II OZ 654/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia V. K. i A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 354/24 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. K. i A. K. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2024 r. nr WINB-WOP.7721.98.2023.AN w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 354/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. K. i A. K. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2024 r., w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2023 r. nakazującą skarżącym doprowadzenie obiektu do stanu pierwotnego. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skoro wniosek nie został należycie uzasadniony, przez pryzmat przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia. Sąd Wojewódzki stwierdził, że skarżący nie wskazali konkretnie, z jaką szkodą lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, będzie się dla nich wiązać wykonanie zaskarżonej decyzji, a tylko takie okoliczności mogą być podstawą do udzielenia ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania aktu. W rozpatrywanym wniosku o wstrzymanie brak jest jakichkolwiek odniesień, do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazano na żadne okoliczności i nie przedstawiono żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Violetta Karczewska i Andrzej Karczewski zrzucając błąd w ustalaniach faktycznych dotyczących niedostatecznego wykazania rozmiaru grążącej skarżącym szkody i trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli o zmianę postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w skardze wskazywano bardzo konkretne okoliczności potwierdzające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków, m.in. zerwanie elewacji spowoduje wygenerowanie ogromnej ilości odpadów niepodlegających recyklingowi i wymagających utylizacji, stan budynku po zerwaniu elewacji będzie dużo gorszy niż był przed, zniszczone zostaną również nowo zamontowane budki dla ptaków. Nadto wskazano, że nakład remontowy dotychczas poniesiony jest szacowany na ponad 200 tysięcy złotych. Dodatkową szkodą jest konieczność ponownego remontu elewacji. Skarżący wskazali, że nie dysponują z góry hipotetycznie potrzebnym w przyszłości kosztorysem, lecz koszt ponownego remontu na pewno przewyższy dotychczas poniesiony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżoną decyzją z dnia 26 lutego 2024 r., Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Bydgoszczy z dnia 3 sierpnia 2023 r., nakazującą inwestorom samowolnie wykonanych robót, w zakresie ścian zewnętrznych od strony ul Seminaryjnej oraz od strony ul. Lubelskiej budynku mieszkalnego położonego w Bydgoszczy przy ul. Lubelskiej 1 doprowadzenie do stanu poprzedniego przez demontaż samowolnie wykonanego docieplenia ścian budynku. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy czym jego uzasadnienie wynika z materiału zgormadzonego w aktach sprawy oraz z okoliczności przytoczonych w skardze. Błędnie zatem przyjął Sąd Wojewódzki, że przedmiotowy wniosek nie mógł być pozytywnie załatwiony, jako nienależycie uzasadniony. Tymczasem sam charakter obowiązku nałożonego na skarżących decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, mianowicie demontaż docieplenia przedmiotowego budynku, pozwala stwierdzić, że jego wykonanie przed zakończeniem postępowania spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie przeprowadzenie nakazanych robót budowlanych wiązać się będzie z utratą materiałów wykorzystanych do docieplenia, a nadto spowoduje potrzebę zabezpieczenia i ponownego remontu elewacji budynku, co w konsekwencji wymaga znacznych nakładów finansowych. W takich okolicznościach sprawy należało stwierdzić, że zaistniały przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji wadliwe rozstrzygnięcie Sądu Wojewódzkiego podlegało uchyleniu, natomiast wniosek skarżących zasługiwał na uwzględnienie. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji, zgodnie z art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 61 § 3 p.p.s.a. ----------------------- 3