III FZ 496/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1635/23, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 11 maja 2023 r., nr 1401-IEE3.7192.36.2023.8.EK, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1635/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 11 maja 2023 r., nr 1401-IEE3.7192.36.2023.8.EK, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 14 lipca 2023 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi przez uprawnioną do tego osobę lub nadesłane własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi bądź też nadesłania egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania Spółki w dacie wniesienia skargi. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że zarządzenie zostało Skarżącej skutecznie doręczone 26 lipca 2023 r., zaś termin do usunięcia braków formalnych upływał 2 sierpnia 2023 r. Skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uzupełniła braków formalnych. Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 30 sierpnia 2023 r. Skarżąca złożyła zażalenie, w treści którego zarzuciła błędne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, do uzupełnienia których Spółka została wezwana, co w konsekwencji powyższego skutkowało błędnym odrzuceniem skargi. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Strona wskazała, że pismo zawierające uzupełnienie braków formalnych pisma zostało w terminie nadane, lecz omyłkowo zaadresowane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, toteż winno być uznane za wniesione w terminie otwartym do dokonania czynności procesowej niezależnie od błędnego zaadresowania koperty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu. Stosownie do art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo procesowe, w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyne, winno czynić zadość podstawowym wymaganiom co do formy i treści, w tym zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania ww. wymogów w odniesieniu do skargi statuuje art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Poza sporem pozostaje, że na moment rozpoznawania sprawy przez Sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym 17 sierpnia 2023 r. w aktach sprawy nie znajdowało się pismo Strony będące odpowiedzią na wezwanie z 20 lipca 2023 r., stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi wniesionej w sprawie. Zasadnym winno być w tym miejscu ustalenie, czy okoliczność podniesiona w środku zaskarżenia dotycząca błędnego zaadresowania przez Skarżącą koperty zawierającej pismo procesowe winna być oceniana jako sanująca w terminie braki formalne skargi. Jak wynika z analizy akt sprawy, przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie z 20 lipca 2023 r. o uzupełnieniu braków formalnych skargi została odebrana przez Stronę 26 lipca 2023 r. Pismo zawierające podpisaną skargę wraz z odpisem z rejestru przedsiębiorców KRS Spółka omyłkowo zaadresowała do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przesyłka została nadana w placówce pocztowej 1 sierpnia 2023 r. i do dnia poddawania kontroli instancyjnej tutejszego Sądu nie przekazana wg właściwości do akt sądowoadministracyjnych o sygn. III SA/Wa 1635/23. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle tak zarysowanych realiów faktycznych rozpoznawanej sprawy, wbrew twierdzeniom Skarżącej należy uznać, że błędne zaadresowanie pisma będącego reakcją na zastosowany tryb naprawczy nie mogło być traktowane jako należyte wywiązanie się z obowiązku procesowego. W sytuacji omyłkowego skierowania pisma do Naczelnego Sądu Administracyjnego, innego wojewódzkiego sądu administracyjnego czy też organu administracji publicznej termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy adresat takiej korespondencji prześle korespondencję do właściwego sądu przed upływem terminu ustawowego, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2011 r., I OZ 810/11; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2012 r., II FZ 122/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2018 r., II FZ 168/18). W niniejszej sprawie pismo procesowe będące przedmiotem analizy nie wpłynęło z organu podatkowego do akt przedmiotowej sprawy, co obligowało przyjęcie oceny o bezskutecznym upływie terminu zakreślonego dla dokonania czynności procesowej i poprawności zastosowania sankcji odrzucenia skargi inicjującej postępowanie w sprawie. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.