I Cz 60/26
Common courts2026-05-26
Case number
I Cz 60/26
Judgment date
2026-05-26
Type
REASONS
Judgment text
<p>Sygn. akt I Cz 60/26 p-II</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<em>
<!-- -->postanowienia Sądu Okręgowego w Suwałkach I Wydział Cywilny<br/>z dnia 7 maja 2026 roku (k. 242)</em>
</p>
<p>Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2025 roku Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> na skutek apelacji wnioskodawcy i uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 7 czerwca 2024 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>1)
zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:</p>
<p>a)
w pkt I. 1 wartość nieruchomości ustalił na kwotę 166.300,00 zł,</p>
<p>b)
w pkt I. 2 wartość nieruchomości ustalił na kwotę 187.700,00 zł,</p>
<p>c)
w pkt I. 3 wartość prawa odrębnej własności lokalu ustalił na kwotę 413.678,00 zł,</p>
<p>d)
z pkt I. 4 wyeliminował ppkt a-b oraz e-l,</p>
<p>e)
w pkt I. 5 w miejsce sumy 376.590,55 zł wpisał sumę 1.634.041,20 zł,</p>
<p>f)
pkt II nadał następującą treść: tytułem dopłaty zasądzić od wnioskodawcy <span class="anon-block">M. A.</span> na rzecz uczestniczki postępowania <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> kwotę 786.531,60 zł, płatną w terminie 1-go roku od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, wraz z odsetkami ustawowymi, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 359 § 2)">art. 359 § 2 k.c.</a> (tj. odsetkami ustawowymi w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych) poczynając od dnia 28 kwietnia 2025 r. do dnia wymagalności oraz wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności wskazanemu w niniejszym postanowieniu;</p>
<p>2)
po pkt VII dodał pkt VIII w brzmieniu: ustanawia na nieruchomości położonej w województwie <span class="anon-block">(...)</span>, powiecie <span class="anon-block">(...)</span>, gminie <span class="anon-block">O.</span>, oznaczonej numerem geodezyjnym <span class="anon-block">(...)</span>, objętej <span class="anon-block">(...)</span> prowadzoną przez Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span>hipotekę przymusową do kwoty 386.531,60 zł oraz pkt IX w brzmieniu: ustanawia na nieruchomości położonej w województwie <span class="anon-block">(...)</span>, powiecie <span class="anon-block">(...)</span>, gminie <span class="anon-block">O.</span>, oznaczonej numerem geodezyjnym <span class="anon-block">(...)</span>, objętej <span class="anon-block">(...)</span> prowadzoną przez Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">S.</span>hipotekę przymusową do kwoty 400.000,00 zł, a także pkt X w brzmieniu: wartość przedmiotu postępowania ustalić na kwotę 2.403.019,20 zł;</p>
<p>3)
oddalił apelację uczestniczki postępowania w pozostałym zakresie;</p>
<p>4)
oddalił apelację wnioskodawcy w całości;</p>
<p>5)
tytułem brakujących kosztów sądowych w postępowaniu apelacyjnym nakazał pobrać od wnioskodawcy i od uczestnika postępowania, na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>, kwoty po 3.320,94 zł;</p>
<p>6)
przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span>adw. <span class="anon-block">Z. J.</span> kwotę 8.100,00 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu apelacyjnym;</p>
<p>7)
orzekł, że w pozostałym zakresie zainteresowani ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.</p>
<p>Wnioskodawca <span class="anon-block">M. A.</span> wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie<span class="anon-block">(...)</span>, w której domagał się m.in.:</p>
<p>1.
wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>I Wydziału Cywilnego z dnia 30 kwietnia 2025 w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>2.
zmiany powyższego postanowienia w ten sposób, że:</p>
<p>a)
pkt. le nadać brzmienie: w pkt. I. 5 w miejsce sumy 376.590,55 zł wpisać sumę 329.958,61 zł,</p>
<p>b)
pkt. If nadać brzmienie: pkt. II nadać następującą treść: tytułem dopłaty zasądzić od <span class="anon-block">M. A.</span> na rzecz <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> kwotę 134.490,30 zł, płatną w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, oraz uchylenie pkt. 2 postanowienia,</p>
<p>c)
ustalić, że wnioskodawca poczynił nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 57.428,60 zł stanowiący wpłatę własną na zakup nieruchomości pod adresem 940 <span class="anon-block">V. R.</span>, <span class="anon-block">C. P.</span>, <span class="anon-block">A.</span>,</p>
<p>d)
zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kwoty 28.714,30 zł.</p>
<p>W uzasadnieniu skargi wnioskodawca powołał natomiast jako podstawę skargi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a> podnosząc, że nieruchomości położone w Stanach Zjednoczonych zostały nabyte z wykorzystaniem kredytów bankowych, które w chwili sprzedaży domów nie były w pełni spłacone. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały więc przeznaczone w pierwszej kolejności na spłatę zobowiązań kredytowych wraz z należnymi kosztami, a pozostała część została wykorzystana m.in. na remont drugiej nieruchomości oraz utrzymanie rodziny w okresie kryzysu finansowego w USA. Wnioskodawca wskazał, że nie dysponował dokumentacją potwierdzającą powyższe okoliczności, gdyż znajdowała się ona poza jego posiadaniem. Dokumenty te przetrzymywała uczestniczka postępowania <span class="anon-block">Z. A. (2)</span> i zostały one odnalezione przez wnioskodawcę dopiero w dniu 24.10.2025 r. Nadto, wskazane zostało przez wnioskodawcę, że w styczniu 2026 roku uzyskał zaświadczenie z Urzędu Miejskiego w <span class="anon-block">V.</span> dotyczące pojazdu marki <span class="anon-block">A. (...)</span> sprowadzonego ze Stanów Zjednoczonych jako mienie przesiedleńcze. Uzyskane dokumenty w ocenie wnioskodawcy miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż podważały ustalenia faktyczne przyjęte w poprzednim postępowaniu, w tym oparte na zeznaniach uczestniczki postępowania. Wnioskodawca wskazał, że pomimo starań nie mógł pozyskać ww. dokumentów wcześniej.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 17 lutego 2026 roku w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span>I Wydział Cywilny odrzucił skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>(<em>
<!-- -->
k. 162</em>), wskazując iż jest ona nieoparta na ustawowej podstawie.</p>
<p>Podkreślone zostało przez Sąd Okręgowy, iż w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a> chodzi o późniejsze wykrycie faktów i dowodów dla strony nie tylko nieznanych w toku poprzedniego postępowania, lecz których także nie mogła znać, choć istniały już w toku tego postępowania, ale nie były objęte materiałem sprawy. Sąd wskazał, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wtedy nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Fakty natomiast ujawnialne, czyli te, które strona powinna znać, tj. miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą tego przepisu.</p>
<p>Stąd, Sąd stanął na stanowisku, że wnioskodawca nie spełnił przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a>, albowiem nie wykazał, by w toku poprzedniego postępowania zachodziła obiektywna niemożność uzyskania i przedstawiania dokumentów dołączonych do skargi. Zaakcentowane zostało, że na etapie poprzedniego postępowania podnoszona była przez wnioskodawcę zarówno kwestia wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży dwóch nieruchomości (domów) w USA jak i kwestia dotycząca samochodu marki <span class="anon-block">A. (...)</span>, który jak twierdził wnioskodawca, stanowił jego majątek odrębny.</p>
<p>Wobec powyższego, w ocenie Sądu skarżący w nie zdołał wykazać, aby wskazane w skardze dokumenty były mu obiektywnie niedostępne w toku poprzedniego postępowania oraz że zachodziły przeszkody uniemożliwiające ich wcześniejsze uzyskanie, a tym samym nie zdołał on wykazać aby zachodziły podstawy do wznowienia postępowania.</p>
<p>Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł wnioskodawca, zaskarżając je w całości. (<em>
<!-- -->k. 195-198</em>) Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił:</p>
<p>1.
naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 kpc</a> polegające na odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, w sytuacji gdy zostały wykryte środki dowodowe mające istotny wpływ na wynik sprawy, z których wnioskodawca nie mógł skorzystać wcześniej z uwagi na ukrycie ich przez uczestniczkę postępowania, w związku z czym wnioskodawca nie wiedział, gdzie się dokumenty załączone do skargi znajdowały, a odkrył miejsce ich przechowywania dopiero w październiku 2025 roku,</p>
<p>2.
naruszenie przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, i uznanie, że wnioskodawca miał realną możliwość pozyskania dokumentów dołączonych do skargi, w sytuacji gdy wnioskodawca nie wiedział, gdzie dokumenty te się znajdowały, przetrzymywała je uczestniczka postępowania.</p>
<p>Wnioskodawca wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>I Wydziału Cywilnego z dnia 30 kwietnia 2025 w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>i zmianę powyższego postanowienia w ten sposób, że:</p>
<p>a)
pkt. le nadać brzmienie: w pkt. I. 5 w miejsce sumy 376.590,55 zł wpisać sumę 329.958,61 zł,</p>
<p>b)
pkt. lf nadać brzmienie: pkt. II nadać następującą treść: tytułem dopłaty zasądzić od <span class="anon-block">M. A.</span> na rzecz <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> kwotę 134.490,30 zł płatną w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, oraz uchylenie pkt. 2 postanowienia,</p>
<p>c)
ustalić, że wnioskodawca poczynił nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 57.428,60 zł stanowiący wpłatę własną na zakup nieruchomości pod adresem <span class="anon-block">(...)</span>
<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">C. P.</span>, <span class="anon-block">A.</span>,</p>
<p>d)
zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy kwoty 28.714,30 zł.</p>
<p>Pismami z dnia 23 marca 2026 r. (<em>
<!-- -->k. 202-205)</em>, 14 kwietnia 2026 r. (<em>
<!-- -->k. 213</em>) i 22 kwietnia 2026 r. (<em>
<!-- -->k. 218</em>-219) wnioskodawca podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w ww. zażaleniu złożonym przez jego profesjonalnego pełnomocnika i przedstawił argumentację na poparcie swojego stanowiska.</p>
<p>W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawcy, uczestniczka postępowania <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> wniosła o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów procesu według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Wstępnie wskazać godzi się, iż w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 399;art. 403;art. 403 § 2)">art. 399 i art. 403 § 2 kpc</a> w wypadkach przewidzianych w dziale VI można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem, w razie wykrycia takich faktów lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.</p>
<p>Instytucja wznowienia postępowania pozwala na podważenie prawomocnego orzeczenia, stąd też przyczyny usprawiedliwiające jej zastosowanie muszą mieć charakter wyjątkowy oraz odpowiednio dużą wagę. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i aby mogło dojść do jej merytorycznego rozpoznania, musi ona przede wszystkim opierać się na jednej z ustawowych podstaw wznowienia. Podstawy te zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 401)">art. 401 kpc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 4011)">art. 4011 kpc</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403)">art. 403 kpc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 404)">art. 404 kpc</a>.</p>
<p>Zgodnie natomiast z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 kpc</a> sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. W świetle utrwalonej linii orzeczniczej uznaje się, że w wypadku, gdy już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, oznacza to, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia i podlega odrzuceniu stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 kpc</a> (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2013 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2007 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 06 listopada 2009 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2009 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2008 roku, sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, powołując jako podstawę skargi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a>.</p>
<p>Odnotować w tym miejscu należy, że w judykaturze i doktrynie prawa cywilnego dominuje pogląd, iż przez późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych należy rozumieć dowiedzenie się o nich w czasie, w których powołanie ich w zakończonym postępowaniu było już niemożliwe. Jednocześnie przyjmuje się, że możliwość powołania nowych faktów lub dowodów jest ograniczona tylko do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w trakcie zakończonego postępowania, ale poza tym postępowaniem, a więc nie były objęte materiałem sprawy. Kolejną przesłanką jest ustalenie, że mogły one mieć wpływ na wynik sprawy.</p>
<p>W ramach postępowania wznowieniowego do nowości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 403;art. 403 § 2)">art. 403 § 2 kpc</a> nie zalicza się dowodów nieistniejących w czasie, gdy zakończone postępowanie toczyło się, jak również tych dowodów, które nie zostały przez stronę powołane na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby ich powołania, bowiem skarga o wznowienie nie służy do naprawiania błędów stron popełnionych przez nie przy przygotowaniu lub prowadzeniu prawomocnie zakończonego postępowania, lecz ma na celu stworzenie im możliwości skorzystania z takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, których powołanie w tym postępowaniu nie było możliwe. Wskazane w skardze okoliczności faktyczne – jak zasadnie wskazał Sąd Okręgowy – nie noszą natomiast waloru nowości.</p>
<p>Trzeba nadto podkreślić, że nowy środek dowodowy to dowód wykryty, a więc taki, który istniał już w czasie trwania prawomocnie zakończonego postępowania, z którego strona nie mogła jednak skorzystać, gdyż był dla niej nieznany i wówczas nieujawniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r., <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>). Niewiedza strony o środkach dowodowych musi wynikać z przyczyn obiektywnych, niezależnych od niej, a nie z zaniechania działania w trakcie postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2007 r., <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>). Przesłanka obiektywności oznacza przy tym, że chodzi o dowody, których na etapie wcześniejszego postępowania strona nie znała i nie mogła z nich skorzystać. Innymi słowy, strona nie wiedziała o ich istnieniu i nie mogła o tym wiedzieć przy uwzględnieniu staranności przeciętnego uczestnika postępowania, należycie dbającego o swoje interesy. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2018 r., <span class="anon-block">(...)</span>, Legalis nr <span class="anon-block">(...)</span>)</p>
<p>Oceniając zatem zarzuty skarżącego zauważyć trzeba, że prawidłowo zostało wskazane przez Sąd Okręgowy, iż wnioskodawca miał realną możliwość pozyskania dokumentów na poparcie swoich twierdzeń już w trakcie poprzedniego postępowania – a to wobec faktu, że był on stroną umów o kredyt, jak również właścicielem rachunków bankowych w USA.</p>
<p>Niewątpliwie zatem wnioskodawca mógł pozyskać stosowne dokumenty potwierdzające przepływ środków finansowych, w tym spłatę kredytów ze środków uzyskanych ze sprzedaży domów. Zasadnie również podkreślił Sąd, że do apelacji wnioskodawca dołączył dokumenty pochodzące z USA i dokumentujące jego dochody, co także potwierdza, że miał on możliwość pozyskiwania dokumentów zagranicznych w toku postępowania. Co również istotne, powyższe świadczy o tym, iż wskazywane przez wnioskodawcę dokumenty nie stanowiły dla jego osoby nieujawnionego środka dowodowego w trakcie postępowania, o istnieniu którego wnioskodawca nie wiedziałby.</p>
<p>Skoro zatem wnioskodawca <span class="anon-block">M. A.</span> miał możliwość pozyskania wskazywanych przez siebie dokumentów w trakcie poprzedniego postępowania, lecz nie uczynił tego, zaakcentowania wymaga, iż okoliczność ta świadczy jedynie o braku ze strony wnioskodawcy inicjatywy dowodowej w powyższym zakresie, a nie świadczy o braku świadomości istnienia środków dowodowych i następczego braku możliwości skorzystania z tychże dowodów.</p>
<p>Sąd Okręgowy za słuszne również uznał podkreślenie, że skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika i wykazywał aktywność dowodową zarówno na etapie postępowania przed sądem pierwszej jak i drugiej instancji.</p>
<p>Odnotować w tym miejscu należy, że wymóg braku możliwości uprzedniego powołania określonych faktów lub skorzystania z pewnych środków dowodowych, z oczywistych względów odnosi się zarówno do zainteresowanego jak i jego pełnomocnika. Jak zostało wskazane już uprzednio, możliwość powołania nowych faktów lub dowodów jest ograniczona tylko do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w trakcie zakończonego postępowania, ale poza tym postępowaniem, a więc nie były objęte materiałem sprawy. Nie bez znaczenia zatem pozostaje fakt, że <span class="anon-block">M. A.</span> na etapie poprzedniego postępowania podnosił już zarówno kwestię wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży dwóch nieruchomości w USA jak i kwestię dotyczącą samochodu marki <span class="anon-block">A. (...)</span>. Powyższe okoliczności był już zatem przedmiotem rozważań Sądu Rejonowego jak i Sądu odwoławczego, a zatem nie mogły stanowić nowych środków dowodowych.</p>
<p>Sąd Okręgowy dostrzega końcowo, że zarzuty skarżącego dotyczące naruszeń proceduralnych, a to naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 410;art. 410 § 1)">art. 410 § 1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a>, stanowią w istocie próbę obejścia zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego. Podkreślenia wymaga okoliczność, iż wnioskodawca był stroną apelującą w sprawie – mógł on zatem przedstawić w apelacji podnoszone przez siebie zarzuty i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 368;art. 368 § 1)">art. 368 § 1 kpc</a> miał również możliwość powołać w apelacji w razie potrzeby nowe fakty lub dowody.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe rozważania należało dojść do przekonania, że Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił przedmiotową skargę o wznowienie postępowania.</p>
<p>Stąd, Sąd oddalił zażalenie wnioskodawcy jako nieuzasadnione na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397 § 3 kpc</a>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->sędzia Beata Sieczkowska sędzia Mirosław Krzysztof Derda sędzia Joanna Walczuk</em>
</p>
</div>