I FZ 285/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 567/24, o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 czerwca 2024 r., nr 0401-IOV2.4103.45.2024, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od sierpnia do grudnia 2019 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 567/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę P. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 14 czerwca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od sierpnia do grudnia 2019 r. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca nie wykonała zarządzenia sądu i mimo wezwania nie uiściła należnego wpisu od skargi. Na powyższe postanowienie spółka złożyła zażalenie, w którym podniosła, że: nie zgadza się z postanowieniem, żąda ponownego rozpatrzenia sprawy oraz rozstrzygnięcia sprawy o treść skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarga nie dotyczyła rozstrzygnięcia finansowego, a nieprawidłowości przeprowadzonej kontroli, a ponadto, że skarżąca została wprowadzona w błąd przez sąd zarządzeniem dochodzenia ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, które otrzymała równocześnie z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi. W tych okolicznościach skarżąca, jak twierdzi, uznała, że kwota wpisu nie została ostatecznie ustalona i podjęła decyzję o oczekiwaniu na zakończenie zarządzonego przez sąd dochodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania — § 2 art. 230 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi [Dz. U. z 2021 r. poz. 535], dalej "rozporządzenie"). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wraz z wniesieniem skargi skarżąca nie uiściła wymaganej prawem opłaty sądowej od tego środka zaskarżenia. Dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy (dalej "przewodniczący wydziału") z 19 września 2024 r. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 18.452 zł, która to wysokość — jak wynika z treści zarządzenia — została określona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia. Stosownie zaś do tego przepisu wpis stosunkowy, determinowany wysokością należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, w przypadku gdy należność ta przekracza 100.000 zł, wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Wydanie powyższego zarządzenia zostało poprzedzone odrębnym zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 19 września 2024 r. o sprawdzeniu z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia i zarządzeniu w tym celu dochodzenia, w wyniku którego ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie objętej skargą spółki na kwotę 1.845.114 zł (odpis przedmiotowego zarządzenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej, co potwierdza ona w zażaleniu). Następnie w odniesieniu do tej kwoty, przy zastosowaniu § 1 pkt 4 rozporządzenia, obliczono wysokość należnego w sprawie wpisu od skargi (1.845.114 zł x 1% = 18.451,14 zł, tj. po zaokrągleniu 18.452 zł). Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w ww. wysokości zostało skarżącej doręczone 25 września 2024 r. (k. 34, prawidłowość doręczenia nie jest przy tym kwestionowana), w związku z czym wyznaczony w nim termin do dokonania tej czynności procesowej upływał 2 października 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, do dnia wydania zaskarżonego postanowienia (5 listopada 2024 r.) wpis nie został jednak uiszczony. W tym stanie rzeczy sąd pierwszej instancji zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w zażaleniu w zasadzie nie kwestionuje ustalonej w opisany powyżej sposób wysokości wpisu, ani obowiązku jego uiszczenia. Podnosi natomiast, że w okolicznościach, w których w jej przekonaniu wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosiła 0 zł, a sąd pierwszej instancji zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia tej wartości, uznała, że kwota wpisu nie została ostatecznie ustalona i podjęła decyzję o oczekiwaniu na zakończenie zarządzonego przez sąd dochodzenia. Odnosząc się do tej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z treści zarządzenia przewodniczącego wydziału z 19 września 2024 r. wydanego na podstawie art. 218 p.p.s.a. (którego odpis wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej) wprost wynika, że w wyniku zarządzonego dochodzenia w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia ustalono, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1.845.114 zł. W uzasadnieniu przewodniczący wydziału wyjaśnił, co składa się na powyższą kwotę, jak też stwierdził, że "(...) Wskazana kwota 1.845.114 zł jest należnością pieniężną i zgodnie z art. 216 p.p.s.a stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, będąc podstawą określenia wpisu stosunkowego w niniejszej sprawie. (...)". W konsekwencji przedstawiona w zażaleniu argumentacja skarżącej jest chybiona. Niemniej jednak w świetle treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. motywy, dla których skarżąca nie uiściła należnej od skargi opłaty sądowej, pozostają bez wpływu na prawidłowość podjętego przez sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia o odrzuceniu nieopłaconej skargi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.