I OZ 19/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 991/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Ł.K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 lutego 2024 r., nr DSZ-V.4321.2.339.2023.MD w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 991/24, odrzucił skargę Ł.K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 lutego 2024 r., nr DSZ-V.4321.2.339.2023.MD, w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 22 maja 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego i podpisanie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 28). Przesłane wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało doręczone skarżącemu 19 czerwca 2024 r. (k. 31). Skarżący w przesyłce nadanej 24 czerwca 2024 r. przekazał do Sądu pismo z informacją o swoim numerze PESEL, a także kolejny niepodpisany egzemplarz skargi. Sąd I instancji stwierdził zatem, że brak podpisu pod skargą, w zakreślonym terminie, nie został uzupełniony, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na nietrafnym ustaleniu, że nie została nadesłana podpisana skarga, podczas gdy w rzeczywistości nadesłano egzemplarz skargi opatrzony własnoręcznym podpisem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych – to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. – przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, że wniesiona przez Ł.K. skarga nie była opatrzona własnoręcznym podpisem (k. 21). Z tego też względu pismem z 22 maja 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 kwietnia 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz podpisanie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 28). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 19 czerwca 2024 r. (zpo – k. 31). Termin zatem do usunięcia tych braków upłynął z dniem 26 czerwca 2024 r. W tak zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo, w którym wskazał swój numer PESEL oraz załączył egzemplarz skargi (k. 32). Wbrew twierdzeniom skarżącego nadesłany w tej korespondencji egzemplarz skargi również nie zawierał własnoręcznego podpisu. Skoro zatem brak formalny w postaci podpisania skargi nie został uzupełniony, to Sąd I instancji zasadnie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, odrzucił skargę. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.