III OW 79/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą S. a Marszałkiem Województwa L. przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE W piśmie z 21 listopada 2024 r. Starosta S. (dalej: "Starosta") złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa L. (dalej: "Marszałek") przez wskazanie Marszałka jako organu właściwego do rozpoznania sprawy o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zezwolenia na przetwarzanie odpadów gabarytowych i przemysłowych na terenie części działki o nr ew. [...], obręb [...], gm. S. W uzasadnieniu wniosku Starosta wskazał, że do Marszałka wpłynął wniosek o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów dla instalacji zlokalizowanej na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] (gm. S.). Pismem z 12 listopada 2024 r. Marszałek przekazał przedmiotowy wniosek Staroście. W ocenie Starosty, nie jest on organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów, ponieważ na terenie zakładu zlokalizowanego na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] funkcjonuje regionalna instalacja przetwarzania odpadów komunalnych. Przedmiotowa instalacja, na podstawie przepisu § 2 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w niej działalności, wymaga pozwolenia zintegrowanego. Pozwolenie zintegrowane dla tej instalacji zostało wydane przez Marszałka w dniu 6 marca 2014 r. W piśmie z 19 grudnia 2024 r. Starosta nadmienił, że wniosek o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem przetwarzania odpadów dotyczy instalacji zlokalizowanej na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...] (gm. S.). Natomiast działka o nr ewid. [...], obręb [...] nie widnieje w ewidencji gruntów i budynków i nigdy nie istniała działka o takim numerze. We wniosku wkradła się zatem omyłka pisarska, która nie została zweryfikowana przez Marszałka. W odpowiedzi na wniosek Marszałek wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że przedmiotem wniosku jest przedsięwzięcie zaliczone do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 82 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.) i zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których organem właściwym w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów jest starosta - na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2) ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. 2023 poz. 1587 ze zm.). Zgodnie z art. 45 ust. 7 w/w ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające wymagane dla zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie, wydaje organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Marszałek zaznaczył, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Środowiska, - art. 45 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach należy uznać za przepis szczególny w stosunku do art. 378 ust. 2a, ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska oraz art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r, o odpadach. Ponadto Marszałek wyjaśnił, że pozwolenie z dnia 6 marca 2014 r., na które powołuje się Starosta, zostało wygaszone pozwoleniem zintegrowanym Marszałka Województwa L. z dnia 15 września 2015 r. znak: DW.11.7222.25.2015, udzielającym pozwolenia zintegrowanego na eksploatację instalacji, zlokalizowanej na działce nr [...], a nie na [...] obręb [...] gm. S. W związku z powyższym, omawiane przedsięwzięcie, będące przedmiotem sporu nie jest zlokalizowane na terenie instalacji (zakładu) będącej przedmiotem pozwolenia zintegrowanego Marszałka z 15 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). W sprawie nie ma sporu, że wniosek inicjujący postępowanie dotyczył udzielenia pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów. Zgodnie z treścią art. 45 ust. 7 (ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1587 ze zm.; dalej: u.o.) pozwolenie na wytwarzanie odpadów, wydaje organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a) i c) u.o. marszałek województwa jest organem właściwym w sprawach wydawania zezwoleń m.in.: dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko" oraz dla instalacji komunalnych. Starosta natomiast jest właściwy w "pozostałych sprawach". Ponadto, zgodnie z treścią art. 378 ust. 2a - pkt 1 p.o.ś. marszałek województwa jest właściwy w sprawach "przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko"; - pkt 2 marszałek województwa jest właściwy dla przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, realizowanego na terenach innych niż zakład. Z kolei zgodnie z art. 378a ust. 2b, p.o.ś. "przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację". W niniejszej sprawie organy nie ustaliły jednoznacznie podstawowej okoliczności dla rozstrzygnięcia tego sporu – na której działce planowana jest działalność objęta wnioskiem. Zdaniem Starosty wytwarzanie odpadów ma mieć miejsce na terenie zakładu zlokalizowanego na działce ewidencyjnej oznaczonej nr [...], obręb [...], na której funkcjonuje regionalna instalacja przetwarzania odpadów komunalnych. We wniosku wkradła się omyłka pisarska, która nie została zweryfikowana przez Marszałka, bowiem działka o nr ewid. [...], obręb [...] nie widnieje w ewidencji gruntów i budynków i nigdy nie istniała działka o takim numerze. Zdaniem Marszałka, pozwolenie z 6 marca 2014 r., na które powołuje się Starosta, zostało wygaszone pozwoleniem zintegrowanym Marszałka Województwa L. z 15 września 2015 r. znak: DW.11.7222.25.2015 udzielającym pozwolenia zintegrowanego na eksploatację instalacji, zlokalizowanej na działce nr [...], a nie na działce o nr ew. [...] obręb [...] gm. S. Wnioskowane zezwolenie na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem zezwolenia na przetwarzanie odpadów gabarytowych i przemysłowych ma odbywać się zaś na terenie części działki o nr ew. [...], obręb [...], gm. S. Oznacza to, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są przede wszystkim okoliczności faktyczne, które mają istotny wpływ na właściwość organu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując spór o właściwość nie prowadzi postępowania dowodowego i nie ustala stanu faktycznego sprawy, ponieważ obowiązki w tym zakresie należą do organów pozostających w sporze. Rozstrzygnięcie sporu o właściwość możliwe jest jedynie w precyzyjnie i jednoznacznie ustalonym stanie faktycznym sprawy, ponieważ spór o właściwość jest sporem co do prawa, a nie co do faktów. W związku z tym wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość podlegał oddaleniu. W niniejszej sprawie, ponieważ żaden z organów pozostających w sporze nie jest właściwy w sprawie, wniosek na podstawie art. 151 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 p.p.s.a. podlegał oddaleniu.