I OSK 2507/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Wa 1914/23 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1914/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 lipca 2023 r. w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący reprezentowany przez kuratora. Jednocześnie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wystąpiono o uwzględnienie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 lipca 2023 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 25 kwietnia 2023 r. o ustaleniu odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej babki skarżącego w kwocie: 1) 471,97 zł za okres od 25 stycznia 2021 r. do 31 stycznia 2021 r.; 2) 2.090,22 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2021 r. do 31 marca 2021 r.; 3) 2.192,17 zł miesięcznie w okresie od 1 kwietnia 2021 r. do 31 stycznia 2022 r.; 4) 2.143,17 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2022 r. do 31 marca 2022 r.; 5) 2.308,52 zł miesięcznie w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 30 kwietnia 2023 r.; 6) 2.754,86 zł miesięcznie w okresie od 1 maja 2023 r. do 30 kwietnia 2024 r., a także o odmowie zwolnienia skarżącego z ponoszenia wyżej wymienionych opłat. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", który to przepis na podstawie art. 193 tej ustawy ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie natomiast do art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Tak więc w sytuacji wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, po prawomocnym rozpoznaniu poprzedniego wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, żądanie takie powinno zostać potraktowane jako wniosek o zmianę postanowienia Sądu w trybie przewidzianym w art. 61 § 4 P.p.s.a. Powoduje to, że zasadność wniosku w sposób bezpośredni podlega ocenie nie tyle przez pryzmat zaistnienia przesłanki określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a., ale wymaga uwzględnienia art. 61 § 4 P.p.s.a. Odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie uniemożliwia zatem ponowienia wniosku, jednakże wnioskodawca powinien mieć na uwadze to, że w sprawie objęcia strony ochroną tymczasową zapadło prawomocne orzeczenie sądowe i możliwość jego zmiany może zostać oparta nie na podważeniu stanowiska zajętego przez Sąd z powodu jego wadliwości, ale wskazaniu, że pozostaje ono nieadekwatne do stanu sprawy w świetle nowych okoliczności, które w niej zaistniały. W rozpoznawanej sprawie należy mieć zatem na uwadze, że prawomocnym postanowieniem z dnia 1 grudnia 2023 r., po rozpoznaniu wniosku strony reprezentowanej przez kuratora, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Sąd I instancji w uzasadnieniu ww. postanowienia stwierdził, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Sąd zauważył, że skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę. Przechodząc do oceny zasadności wniosku zawartego w skardze kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że podobnie jak uprzednio złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również na etapie postępowania kasacyjnego ograniczono się do sformułowania samego żądania, brak jest natomiast w nim jakiegokolwiek uzasadnienia. Występujący w imieniu skarżącego kasacyjnie kurator nie złożył dokumentów źródłowych pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne, w tym dokumentów dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej i rodzinnej strony. W związku z powyższym brak jest podstaw aby stwierdzić, że w niniejszej sprawie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych bądź prawnych uzasadniających zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2023 r. Przypomnieć należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt II FSK 998/14, z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt II FZ 1504/14, z dnia 24 listopada 2021 r. sygn. akt I FSK 1989/21 oraz z dnia 25 października 2023 r. sygn. akt I OSK 2358/23). Brak uzasadnienia wniosku powoduje zatem, że wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony bowiem w sprawie nie wykazano zmiany okoliczności, które z kolei można byłoby rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 P.p.s.a. oraz art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.