III FZ 32/25

SENTENCJA Dnia 6 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 420/24 w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 420/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: WSA) na podstawie art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek Skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie W. A. od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SA/Sz 420/24 ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (dalej: SKO) z dnia 30 kwietnia 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie powielając argumentację zawartą we wniosku o wyłączenie sędziów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. WSA wniosek Skarżącego rozpoznał na podstawie art. 18 i art. 19 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie WSA zastosował regulacje zawarte w tych przepisach. Przywołane przepisy różnicują zasady wyłączenia sędziego w zależności od charakteru przesłanek, które mają stanowić podstawę tego wyłączenia. Sędzia z mocy samej ustawy wyłączony jest w sprawach, w których wystąpią przesłanki wyliczone enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a. Katalog tych przesłanek jest zamknięty i nie może być interpretowany rozszerzająco, co związane jest z doniosłością skutków prawnych orzekania przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy. Skutkiem takim jest bowiem nieważność postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyroki NSA z 27 sierpnia 2019 r., I OSK 2560/17; z 27 sierpnia 2019 r. I OSK 2627/17; (publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). Przyczyny te opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Natomiast na podstawie art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W tym przypadku podstawą wyłączenia sędziego jest istnienie obiektywnej okoliczności, która mogłaby wywoływać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W szczególności, wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. może podlegać sędzia, który z innych przyczyn niż wymienione w art. 18 p.p.s.a., mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy. Trzeba podkreślić, że wnioskowanie o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., nie może prowadzić do wyeliminowania z postępowania sędziów, których strona w swoim subiektywnym przekonaniu uznaje za stronniczych. Innymi słowy, subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego, nie może stanowić podstawy do jego wyłączenia. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela dotychczasowe stanowisko sądów administracyjnych, że przepis ten odnosi się do sytuacji, w której konkretne okoliczności danego postępowania przemawiają za uznaniem, że w rozpatrywanej sprawie możliwe jest zagrożenie bezstronności i obiektywizmu orzekania. Słusznie uznał WSA, że argumenty przedstawione przez Skarżącego mają charakter generalny i nie zostały poparte konkretnymi, obiektywnymi okolicznościami oraz dowodami wskazującymi na realną wątpliwość co do bezstronności sędziów. Sędzia, o której wyłączenie wniósł skarżący złożyła do akt sprawy oświadczenie, z których wynika, iż ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym oraz że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do podważenia stanowiska wojewódzkiego sądu administracyjnego zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji