III SA/Lu 606/24

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. i T. C. na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2024 roku nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: I. odrzucić skargę T. C.; II. odrzucić skargę I. C.; III. zwrócić I. C. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na jej koszt, kwotę [...]zł (sto złotych) z tytułu wpisu od skargi. UZASADNIENIE W rozpoznawanej sprawie I. C. (dalej jako "skarżąca") i T. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę (błędnie zatytułowaną "Sprzeciwem") na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wskazane postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skierowane zostało wyłącznie do skarżącej. Wezwaniem z dnia 18 września 2024 r. I. C. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie oryginału skargi w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja sądowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została przesłana przesyłką poleconą nr [...] na adres skarżącej. Nie została jednak podjęta w terminie. Jednocześnie pismem z dnia 1 października 2024 r. skarżąca poinformowała, że podjęto próbę doręczenia jej wskazanej wyżej przesyłki, która uznaje za pomyłkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu w stosunku do T. C. z niżej wskazanych powodów. Stosownie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego uchylania się od obowiązku szczepień ochronnych dziecka. Z treści postanowienia oraz z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że stroną postępowania i adresatem postanowienia organu była wyłącznie I. C.. W świetle powyższego, jedynym podmiotem mającym interes prawny w zaskarżeniu postanowienia organu w rozpoznawanej sprawie jest I. C.. Skarga została natomiast wniesiona zarówno przez nią, jak i przez T. C.. W tym stanie rzeczy, skoro T. C. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia ani nie był stroną postępowania zakończonego tym postanowieniem, należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. W konsekwencji skargę wniesioną przez T. C. należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skarga podlega odrzuceniu również w stosunku do I. C.. Zgodnie z art. 58 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro zatem w niniejszej sprawie termin zakreślony stronie na usunięcie braków braków formalnych skargi (wskazanie nr PESEL oraz przesłanie oryginału skargi) upłynął bezskutecznie z dniem 7 października 2024 r., a skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie do uzupełnienia braków formalnych oraz konsekwencjach zaniechania tych czynności, to skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W przedmiotowej sprawie skarżąca uiściła wpis w wysokości 100 zł, który należy jej zwrócić.