I SA/Op 190/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023 r., nr 240000/71/367182/2022-RED/UM/2400/JM w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE M. M. (dalej jako: Skarżąca) pismem z dnia 23 lutego 2023 r. wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023r. którą organ ten, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000) w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009 ze zm.) – utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 4 stycznia 2023 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o umorzenie zaległości z tytułu składek, za osoby zgłaszane do ubezpieczeń, w części dotyczącej składek finansowanych przez ubezpieczonych. Pismem z dnia 17 marca 2023 r. Skarżąca cofnęła powyższą skargę z dnia 23.02.2023 r. Skarga wniesiona na opisaną we wstępie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2023 r. oraz pismo z dnia 17 marca 2023 r. o cofnięciu tej skargi zostały przekazane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 3 lipca 2023 r. (data wpływu do Sądu). Na rozprawie dniu 15 grudnia 2023 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z zacytowanego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd rozpoznając wniosek pełnomocnika Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość jej skutecznego cofnięcia, o jakich mowa w art. 60 P.p.s.a. Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.