II SA/Gl 1393/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2014., sygn. akt II SA/Gl 1556/13 oddalającym skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem, które wpłynęło do Sądu 17 października 2014 r. H. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2014., sygn. akt II SA/Gl 1556/13 oddalającym skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych. Na podstawie zarządzenia z dnia 21 października 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez: - dokładne wskazanie podstawy wznowienia - podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie Dla dokonania powyższych czynności zakreślono siedmiodniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie. Jednocześnie skarżącemu doręczono odpis zarządzenia z dnia 21 października 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 30 października 2014 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 6 listopada 2014 r. (czwartek – dzień roboczy) nie wskazał podstawy wznowienia postępowania, ani okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Skarżący nie uiścił również należnej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Natomiast zgodnie z art. 279. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wymaganego wpisu. Do Sądu w dniu 5 listopada 2014 r., czyli w terminie do uzupełnienia braków formalnych, wpłynęło pismo skarżącego, jednak pismem tym skarżący nie wypełnił wezwania Sądu tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.