VIII SA/Wa 1034/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 maja 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1034/16 w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych postanowił: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z 10 maja 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1034/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako Sąd) oddalił skargę M. M. (dalej: "skarżący") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.z [...] października 2016 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 20 lipca 2018 r., który został pouczony o sposobie, trybie i terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu. Skarżący w terminie wywiódł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od tego wyroku. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 19 października 2018r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej "p.p.s.a"), wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 p.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Z cytowanych przepisów jednoznacznie wynika zatem, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego. Tym samym Sąd stwierdził, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Z tego względu jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, orzekając jak w postanowieniu.