III OZ 499/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie sędzia NSA Piotr Korzeniowski sędzia del. WSA Maciej Kobak protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 maja 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 381/24 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 3 stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu wniosku Stowarzyszenia B. (dalej: Stowarzyszenie), wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Stowarzyszenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 3 stycznia 2023 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Następnie wyrokiem z 29 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Sieniawa z 13 października 2023 r. Zażalenie na postanowienie z 29 maja 2024 r. wniosła A. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Spółka). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast zgodnie z art. 86f ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm., dalej: ustawa środowiskowa), do skargi na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., z tym, że przez trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w tym przepisie, rozumie się następstwa wynikające z podjęcia realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wydano zaskarżoną decyzję. Jednocześnie jednak z art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę. W tej sprawie wyrokiem z 29 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Sieniawa z 13 października 2023 r., co oznacza, że z tym dniem postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji utraciło moc. Jednocześnie Stowarzyszenie dysponuje ochroną tymczasową wynikającą z art. 152 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Natomiast tego rodzaju wstrzymania skutków prawnych zaskarżonej decyzji Spółka nie może kwestionować zażaleniem, ponieważ zażalenie w tym przedmiocie nie przysługuje. Z kolei wobec utraty mocy przez postanowienie z 29 maja 2024 r. na podstawie art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte zażaleniem wniesionym przez Spółkę w tym przedmiocie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.