II OSK 2349/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. B. i J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. B. i J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 189/24 w sprawie ze skargi P. B. i J. B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 listopada 2023 r. nr DOZ-OAiK.650.30.2023.BS w przedmiocie nakazu przeprowadzenia prac przy zabytku postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 189/24 oddalił skargę P. B. i J. B. (dalej "skarżący") na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej "Minister") z dnia 22 listopada 2023 r., w przedmiocie nakazu przeprowadzenia prac przy zabytku. Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku, domagając się w niej również wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został szczegółowo uzasadniony, natomiast w treści skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazuje na zły stan techniczny budynku i zarzuca organowi działania zmierzające do polepszenia tego stanu na koszt skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, że samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd nie bada na obecnym etapie prawidłowości wydanej decyzji ani nie rozstrzyga czy utrzymanie zabytku w należytym stanie technicznym było obowiązkiem organu czy strony skarżącej. Kwestie te nie mają zatem wpływu na możliwość wstrzymania zaskarżonego aktu. Sąd dostrzega skutki w postaci poniesienia znacznych nakładów finansowych na wykonanie czynności wskazanych w zaskarżonej decyzji ale samo istnienie tej okoliczności nie pozawala na zastosowanie ochrony tymczasowej. Konieczność pokrycia kosztów robót budowlanych musi być bowiem zestawiona z możliwościami finansowymi skarżących i w ten sposób tworzyć pełen obraz "trudnych do odwrócenia skutków". W niniejszej sprawie brak nawet próby przedstawienia takiego obrazu, co powoduje konieczność spekulacji, a jak wskazuje ugruntowane orzecznictwo sąd nie może wyręczać strony poszukując potwierdzenia stawianych przez nią tez. Dodatkowo nie można tracić z pola widzenia, że niszczejący budynek na skutek braku podjęcia jakichkolwiek prac zacznie stwarzać ryzyko katastrofy budowlanej, co jest skutkiem o wiele poważniejszym niż szkoda finansowa, która ze swej natury jest możliwa do odwrócenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.