II OSK 2562/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L.P. i A.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia 9 lutego 2023 r., nr 53 w sprawie ze skargi kasacyjnej L.P. i A.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1961/23 w sprawie ze skargi L.P. i A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 6 października 2023 r., nr SKO.4103.36.2023 w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1961/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 6 października 2023 r., znak SKO.4103.36.2023, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Częstochowy z 9 lutego 2023 r., nr 53, ustalającą sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu obejmującego działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb [...], położone w C. przy ul. K. [...] i [...], dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie do dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z realizacją obiektów infrastruktury i urządzeń technicznych niezbędnych dla funkcjonowania ww. obiektów oraz elementów zagospodarowania terenu w zakresie zapewniającym powiązania funkcjonalne w granicach terenu inwestycji, skarżący – L.P. i A.P., wnieśli o wstrzymanie wykonania wymienionych wyżej wymienionych decyzji. Uzasadniając wniosek wskazali, że wskutek wydanych decyzji dojdzie do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a co za tym idzie, do rozpoczęcia budowy. W konsekwencji zarówno inwestor może ponieść koszty, których nie odzyska w przypadku uchylenia decyzji, a ponadto budowa może doprowadzić do zaburzenia ładu przestrzennego w analizowanym obszarze. Postanowieniem z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1961/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy sama w sobie na ogół nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). W szczególności do takich skutków nie zalicza się możliwości uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę. Objęte wnioskiem o ochronę tymczasową decyzje nie wywołują żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych skarżących. Nadto, w ocenie Sądu skarżący, ograniczając się do ogólnych stwierdzeń o możliwości zrealizowania na skutek wydanych decyzji zamierzenia budowlanego, nie wykazali ani nie uprawdopodobnili, że funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji o warunkach zabudowy wywoła powstanie niebezpieczeństwa spowodowania znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1961/23, skargi (wskazanej na wstępie niniejszego uzasadnienia) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 6 października 2023 r., skarżący L.P. i A.P., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarżący kasacyjnie ponownie sformułowali wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy. Uzasadniając ten wniosek skarżący podnieśli, że zachodzi niebezpieczeństwo, iż na skutek wydanych decyzji dojdzie do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji rozpoczęcia budowy. W takim zakresie zarówno inwestor może ponieść koszty, których nie odzyska w przypadku uchylenia decyzji, a ponadto budowa może doprowadzić do zaburzenia ładu przestrzennego w analizowanym obszarze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też powinien zostać rozpoznany, stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a., jako wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przez zmianę okoliczności, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r., II OSK 1159/18). Z akt sprawy nie wynika, by którekolwiek z tych okoliczności uległy zmianie. Argumentacja zawarta we wniosku, jak wyżej przedstawiono, koncentrowała się na usiłowaniu wstrzymania dalszego toku procesu inwestycyjno-budowlanego, w tym możliwości wystąpienia inwestora o pozwolenie na budowę. Skarżący nie wykazali zaś, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.