/18 w sprawie ze skargi Gminy S. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] maja 2018 r.; nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2018 r. o sygn. akt I SA/Ke 194/18 oddalił skargę G. S. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. W dniu [...] września 2018 r. wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi G. S. (dalej: skarżąca) - adw. E. D. G. S. w dniu [...] października 2018 r. (data nadania: 23 października 2018 r.) wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną (k. 88- 98 akt sądowych) od wyroku WSA w Kielcach z dnia 30 sierpnia 2018 r., którą podpisał osobiście Burmistrz S. W. S. (k. 98 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., Nr 1431, dalej: u.o.z.r.p.) w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1302 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z tego uregulowania wynika konieczność stosowania m.in. przepisów p.p.s.a., które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Po pierwsze, zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna odpowiadać określonym wymaganiom formalnym i materialnym. Do pierwszej grupy należy zaliczyć wymagania ogólne, przewidziane dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a. Oznacza to, że w skardze kasacyjnej należy: oznaczyć sąd, do którego jest skierowana; podać imię i nazwisko lub nazwę stron; ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj pisma; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; zamieścić podpis autora skargi, wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Ponadto do skargi kasacyjnej należy dołączyć: pełnomocnictwo, odpis lub odpisy skargi kasacyjnej oraz odpisy załączników. Po drugie, zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z treści § 2 tego przepisu wynika, że przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 480/14). Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą –Burmistrza G. S. który nie wykazał, że jest radcą prawnym, czy adwokatem, bądź należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. mogących sporządzić skargę kasacyjną. Fakt ten nie wynika też w żaden sposób z treści skargi kasacyjnej oraz akt sprawy. Okoliczność taka skutkuje stwierdzeniem niedopuszczalności skargi kasacyjnej i w konsekwencji jej odrzuceniem na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 64 u.o.z.r.p. Warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1721/12, odrzucił skargę sporządzoną z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., orzekając na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) w której ustawodawca zawarł art. 30e, zawierający przepis analogiczny do art. 64 u.o.z.r.p. Z kolei w sprawie o sygn. akt II GSK 4642/16 odrzucono skargę kasacyjną jako sporządzoną z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. orzekając na gruncie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020.