I SA/Wr 750/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2024 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2024 r. nr 0201-IOD2.4102.31.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. i odsetek od nieuregulowanej w terminie płatności zaliczki na podatek dochodowy za sierpień 2021 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podanie numeru PESEL strony skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie zostało przez Sąd skierowane przesyłką pocztową na adres strony skarżącej podany w skardze (ul. [...], [...] W.). Jak wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłki nie doręczono do rąk strony skarżącej, lecz awizowano i nie została ona podjęta (k. 11 akt sądowych). Analizując akta sprawy, Sąd stwierdził, że z treści odpowiedzi na skargę oraz zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych wynika, że skarżący zamieszkuje pod adresem ul. [...], [...] W.(1) Wobec tego powyższe wezwanie wysłano ponownie na rzeczony adres w W.(1) Jak wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 16 akt sądowych), w dniu 19 listopada 2024 r. pozostawiono awizo w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 27 listopada 2024 r. Zwrot niepodjętej w terminie przesyłki nastąpił w dniu 4 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 231 p.p.s.a. wynika, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (w innych sprawach pobiera się wpis stały). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu podatkowego określająca wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wysokość odsetek od nieuregulowanej w terminie zaliczki na ten podatek. Niewątpliwie zatem wniesiona do Sądu skarga dotyczy sprawy, w której przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W konsekwencji to na stronie skarżącej ciążył obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ to strona skarżąca określa granice swego sporu z organem podatkowym. Kolejno należy zauważyć, że w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Skarga, jako pierwsze pismo w sprawie, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo. W świetle powyższego, Sąd przyjął, że niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze oraz niepodanie numeru PESEL stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych skargi nie zostało podjęte, co oznacza, że w sprawie zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Sąd stwierdził, że adnotacje operatora pocztowego poczynione na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru pozwalają na ustalenie, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie awizowano w dniu 19 listopada 2024 r., co oznacza, że termin 14-dniowy, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 3 grudnia 2024 r. (wtorek). Z tym dniem wezwanie należało uznać za doręczone (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Termin 7-dniowy do usunięcia braków skargi upłynął zatem z dniem 10 grudnia 2024 r. (wtorek). We wskazanym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a co za tym idzie skarga podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.