II SA/Ke 31/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 marca 2023 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2022 r. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 listopada 2022 r. [...] Wojewoda, po rozpoznaniu zażalenia M. S., utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z 19 września 2022 r. znak: [...] [...], orzekające o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami (w tym handel o powierzchni sprzedaży 279,9 m2), garażem podziemnym i murem oporowym na działkach nr 150 i [...] u zbiegu ul. [...] i ul. [...] w K.. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że w wyniku rozpoznania wniosku inwestora z 17 grudnia 2020 r. Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z 12 sierpnia 2021 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami. Decyzją z 29 listopada 2021 r. znak: [...] Wojewoda uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Następnie Prezydent Miasta K. postanowieniem z 19 września 2022 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 i § 3 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...], którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 2 grudnia 2020 r. znak: [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. znak: [...] [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Rozpoznając sprawę w trybie zażaleniowym Wojewoda powołał treść art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i wyjaśnił, że stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej "P.b.") przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w skrócie "mpzp") i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – tekst jedn.Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm., dalej "u.p.z.p."), lecz jedynie określa "ramy urbanistyczne" dla zamierzenia inwestycyjnego i ustala czy jest ono prawnie dopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Wojewoda wyjaśnił, że związanie organów administracji architektoniczno-budowlanej decyzją o warunkach zabudowy wynikające z art. 55 u.p.z.p. polega na tym, że organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę nie może kształtować odmiennie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu od tych, które zostały określone w tej decyzji. Związanie organów decyzją o warunkach zabudowy dotyczy tych warunków decyzji, które określają parametry planowanego obiektu, jak również warunków i zasad, które powinna spełniać inwestycja. Wojewoda przyjął, że decyzja o warunkach zabudowy gwarantuje uzyskanie pozwolenia na budowę obiektu o parametrach lokalizacyjnych w niej określonych, pod wymogiem, że jej adresat spełni warunki przewidziane przepisami Prawa budowlanego. Organ odwoławczy podkreślił, że dla terenu, na którym znajdują się wnioskowane pod zabudowę działki brak jest obowiązującego mpzp, stąd inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, którą Kolegium utrzymało w mocy decyzją z 2 grudnia 2020 r. [...] WSA w Kielcach wyrokiem z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...] uchylił powyższe decyzje organów obu instancji. Zdaniem Wojewody, niezależnie od zasadności stanowiska organów administracji architektoniczno-budowlanej co do kwestii konieczności zachowania parametrów i cech zabudowy, w niniejszej sprawie brak jest spójności i porządku prawnego. Decyzja o warunkach zabudowy określa bowiem wymogi, które są sprzeczne z analizą urbanistyczno-architektoniczną. Organ odwoławczy ocenił więc, że w tych okolicznościach zasadne jest zawieszenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę ww. budynku w celu umożliwienia oceny w postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodności z prawem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla tej inwestycji. Wojewoda stwierdził, że w takim stanie rzeczy ocena, czy stanowisko organu architektoniczno-budowlanego odnośnie zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy jest co najmniej przedwczesna. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie Wojewody wywiódł M. S., zarzucając temu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj: 1) art. 16 k.p.a. w zw. z art. 32 ust. 4 pkt 1 P.b. poprzez uzależnienie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę od uprzedniego uprawomocnienia się decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 2 grudnia 2020 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy, podczas gdy decyzja jako ostateczna wywołuje wszelkie skutki prawne, pozostaje w obrocie prawnym, a w związku z tym powinna być bezwarunkowo uwzględniona i respektowana przez organ administracji; 2) art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi kasacyjnej Kolegium od wyroku WSA w Kielcach z 18 stycznia 2022 r. za zagadnienie wstępne, uniemożliwiające wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, podczas gdy zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a uzasadniającym zawieszenie postępowania, nie jest fakt toczenia się przed innym organem lub sądem postępowania, którego wynik może mieć wpływ na treść decyzji w postępowaniu właściwym, lecz jest nim określona w przepisach prawa materialnego przesłanka wydania decyzji administracyjnej, której rozstrzygnięcie wykracza poza kompetencje organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie właściwe; 3) art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. poprzez jego wadliwą interpretację skutkującą przyjęciem, że warunkiem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jest zgodność przedłożonego projektu budowlanego z ustaleniami prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy podmiot składający wniosek o pozwolenie na budowę musi legitymować się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy; 4) art. 55 w zw. z art. 64 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą dokonaniem przez organ oceny decyzji o warunkach zabudowy i uznaniem, że jest ona niezgodna z obowiązującym porządkiem prawnym i narusza konstytucyjnie chronione prawo własności, podczas gdy związanie polega na tym, że organ architektoniczno-budowlany wydając pozwolenie na budowę nie może kształtować zasadniczych warunków inwestycji odmiennie od ustalonych w warunkach zabudowy i związany jest przedmiotowym zakresem rozstrzygnięcia, którego nie może zmieniać ani kontrolować. Skarżący powyższemu postanowieniu zarzucił również naruszanie przepisów postępowania, tj.: 5) art. 7, art. 8 § 1 i § 2 oraz art. 12 k.p.a. poprzez naruszenie zasady szybkości postępowania, konieczności uwzględniania słusznego interesu skarżącego oraz zaufania obywateli do organów państwa, polegające na braku uwzględnienia interesu skarżącego, podejmowania działań mających na celu wydłużenie postępowania oraz wydaniu rozstrzygnięcia sprzecznego z dotychczas prezentowanym stanowiskiem wyrażonym w postanowieniu z 8 czerwca 2021 r.; 6) art. 124 § 2 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez zaniechanie wykazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia, w szczególności podstaw zakwalifikowania postępowania zawisłego przed NSA jako zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a., braku wyjaśnienia na jakiej podstawie organ uznał, że decyzja Kolegium z 2 grudnia 2020 r. jest niezgodna z obowiązującym porządkiem prawnym i narusza konstytucyjnie chronione prawo własności i zaniechaniu wskazania podstawy zmiany dotychczas prezentowanego przez organ stanowiska, wyrażonego w postanowieniu z 8 czerwca 2021 r.; 7) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez utrzymanie postanowienia Prezydenta Miasta K. z 19 września 2022 r. w mocy, podczas gdy postanowienie to winno zostać uchylone w całości, gdyż zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił szczegółową argumentację stanowiącą rozwinięcie stawianych zarzutów, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podkreślił, że istotą niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie kwestii, czy postępowanie sądowoadministracyjne zawisłe przed NSA na skutek skargi kasacyjnej Kolegium od wyroku WSA w Kielcach z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...] stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a., które uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym i murem oporowym na działkach nr ewid.[...] i [...] w obrębie 0024 u zbiegu ul. [...] i ul. [...] w K.. Zdaniem skarżącego, nie budzi wątpliwości, że decyzja Kolegium z 2 grudnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla ww. inwestycji ma charakter nieprawomocny, lecz ostateczny. Przymiot ostateczności zachowuje ten praktyczny wymiar, że decyzja ta wywołuje wszelkie skutki prawne i pozostaje w obrocie prawnym, zatem winna być bezwarunkowo uwzględniona i respektowana przez organ w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wydanie zaś przez WSA w Kielcach nieprawomocnego wyroku uchylającego powyższą decyzję nie ma żadnego wpływu na byt prawny tej decyzji, a tym samym jej skutki prawne. Merytoryczne rozstrzygnięcie przez Prezydenta Miasta K. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest możliwe, ponieważ inwestor legitymuje się ostateczną decyzją Kolegium z 2 grudnia 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, nadto wydanie decyzji nie jest uzależnione od wyroku NSA. Dopiero ewentualne wyeliminowanie powyższej decyzji z obrotu prawnego będzie mogło stanowić przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Sama zaś możliwość wznowienia postępowania nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., niezależnie od tego, na jakim etapie znajduje się postępowanie w sprawie weryfikacji tej decyzji. W ocenie skarżącego, samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., należy bowiem rozumieć wyłącznie takie sytuacje, w których wydanie merytorycznego orzeczenia uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem określonego zagadnienia prawnego. Nadto skarżący zarzucił, że Wojewoda zaskarżonym postanowieniem dokonał w istocie swoistego wstrzymania wykonania decyzji Kolegium z 2 grudnia 2020 r. nie posiadając ku temu żadnych uprawnień ustawowych, co więcej działając wbrew WSA w Kielcach, który postanowieniem z 13 lipca 2021 r. odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Na skutek bowiem wydania zaskarżonego postanowienia ukształtował się stan, w którym decyzja o warunkach zabudowy, mimo przymiotu ostateczności, została ubezskuteczniona dla potrzeb postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Sumując skarżący podniósł, że wszczęcie postępowania w przedmiocie uzyskania pozwoleniu na budowę i wykorzystanie w jego toku ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy zaskarżonej do sądu administracyjnego, rodzi po stronie organu obowiązek merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zaś art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie znajduje w tego rodzaju przypadkach zastosowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności postanowienia organu odwoławczego. Przedmiotem skargi było w tej sprawie postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami (w tym handel o powierzchni sprzedaży 279,9 m2), garażem podziemnym i murem oporowym na działkach nr 150 i [...] u zbiegu ul. [...] i ul. [...] w K.. Organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...], którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 2 grudnia 2020 r. znak: [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. znak: [...] [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Podstawę prawną wydanych postanowień stanowił art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, a także doktryny pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" jako przesłanki zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., rozumie się sytuacje, w których prowadzenie postępowania, a następnie wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem bezwzględnie uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Tak więc musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Powyższa zależność między zagadnieniem wstępnym a rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK [...]). Zagadnienie wstępne nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Można jednakże przyjąć, że chodzi o okoliczność, która w świetle przepisów prawa materialnego jest warunkiem koniecznym wydania decyzji i której natura jest tego rodzaju, że o jej istnieniu przesądza tylko i wyłącznie inny organ administracji lub sąd. Mając powyższe na uwadze należy sięgnąć do przepisów prawa materialnego, regulujących wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie zaś, do treści art. 33 ust. 2 pkt 3 P.b. do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor jest zobowiązany dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (ustaleniu lokalizacji celu publicznego), jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto w myśl art. 32 ust. 4 pkt 1 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Według ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czyli albo decyzja o warunkach zabudowy albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jest wymagana w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przy realizacji inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ustaleniu lokalizacji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę (art. 55 i art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Z powyższego wynika, że z mocy przepisów prawa rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę na terenie, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ściśle zależy od rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozstrzygnięcie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest więc zagadnieniem wstępnym dla sprawy o wydanie pozwolenia na budowę na terenie, gdzie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem Sądu takim zagadnieniem wstępnym w realiach kontrolowanej sprawy jest też rozpatrzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach z 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...], którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 2 grudnia 2020 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 9 września 2020 r. znak: [...] [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Bez wątpienia w przedmiotowej sprawie wydanie orzeczenia merytorycznego w przedmiocie pozwolenia na budowę uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego przez NSA w związku z uchyleniem przez WSA w Kielcach decyzji organu pierwszej oraz drugiej instancji w przedmiocie warunków zabudowy. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że w dniu wydawania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania decyzje organów obu instancji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji zostały uchylone nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Ke [...]. Od wyroku została wniesiona skarga kasacyjna do NSA. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Takie brzmienie tego przepisu oznacza, że brak wywoływania skutków prawnych przez uchyloną przez sąd decyzję administracyjną następuje z mocy samego. W sprawie niniejszej należy zatem uznać, że decyzje o warunkach zabudowy nie wywołują żadnych skutków prawnych aż do momentu rozstrzygnięcia przez NSA skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku WSA w Kielcach. W tej sytuacji prawomocne zakończenie postępowania sądowego jest niewątpliwie zagadnieniem wstępnym w rozumieniu 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych należy przyjąć, że wyrok WSA w Kielcach wydany w sprawie sygn. akt II SA/Ke [...] uniemożliwiał organowi uznanie, że jest związany decyzją o warunkach zabudowy i w konsekwencji dokonanie wiążącej prawnie oceny zgodności przedłożonego projektu budowlanego z jej ustaleniami, o której mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze powyższe, zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania są nieuzasadnione. Organy prawidłowo bowiem uznały, że zaistniały podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.