III OZ 510/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 2227/23 o odrzuceniu zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 2227/23 w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2227/23, odrzucił zażalenie T. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 11 lipca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wa 2227/23, odrzucające zażalenie T. B. na postanowienie z dnia 15 maja 2024 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 lipca 2023 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 28 lipca 2024 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym – 31 lipca 2024 r.), Skarżąca nadała zażalenie na ww. powyższe postanowienie z dnia 11 lipca 2024 r., jednak zaadresowała korespondencję bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny, pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r., przekazał według właściwości zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Sądu meriti to właśnie tę datę należy uznać za datę wpływu zażalenia do właściwego Sądu. Skoro termin do zaskarżenia postanowienia z dnia 11 lipca 2024 r upływał z dniem 2 sierpnia 2024 r. to należy przyjąć, że zażalenie złożono z uchybieniem terminu. Nadto Sąd Wojewódzki wskazał, że skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 11 lipca 2024 r. Pomimo tego zażalenie zostało wniesione niezgodnie z pouczeniem bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co z kolei naraziło skarżącą na uchybienie terminu do złożenia tego środka prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie należy wnieść w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia, zaś na mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia tego środka odwoławczego. Zasadne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, wedle którego skarżąca wniosła zażaleniu po upływie siedmiodniowego terminu. Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2024 r. został doręczony w dniu 26 lipca 2024 r., tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 2 sierpnia 2024 r. Co prawda skarżąca nadała zażalenie w dniu 31 lipca 2024 r., ale bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Naczelny Sąd Administracyjny przekazał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 sierpnia 2024 r. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, który w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że w razie skierowania zażalenia bezpośrednio do NSA za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 19 grudnia 2019 r., sygn. akt I GZ 438/19, LEX nr 2755810; z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 37/12, LEX nr 1125450). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słuszne jest zatem stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2024 r. W przedmiotowej sprawie skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia zażalenia i pomimo prawidłowego pouczenia zażalenie zostało bezpośrednio wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tych okolicznościach termin zachowany byłby jedynie w przypadku, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny przesłał zażalenie do właściwego sądu wojewódzkiego przed upływem terminu do jego wniesienia. W okolicznościach niniejszej sprawy przesłanie zażalenia skarżącej przed upływem terminu do jego wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego jednakże nie nastąpiło. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.