I OSK 1549/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1665/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Gminy R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Pismem z [...] lipca 2021 r. Gmina R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2021 r. uchylające postanowienie Starosty P. z [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skarga została podpisana przez radcę prawnego M.B., nie załączono do niej jednak stosownego pełnomocnictwa procesowego. Zarządzeniem z [...] lipca 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru NIP lub REGON skarżącej – brak ten uzupełniono pismem z 20 sierpnia 2021 r. sygnowanym przez radcę prawnego J.S., a następnie pismem skierowanym przez prawidłowo upoważnionego Zastępcę Wójta Gminy R. z [...] sierpnia 2021 r. Zarządzeniem z [...] października 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionej kserokopii upoważniającego radcę prawnego M.B. do podpisania skargi, bądź do reprezentowania Gminy w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej 9 listopada 2021 r. W odpowiedzi na powyższe Gmina przy piśmie z 15 listopada 2021 r. złożyła udzielone przez Wójta Gminy pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego M.B. do reprezentowania Gminy R. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie skargi na wyżej opisane postanowienie Wojewody. Pełnomocnictwo opatrzone zostało datą 15 listopada 2021 r. Postanowieniem z 7 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, podnosząc, że na dzień złożenia skargi radca prawny reprezentujący skarżącą nie miał umocowania do działania w jej imieniu, a zatem nie mógł skutecznie podpisać wniesionej w imieniu skarżącej skargi. Na powyższe postanowienie skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie tego orzeczenia. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, w zw. z art. 49 § 1 i art. 37 § 1 ppsa przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnego uznania, że w sprawie zaistniała podstawa odrzucenia skargi, podczas gdy data wskazana na pełnomocnictwie wskazuje na datę podpisania dokumentu pełnomocnictwa, a nie jego udzielenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Przewidziany w art. 37 § 1 ppsa wymóg dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy jest tylko potwierdzeniem udzielonego wcześniej pełnomocnictwa przez jego potwierdzenie w formie pisemnej (dokumentu pełnomocnictwa). Udzielone pełnomocnictwo w takiej formie ma charakter deklaratoryjny. Twierdzenie zatem, że w momencie podpisania skargi pełnomocnik nie był umocowany, jeżeli przedstawione pełnomocnictwo na piśmie miało datę późniejszą, jest nieuprawnione i stanowi przejaw nieuzasadnionego rygoryzmu, godzącego w prawo do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II GSK 1044/15). Zauważyć także należy, że obowiązujące przepisy nie stanowią, że dokument pełnomocnictwa jest pismem procesowym, a zatem jako takie nie musi być opatrzone datą jego sporządzenia. W konsekwencji powyższego należy uznać, że opatrzenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego datą późniejszą niż data wniesienia przez pełnomocnika pisma procesowego nie uzasadnia pozostawienia go bez rozpoznania czy odrzucenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 2015 r., sygn. akt II CZ 110/14). W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedstawiła na wezwanie Sądu dokument pełnomocnictwa upoważniający r.pr. M.B. do występowania w jej imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, uzupełniając tym samym stwierdzony brak formalny skargi. Tym samym odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w tak ustalonym stanie sprawy należało uznać za przedwczesne, co wskazuje na konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.