I OZ 592/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi z dnia 23 czerwca 2023 r. sygn. akt III SA/Kr 368/23 w sprawie ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2022 r. znak SKO.Soc/4116/354/2022 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2023 r. sygn. akt III SA/Kr 368/23 oddalił wniosek S.Ś. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący S.Ś. wnosząc o przychylenie się do zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny, braku swej winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący odwołując się do złego stanu zdrowia w postaci uszkodzenia mechanicznego ręki i związanego z tym złego samopoczucia oraz przyjmowania leków przeciwbólowych nie wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. By uznać za uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi z uwagi na chorobę nie wystarczy wykazać, że stan chorobowy powstał i utrzymywał się do chwili złożenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Nie każda choroba i złe samopoczucie uzasadniają przywrócenie terminu. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak kataklizmy, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Zatem okolicznością, która mogłaby uzasadnić przywrócenie terminu może być tylko taka nagła choroba, która prowadzi do uniemożliwienia stronie podjęcia określonej czynności procesowej, bądź do podjęcia innych działań zmierzających do dokonania uchybionej czynności w terminie np. udzielenia pełnomocnictwa do złożenia skargi w jej imieniu, jeżeli charakter tej choroby uniemożliwiał zwrócenie się o pomoc do innych osób. (postanowienia NSA z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14; z dnia 18 maja 2016 r. I OZ 492/16 - publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie właściwie ocenił, że wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą świadczyć o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Samo przebywanie na zwolnieniu lekarskim od pracy nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu do złożenia skargi. Nadto, skarżący na wezwanie Sądu do uprawdopodobnienia braku winy nie nadesłał zwolnienia lekarskiego, ani zaświadczenia lekarskiego, z którego wynikałoby w jakim stanie się znajdował, co z kolei umożliwiłoby Sądowi ocenę przesłanek i ich uprawdopodobnienia. Co więcej, w dalszym ciągu wraz z zażaleniem skarżący nie dostarczył Sądowi takich dokumentów. Samo powołanie się na stan zdrowia związany z urazem mechanicznym ręki nie stanowi braku winy i podstawy do przywrócenia terminu. Z uwagi na wskazane we wniosku oraz zażaleniu okoliczności, jednak w żaden sposób nie udokumentowane i nie uprawdopodobnione, trudno uznać, że skarżący nie miał żadnej możliwości złożenia skargi w terminie 30 dni od dnia odbioru zaskarżonej decyzji (własnoręcznie pokwitowanego). Brak dbałości o własne interesy i należytej staranności przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - oznacza brak wyłączenia winy w przypadku choćby lekkiego niedbalstwa. Wskazane zaniedbania obciążają samego skarżącego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., I OZ 1226/14, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.