I GZ 410/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 78/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi G.Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 lutego 2024 r., nr 13/2024 w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako: WSA, Sąd I instancji) w sprawie o sygn. VIII SPP/Wa 78/24 odrzucił zażalenie G. Sp. z o.o. w B. (dalej jako: skarżąca, spółka, strona) na postanowienie WSA z 5 lipca 2024 r. w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 5 lutego 2024 r. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 5 lipca 2024 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 78/24. Sąd stwierdził, że rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu - art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.). Oznacza to, że postanowienie sądu o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest prawomocne i nie przysługuje od niego zażalenie. Tym samym w ocenie Sądu pierwszej instancji zażalenie podlegało odrzuceniu. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, który w zakresie powierzonych mu czynności ma kompetencje sądu. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zarówno w art. 194 § 1 p.p.s.a., jak również w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Argumentacja zażalenia nie podważyła ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji należy uznać za odpowiadające prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.