II OSK 3076/24

SENTENCJA Dnia 29 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 914/24 w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2024 r. nr 66/24 w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 914/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 stycznia 2024 r., nr 66/24, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23 listopada 2023 r., Nr 494/2023, o nałożeniu na skarżącego obowiązku doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budynku oznaczonego symbolem "i2", znajdującego się na działkach ewid. nr [...] i [...], położonych w miejscowości M. przez wykonanie robot budowlanych wynikających z oceny technicznej sporządzonej przez mgra inż. Ł. G., polegających na: 1) przebudowie istniejących rur spustowych, tj. usunięciu północno-zachodniej rury spustowej, zaślepieniu lub wymianie istniejącej rury; 2) przebudowie spadku rynny w stronę północno-wschodniego narożnika budynku; 3) przełożeniu na wewnętrzny narożnik budynku rury spustowej od strony północno-wschodniej; 4) wykonaniu rewizji (czyszczak z sitkiem) na rurze spustowej na wysokości ok. 30 cm od istniejącego podestu schodów; 5) rozebraniu istniejącego podestu schodów w celu wykonania wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej odprowadzającej wodę opadową z dachu; 6) wykonaniu wewnętrznej kanalizacji deszczowej z rur pcv 110 ze spadkiem 0,5% posadowieniu rur na głębokości min. 1 m; 7) zamontowaniu studzienki przelewowo-rozsączającej na zakończeniu rury pcv 110; 8) rozsączeniu wody opadowej poprzez rurę drenażową perforowaną w otulinie z geowłókniny na końcowym odcinku; 9) doprowadzeniu schodów wejściowych budynku do stanu poprzedniego, wyrównaniu i uporządkowaniu terenu. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł skarżący, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano na szeroki zakres nakazanych zaskarżoną decyzją robót budowlanych, a w związku z tym kosztowność ich wykonania, a w związku z tym uchylenie zaskarżonej decyzji będzie jednocześnie stanowić szkodę, której naprawienia nie będzie można żądać od nikogo albowiem nie ma podmiotu, który miałby obowiązek wówczas zwrócić te koszty. Niezależnie od tego, jeżeli skarżący wykonałby decyzję, to równie kosztowne, a tym samym trudne do odwrócenia byłoby skutki wykonania tej decyzji. A to, że należałoby je odwrócić nie ulega wątpliwości, gdyż wykonanie prac wskazanych w ww. decyzjach wiązać się będzie z ingerencją w działkę nr [...] (drogę), więc nawet po uzyskaniu zgody na ich wykonanie, wniosek o taką zgodę zostałby pozbawiony podstawy, zatem zgoda mogłaby zostać wycofana. Skarżący zwrócił również uwagę, że uwzględnienie niniejszego wniosku jest konieczne z uwagi na fakt, iż termin 6 miesięcy na wykonanie prac wskazanych w decyzji, upłynął w dniu 23 lipca 2024 r., a skarżący nie ma środków finansowych, aby dostosować budynek do stanu zgodnego z ww. decyzjami. Poza tym, wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji, która na obywatela nakłada obowiązek, a zatem obywatel nie powinien być zobowiązywany do jej wykonania do czasu prawomocnego rozpoznania skargi na tę decyzję przez Sądy obu instancji. Zwłaszcza, że nie jest wiadome w jakim terminie zostanie rozpoznania niniejsza skarga kasacyjna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (dotychczas nie doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu administracyjnego, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedmiotowy wniosek nie zawiera takiej argumentacji, która potwierdzałaby zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Po pierwsze, jeżeli skarżący odwołuje się do kwestii finansowych, to powinien wskazać jakie konkretnie koszty związane są z wykonaniem zaskarżonej decyzji, tak aby w ogóle możliwe było ustalenie czy w niniejszej sprawie możliwe jest powstanie znacznej szkody po stronie skarżącego także w kontekście lakonicznego wskazania, że skarżący nie posiada środków finansowych na wykonanie zaskarżonej decyzji. Z samego zakresu nałożonych obowiązków to nie wynika, a zatem argumentacja w tym zakresie jako gołosłowna nie zasługuje na uwzględnienie. Po drugie, wskazywana okoliczność ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Powstała szkoda w wyniku wykonania wadliwej decyzji może stanowić przedmiot powództwa zgodnie z przepisami prawa (art. 4171 K.c. albo art. 161 K.p.a.). Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji nie umożliwia też uzyskania stosownej zgody na wykonanie określonych robót w obrębie drogi, a sama w sobie decyzja nie musi stanowić podstawy do uzyskania zgody zarządcy drogi na wykonanie określonych robót lub wycofania zgody jeżeli dane okoliczności wskazują na uzasadnioną potrzebę uzyskania zgody zarządcy drogi. Po trzecie, nie stanowi przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. upływ wskazanego w decyzji terminu na wykonanie obowiązku. W dalszym ciągu dysponentem woli wykonania obowiązków jest skarżący nawet w przypadku wszczęcia przez organ egzekucyjny postępowania egzekucyjnego i zasadniczo do czasu zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.