II AKa 420/23

<p>Sygnatura akt II AKa 420/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 czerwca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Cezariusz Baćkowski</p> <p>Sędziowie: SA Jerzy Skorupka (spr.)</p> <p>SA Robert Zdych</p> <p>Protokolant: Magdalena Szymczak</p> <p> <strong> <!-- --> przy udziale prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">S. U.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu 19 czerwca 2024 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">R. B.</span> oskarżonego o czyny z: </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 273)">art. 273 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 kks</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 1 a)">art. 37 § 1 pkt 1a kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2)">art. 37 § 1 pkt 2 kks</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i prokuratora</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 12 czerwca 2023 r. sygn. akt III K 23/21</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->uniewinnia <span class="anon-block">R. B.</span> od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 KK</a> przypisanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a § 2 pkt. 4)">punkcie IV</a> części rozstrzygającej, eliminując w opisie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> przypisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej zwrot „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw”, a w podstawie prawnej skazania i wymiaru kary za czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej eliminuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 KKS</a> stwierdzając, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 5)">punkcie V</a> części rozstrzygającej oraz orzeczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 pkt. 6)">punktu VI</a> o zaliczeniu na poczet kary łącznej okresu zatrzymania oraz stwierdzając, że koszty postępowania w tej części ponosi Skarb Państwa;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemu za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 § 1 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej podwyższa do 3 lat i jednego miesiąca, uzupełniając podstawę prawną wymiaru kary o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 KK</a>;</strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->ustala, że czyn przypisany oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej stanowi przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 KKS</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 KKS</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7§1 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9§3 KKS</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2)">art. 37§1 pkt 2 KKS</a>;</strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ż. K.</span> dalsze 720 zł tytułem udzielenia oskarżonemu <span class="anon-block">R. B.</span> pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 KK</a> na poczet kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu za czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej, zalicza mu okres zatrzymania w dniu 24 listopada 2020 r. od godz. 6.01 do godz. 10.55;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ż. K.</span> 1200 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej <br/>z urzędu udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">R. B.</span> <br/>w postępowaniu odwoławczym oraz 276 złotych podatku od towarów i usług; </strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block">R. B.</span> na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym oraz wymierza mu opłatę w wysokości 6400 zł za obie instancje. </strong> </p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 12 czerwca 2023 r., III K 23/21:</p> <p>I.  I. uznał <span class="anon-block">R. B.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, iż sformułowanie „co do mających znaczenie prawne okoliczności” zastępuje sformułowaniem „co do okoliczności mogących mieć znaczenie dla określenia wysokości należności publiczno-prawnej”, a nadto z opisu czynu eliminuje faktury wystawione na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w ilości 52 faktur, <span class="anon-block"> (...) S.A</span> w ilości 30 faktur, <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. z o.o w ilości 37 faktur, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o faktury wskazane w liczbie porządkowej od 1 do 21 oraz od 23 do 31, ponadto ustala należność ogółem w zakresie przypisanych wystawionych oraz przyjętych faktur na łączną kwotę ogółem 3.393.596,38 zł, a nadto eliminuje w opisie czynu zapis „w tym podatek VAT 1.271.778,00 zł” tj. o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271 a § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271 a § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 § 1 kk</a> wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 277 b)">art. 277 b kk</a> wymierzył mu karę grzywny 300 (trzystu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda,</p> <p>II.  uznał <span class="anon-block">R. B.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, że z opisu czynu eliminuje faktury wystawione na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w ilości 52 faktur, <span class="anon-block"> (...) S.A</span> w ilości 30 faktur, <span class="anon-block"> (...)</span> Sp. z o.o w ilości 37 faktur, <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o faktury wskazane w liczbie porządkowej od 1 do 21 oraz od 23 do 31, a nadto wyeliminował stwierdzenie „brał udział w fikcyjnym, karuzelowym obrocie różnymi towarami”, a nadto ustala należność ogółem w zakresie przypisanych wystawionych oraz przyjętych faktur na łączną kwotę ogółem 3.393.596,38 zł, a nadto eliminuje w opisie czynu zapis „w tym podatek VAT 1.271.778,00 zł oraz zastępuje zapis „powodując ich nierzetelność” podał nieprawdę, a także wyeliminował zapis „oraz podatek dochodowy od osób prawnych” i przyjmuje wartość narażenia na uszczuplenie w podatku od towaru i usług na kwotę nie mniejszą niż 527.071, 00 zł, to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 kks</a> w zw. z 6 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (§ 2)">§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę 300 (trzystu) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda<strong> <!-- -->,</strong> </p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8§2 KKS</a> stwierdził, że wykonaniu podlega kara orzeczona w punkcie I wyroku,</p> <p>IV. uznał <span class="anon-block">R. B.</span> za winnego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 KK</a>, za co wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności,</p> <p>V. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 KK</a> połączył oskarżonemu kary pozbawienia wolności wymierzone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86 pkt. 1;art. 86 pkt. 4)">punktach I i IV</a> i wymierzył karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Wyrok zaskarżyła w całości obrończyni oskarżonego adw. <span class="anon-block">Ż. K.</span> zarzucając obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, tj.:</p> <p>I.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 KPK</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 KPK</a> przez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, której konsekwencją powinno być zastosowanie zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>;</p> <p>II.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 KPK</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366§1 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> przez dowolną ocenę materiału dowodowego, polegającą w szczególności na:</p> <p>1.  dokonaniu ustaleń faktycznych na podstawie wyników kontroli podatkowej prowadzonej przeciwko sp. <span class="anon-block"> (...)</span>, bez wyjaśnienia, w jaki sposób okoliczności te przekładają się na świadomość działań oskarżonego w zakresie nierzetelnej podatkowo działalności,</p> <p>2.  dokonaniu ustaleń faktycznych dotyczących udziału oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej, gdy nie ustalono składu osobowego grupy, źródeł jej finansowania, podziału zysków;</p> <p>III.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> przez oparcie wyroku na zeznaniach <span class="anon-block">W. K.</span> złożonych w postępowaniu przed <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędem Celno-Skarbowym we <span class="anon-block">W.</span>, bez weryfikacji sprzeczności z zeznaniami złożonymi przed sądem;</p> <p>IV.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 2)">art. 8§2 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113)">art. 113 KKS</a> przez lakoniczne uznanie, że sąd w całości uznaje ustalenia i wnioski kontroli podatkowej zakończonej w czerwcu 2023 r. w sp. <span class="anon-block"> (...)</span>, bez skontrolowania tych ustaleń z dowodami zebranymi w postępowaniu karnym;</p> <p>V.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424§1 i 2 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> przez wadliwe sporządzenie uzasadnienia, polegające na tym, że:</p> <p>1.  zbiorczo powołano dowody, na podstawie których ustalono stan faktyczny, bez wskazania które z nich świadczą o konkretnych okolicznościach, co uniemożliwia prawidłową ocenę dokonanych ustaleń,</p> <p>2.  ustalenia faktyczne zostały dokonane ogólnikowo, bez dokładnego i rzeczowego wykazania zdarzeń i faktów oraz przez zaniechanie określenia faktów związanych bezpośrednio z oskarżonym i powielenia treści zawartych w akcie oskarżenia;</p> <p>VI.  §17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. przez nieuwzględnienie trzech terminów rozpraw w dniach 13 marca, 17 kwietnia i 29 maja 2023 r.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od wszystkich zarzucanych mu czynów oraz zasądzenie dalszych 720 zł za postępowanie przed sądem pierwszej instancji.</p> <p>Wyrok zaskarżył oskarżyciel publiczny w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając:</p> <p>I.  obrazę prawa materialnego:</p> <p>1.  w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie II wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 KKS</a>, przez jego niezastosowanie oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 KKS</a> przez niezasadne zastosowanie, pomimo że kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie była małej wartości;</p> <p>2.  w innym zakresie niż kwalifikacja prawna czynu przez niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> i wymierzenie oskarżonemu za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> kary 3 lat pozbawienia wolności, gdy przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> wymaga wymierzenia kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,</p> <p>3.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24§1 KKS</a> przez jego niezastosowanie i zaniechanie uczynienia sp. <span class="anon-block">(...)</span> odpowiedzialną posiłkowo za grzywnę, pomimo że została pociągnięta do odpowiedzialności posiłkowej na podstawie postanowienia prokuratora z 3.11.2020 r.,</p> <p>4.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 5)">art. 24§5 KKS</a> przez jego niezastosowanie i zaniechanie zobowiązania sp. <span class="anon-block">(...)</span> do zwrotu na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej w wysokości 1.076.142 zł;</p> <p>II.  obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj.:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1;art. 413 § 2 pkt. 2)">art. 413§2 pkt 1 i 2 KPK</a> polegającą na braku dokładnego określenia czynu przypisanego oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 2)">punkcie II</a> oraz rozstrzygnięcia co do kary przez brak wskazania w opisie czynu sumy kwot podatku, która decyduje o zakwalifikowaniu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 KKS</a> lub z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2 a)">art. 62§2a KKS</a>, przez co stanowi niezbędny element opisu czynu,</p> <p>2.  błędne wskazanie, że czyn przypisany oskarżonemu w punkcie II wyroku stanowi przestępstwo, gdy stanowi on przestępstwo skarbowe,</p> <p>3.  błędne wskazanie w punkcie III wyroku, że wykonaniu podlega kara orzeczona w punkcie I wyroku, gdy wykonaniu podlega kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w punkcie IV wyroku,</p> <p>4.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 163)">art. 163 KKS</a> przez brak rozstrzygnięcia o odpowiedzialności posiłkowej;</p> <p>III.  rażącą łagodność kar pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych za czyny przypisane oskarżonemu w punktach I, II i III, jako nieadekwatnych do stopnia winy i stopnia szkodliwości społecznej tych czynów oraz nieuwzględnienia uprzedniej karalności oskarżonego.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w sposób podany w apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył co następuje</strong>. Obie apelacje okazały się w części zasadne. W skardze oskarżonego przede wszystkim trafnie zarzuca się dokonanie wadliwego ustalenia dotyczącego udziału <span class="anon-block">R. B.</span> w zorganizowanej grupie przestępczej. Już opis czynu dostarcza pierwszych wątpliwości, gdyż nie określono w nim osób, które wchodziły w skład tej grupy a przez to nie wiadomo, czy został przekroczony minimalny próg osobowy niezbędny do utworzenia grupy. Poza tym, oskarżony mógł brać udział w zorganizowanej grupie jedynie wtedy, gdy taka istniała, a to wymagało jej utworzenia. Oskarżyciel publiczny nie twierdzi jednak, że to <span class="anon-block">R. B.</span> utworzył rzeczoną grupę. Takiego ustalenia, nie poczynił też sąd pierwszej instancji. Nie sposób uznać, że taką grupę mogli założyć <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">R. W.</span>, <span class="anon-block">W. W. (1)</span>, którzy zgodnie z ustaleniem sądu pełnili rolę słupów (s. 28-29 uzasadnienia wyroku).</p> <p>Skoro więc oskarżyciel publiczny nie zarzucił <span class="anon-block">R. B.</span>, że założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, a nie sposób przyjąć, że zamiast niego mógł to uczynić kto inny, zasadnicze wątpliwości budzi fakt, czy taka grupa w ogóle istniała.</p> <p>Odnotować należy, że czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia, który miał być popełniony w okresie od 1 listopada 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. i polegać na poświadczaniu nieprawdy w fakturach wystawianych na rzecz wielu podmiotów gospodarczych, miał być popełniony w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Natomiast czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia, który miał być popełniony w tym samym czasie i polegać na ewidencjonowaniu przez oskarżonego fałszywych faktur w celu narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku VAT, miał być popełniony jedynie wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Zatem fałszowanie faktur odbywało się w ramach działalności zorganizowanej grupy przestępczej, ale wprowadzanie w błąd właściwego urzędu podatkowego już tylko w porozumieniu z inną osobą.</p> <p>Dalej należy zważyć, że zorganizowana grupa przestępcza stanowi odmienną strukturę od luźnej grupy osób związanej porozumieniem co do wspólnego popełnienia przestępstwa. Istotą „zorganizowania” jest wszak istnienie wewnętrznej struktury organizacyjnej, choćby z niskim stopniem zorganizowania, mającej trwać przez jakiś czas i powiązanej węzłem organizacyjnym opartym na porozumieniu, zaś elementami pozwalającymi na wyodrębnienie takiej grupy są wspólne planowanie przestępstw, akceptacja celów oraz skoordynowany sposób działania. Wystarczy, że grupa posiada trwałą strukturę wertykalną i horyzontalną, z reguły ze stałym gronem uczestników działających według ustalonych zasad polegających m. in. na wyodrębnieniu osób planujących przestępstwo oraz przygotowujących środki do jego popełnienia, a także osób je wykonujących. Nie jest zaś wymagany szczególny poziom zorganizowania, byleby przekraczał prób wspólnego popełniania przestępstw wymagany dla formy zjawiskowej współsprawstwa, a osoby tworzące grupę wiązał cel w postaci popełniania przestępstw (zob. wyr. SA we Wrocławiu z dnia 2.03.2023 r., II AKa 247/22, Lex nr 3597635; wyr. SA we Wrocławiu z dnia 22 grudnia 2022 r., II AKa 389/22, LEX nr 3507609; wyr. SA we Wrocławiu 15 września 2022 r., II AKa 269/21; wyr. SA w Warszawie z 30.11.2022 r., II AKa 457/22, Lex nr 3478020; wyr. SA w Łodzi z 10.12.2021 r., II AKa 253/21, Lex nr 3455705; wyr. SA w Szczecinie z 10.11.2021 r., II AKa 56/21, Lex nr 3552838; wyr. SA w Gdańsku z 10.02.2021 r., II AKa 359/20, Lex nr 3184151; wyr. SA we Wrocławiu z 11.12.2019 r., II AKa 271/19, Lex nr 2772931).</p> <p>Z uzasadnienia wyroku na s. 28-29 wynika, że sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie ustalił żadnych z podanych cech zorganizowanej grupy przestępczej. Ustalił zaś, że <span class="anon-block">R. B.</span> oraz <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">R. W.</span> i <span class="anon-block">W. W. (1)</span> współdziałali w popełnieniu przestępstw przypisanych oskarżonemu, pełniąc rolę tzw. słupów. Z tych względów, sąd odwoławczy uniewinnił <span class="anon-block">R. B.</span> od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 KK</a> przypisanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a § 2 pkt. 4)">punkcie IV</a> części rozstrzygającej, eliminując z opisu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> przypisanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65 pkt. 1)">punkcie I</a> części rozstrzygającej zwrot „przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw”, a w podstawie prawnej skazania i wymiaru kary za czyn przypisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej wyeliminował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37§1 pkt 5 KKS</a> stwierdzając, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 5)">punkcie V</a> części rozstrzygającej oraz orzeczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 pkt. 6)">punktu VI</a> o zaliczeniu na poczet kary łącznej okresu zatrzymania oraz stwierdzając, że koszty postępowania w tej części ponosi Skarb Państwa.</p> <p>W pozostałym zakresie apelacja oskarżonego jest niezasadna, poza ostatnim zarzutem dotyczącym obrazy przepisu §17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. Bezzasadny jest zarzut pierwszy dotyczący obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 KPK</a>. Stosownie do tego przepisu, niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Przepis wymaga więc, aby w pierwszej kolejności sąd ocenił konkurencyjne dowody w sposób wymagany przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> i na podstawie tych dowodów ustalił fakty istotne dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego. Dopiero wtedy, gdy ocena dowodów, uwzględniająca treść wszystkich dowodów ujawnionych na rozprawie głównej, nie pozwala na jednoznaczne ustalenie faktów i nie ma innych możliwości usunięcia wątpliwości, można je rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.</p> <p>Naruszenie zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> ma zatem miejsce dopiero wtedy, gdy dowody w sprawie zostały ocenione prawidłowo i na ich podstawie dokonano ustaleń odpowiadających ujawnionym dowodom, a pomimo to, istniejące nadal wątpliwości zostały rozstrzygnięte na niekorzyść oskarżonego. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca, co czyni rozpoznawany zarzut bezzasadnym. Oceniając zebrany materiał dowodowy sąd pierwszej instancji nie miał żadnych wątpliwości co do faktów i okoliczności wynikających z tych dowodów. Nie wystąpiły także okoliczności, które nakazywałyby sądowi podjąć jakiekolwiek wątpliwości co do prawdziwego przebiegu zdarzenia. W takim stanie rzeczy, sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie miał powodu, aby powoływać się na dyrektywę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>.</p> <p>Zważyć też należy, że zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 KPK</a> powinien być podniesiony dopiero w razie akceptowania oceny dowodów przeprowadzonych przez sąd. Istota zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> wyraża się wszak w tym, że pomimo prawidłowo ocenionych dowodów nadal występują wątpliwości, które sąd rozstrzyga na niekorzyść oskarżonego. Tymczasem w apelacji podnosi się zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 KPK</a> i jednocześnie zarzut obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, choć w innych punktach skargi, co przekonuje o niezasadności pierwszego z nich.</p> <p>Niezasadny jest zarzut obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 KPK</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366§1 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> przez dowolną ocenę materiału dowodowego, polegającą na dokonaniu ustaleń faktycznych na podstawie wyników kontroli podatkowej prowadzonej w sp. <span class="anon-block"> (...)</span>, bez wyjaśnienia, w jaki sposób okoliczności te przekładają się na świadomość działań oskarżonego w zakresie nierzetelnej podatkowo działalności, a także kolejne zarzuty dotyczące obrazy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 1;art. 8 § 2)">art. 8§1 i 2 KPK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a> przez oparcie wyroku na zeznaniach <span class="anon-block">W. K.</span> złożonych w postępowaniu przed <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędem Celno-Skarbowym we <span class="anon-block">W.</span>, bez weryfikacji sprzeczności z zeznaniami złożonymi przed sądem oraz uznaniu ustaleń i wniosków z kontroli podatkowej przeprowadzonej w wymienionej spółce za własne i na ich podstawie rozstrzygnięcia o winie oskarżonego.</p> <p>Umknęło autorce apelacji, że jeżeli sąd <em> <!-- -->a quo</em> ocenił zeznania niektórych świadków w części za niewiarygodne i fakty relewantne dla winy oskarżonego ustalił na podstawie części jego wyjaśnień oraz wyników kontroli podatkowej w sp. <span class="anon-block">(...)</span>, nie świadczy to o naruszeniu zasady obiektywizmu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 KPK</a>, a jedynie, że sąd skorzystał z uprawnienia do swobodnej oceny dowodów przyznanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>.</p> <p>Niezasadny jest zarzut dotyczący dowolnej oceny dowodów i w efekcie dokonania wadliwych ustaleń faktycznych dotyczących strony przedmiotowej i podmiotowej przypisanych oskarżonemu przestępstw. Zważyć należy, że sąd <em> <!-- -->meriti</em> nie podzielił tez wyrażonych w akcie oskarżenia o fałszowaniu i ewidencjonowaniu w urządzeniach księgowych sp. <span class="anon-block">(...)</span> faktur zakupu i sprzedaży towarów z wszystkimi podmiotami wymienionymi w skardze publicznej. Pozyskane przez sąd pierwszej instancji informacje dotyczące kontrahentów wymienionej spółki pozwoliły zaś na ustalenie, że proceder wystawiania fałszywych faktur VAT odbywał się jedynie pomiędzy wymienioną spółką a <span class="anon-block"> spółkami (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span>. Odnośnie do <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, prezes tej spółki zeznał, że nabywał złom od sp. <span class="anon-block">(...)</span>, poza jednym wypadkiem udokumentowanym fakturą VAT i tylko to zdarzenie zostało przypisane oskarżonemu.</p> <p>Należy także zważyć, że pomimo, że prezesem sp. <span class="anon-block">(...)</span> był <span class="anon-block">W. D.</span>, to przesłuchani w sprawie świadkowie zgodnie twierdzili, że kontaktowali się osobiście i telefonicznie wyłącznie z <span class="anon-block">R. B.</span>. To oskarżony podejmował decyzje o zakupie i sprzedaży złomu, wielkości transakcji i wprowadzeniu faktur do urządzeń księgowych sp. <span class="anon-block">(...)</span>. Oskarżony nie zaprzeczał zresztą, że <span class="anon-block">W. D.</span> jedynie podpisywał dokumenty przygotowane przez niego.</p> <p>Prawdą jest, że ustalenia dotyczące rzeczywistego obrotu złomem pomiędzy sp. <span class="anon-block">(...)</span> a <span class="anon-block"> spółkami (...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> zostały dokonane głównie na podstawie wyników kontroli skarbowych przeprowadzonych w wymienionych spółkach. W następstwie przeprowadzenia kontroli krzyżowych oraz dowodów z zeznań osób prowadzących te spółki oraz osób odpowiedzialnych za działalność gospodarczą i księgowość ustalono, że obrót wykazany na podstawie zakwestionowanych faktur nie odpowiada rzeczywistości.</p> <p> <span class="anon-block">R. K.</span> będąca formalnym prezesem spółki <span class="anon-block"> (...)</span>, na rzecz której wystawiał faktury <span class="anon-block">R. B.</span> i która wystawiała faktury na rzecz sp. <span class="anon-block">(...)</span> zeznała, że sp. <span class="anon-block"> (...)</span> nie miała biura, nikogo nie zatrudniała, na rachunek spółki nie wpływały żadne pieniądze, choć obrót złomem pomiędzy wymienionymi spółkami wynosił setki tysięcy złotych. Pomimo bardzo dużego obrotu złomem, <span class="anon-block">R. B.</span> płacił mężowi <span class="anon-block">R. K.</span> i byłemu prezesowi wymienionej spółki <span class="anon-block">W. W. (1)</span>, od czasu do czasu po 200 - 300 zł, a czasem nawet dwa lub trzy tysiące złotych. Raz zdarzyło się, że zapłacił mu gotówką 10.000 zł. Natomiast <span class="anon-block">M. M. (2)</span>, który w maju 2019 r. zbył udziały w sp. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W. W. (1)</span> zeznał, że obrót złomem pomiędzy tą spółką a sp. <span class="anon-block">(...)</span> na podstawie zaewidencjonowanych faktur liczony był tonach złomu stalowego i kolorowego, choć <span class="anon-block">W. W. (1)</span> zazwyczaj otrzymywał od <span class="anon-block">R. B.</span> zapłatę w wysokości 200-300 zł.</p> <p> <span class="anon-block">R. W.</span>, która formalnie była prezesem, sp. <span class="anon-block">(...)</span> na rozprawie w dniu 5 września 2022 r. zeznała, że <span class="anon-block">R. B.</span> rozliczał się osobiście z <span class="anon-block">W. W. (1)</span>. Natomiast <span class="anon-block">W. K.</span>, który jest mężem <span class="anon-block">R. W.</span>, na rozprawie w dniu 17 listopada 2022 r. zeznał, że <span class="anon-block">R. B.</span> kilka razy przyjechał do <span class="anon-block">W. W. (1)</span>, ale nie wie nic, aby kupował lub sprzedawał złom metali. W końcu, <span class="anon-block">M. M. (3)</span>, która prowadziła księgowość w sp. <span class="anon-block">(...)</span>, na rozprawie w dniu 23 maja 2022 r. zeznała, że sp. <span class="anon-block">(...)</span> nie zatrudniała żadnych pracowników, nie posiadała żadnych środków trwałych, a do przewozu złomu wynajmowała busy, pomimo że na fakturach sprzedaży lub zakupu złomu odnotowane były wielkości, które nie zmieściłyby się w busie.</p> <p>Nie można zatem podzielić zarzutu, że sąd pierwszej instancji dowolnie ocenił dowody ujawnione na rozprawie głównej, ustalając na ich podstawie fakty, które nie odpowiadały rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń. Niezasadny jest również zarzut obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8;art. 8 § 1;art. 8 § 2)">art. 8§1 i 2 KPK</a>. Wbrew twierdzeniom apelacji, przeprowadzone przez sąd postępowanie dowodowe zmierzało wszak do zweryfikowania ustaleń zawartych nie tylko w akcie oskarżenia, ale także wynikających z kontroli skarbowej przeprowadzonej w sp. <span class="anon-block">(...)</span>. Twierdzenie, że sąd <em> <!-- -->a quo</em> nie dokonał samodzielnych ustaleń faktycznych pozbawione jest racji i merytorycznych podstaw. Niezasadny jest w końcu zarzut dotyczący wadliwie sporządzonego uzasadnienia wyroku. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424§1 KPK</a> uzasadnienie powinno zawierać wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych a także wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku. W uzasadnieniu należy ponadto przytoczyć okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary, środków zabezpieczających oraz przy innych rozstrzygnięciach zawartych w wyroku. Już tylko pobieżna lektura sporządzonego uzasadnienia pozwala na stwierdzenie, że wszystkie te elementy znalazły wyraz w wymienionym dokumencie.</p> <p>Trafny okazał się zaś ostatni zarzut apelacji obrończyni oskarżonego. Dlatego sąd odwoławczy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">Ż. K.</span> dalsze 720 zł tytułem udzielenia oskarżonemu <span class="anon-block">R. B.</span> pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.</p> <p>Przechodząc do apelacji oskarżyciela publicznego zważyć należy, że nie kwestionuje się w niej oceny dowodów i dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych, a jedynie kwestie dotyczące nieprawidłowego zastosowania przepisów prawa oraz rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych oskarżonemu. Jak powiedziano wcześniej, zarzuty te są w części zasadne.</p> <p>Zasadny jest zarzut obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> przez zaniechanie wymierzenia kary za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie I części rozstrzygającej powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Podzielając ten zarzut i wniosek odwoławczy złożony w tej kwestii, sąd odwoławczy podwyższył do 3 lat i jednego miesiąca karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemu za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 271 a;art. 271 a § 2)">art. 271a§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 KK</a> przypisany mu w punkcie I części rozstrzygającej, uzupełniając podstawę prawną wymiaru kary o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 KK</a>.</p> <p>Trafnie podnosi się, że czyn przypisany oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej stanowi przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 KKS</a>, a nie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 KKS</a>. Podzielając ten zarzut, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, że czyn przypisany oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37 § 1 pkt. 2)">punkcie II</a> części rozstrzygającej stanowi przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 1)">art. 56§1 KKS</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 KKS</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6§2 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7§1 KKS</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9§3 KKS</a> oraz w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2)">art. 37§1 pkt 2 KKS</a>.</p> <p>Skarżący nie ma zaś racji, że opis czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie II części rozstrzygającej budzi jakąkolwiek wątpliwość co do przyjętej kwalifikacji prawnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 KKS</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 KKS</a>. Znamieniem czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§1 KKS</a> jest nierzetelne prowadzenie księgi, a znamieniem czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 62;art. 62 § 2)">art. 62§2 KKS</a> jest wystawienie w sposób nierzetelny faktury lub rachunku albo posługiwanie się takim dokumentem. Wszystkie te elementy zostały oddane w opisie czynu, co czyni zarzut niezasadnym.</p> <p>Niezasadne są zarzuty dotyczące zaniechania nałożenia na sp. <span class="anon-block">(...)</span> odpowiedzialności posiłkowej za grzywnę wymierzoną oskarżonemu. Zważyć należy, że materialnoprawną podstawą pociągnięcia do odpowiedzialności posiłkowej jest więź łącząca sprawcę przestępstwa skarbowego z podmiotem pociągniętym do odpowiedzialności posiłkowej wyrażająca się w tym, że sprawca jest zastępcą tego podmiotu prowadzącym jego sprawy oraz odniesienie lub przynajmniej możliwość odniesienia korzyści majątkowej z przestępstwa skarbowego popełnionego przez tego zastępcę. Kolejnym elementem uzasadniającym pociągnięcie innej osoby do odpowiedzialności posiłkowej jest osiągnięcie przez nią jakiejkolwiek korzyści majątkowej z popełnionego przez zastępcę przestępstwa skarbowego lub tylko zaistnienie możliwości odniesienia takiej korzyści. Dodać należy, że korzyść majątkowa to korzyść zarówno dla siebie, jak i dla kogo innego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 13)">art. 53§13 KKS</a>) obejmująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów majątkowych. Pociągnięcie do odpowiedzialności posiłkowej jest wykluczone, gdy sprawca przestępstwa skarbowego działał na własną rękę i wyłącznie we własnym interesie.</p> <p>Odesłanie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (§ 1;art. 125)">§ 1 art. 125 KKS</a> do odpowiedniego stosowania przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksu postępowania karnego</a> dotyczących oskarżonego i jego obrońcy świadczy o upodobnieniu sytuacji procesowej podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej do pozycji procesowej oskarżonego. Odpowiedzialność posiłkowa wywodzi się wszak z przestępstwa skarbowego i polega na tym, że za karę grzywny wymierzoną sprawcy przestępstwa skarbowego w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24§1 KKS</a> czyni się w całości albo w części odpowiedzialną posiłkowo osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, jeżeli odniosła lub mogła odnieść jakąkolwiek korzyść majątkową z popełnionego przestępstwa skarbowego. Ponadto sąd zobowiązuje podmiot, który uzyskał korzyść majątkową, do jej zwrotu w całości albo w części na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, chyba że podlega ona zwrotowi na rzecz innego uprawnionego podmiotu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 5)">art. 24§5 KKS</a>). Z tego względu podmiotowi pociągniętemu do odpowiedzialności posiłkowej przysługuje prawo do obrony (zob. L. Wilk, J. Zagrodnik, <em> <!-- -->Prawo karne skarbowe</em>, Warszawa 2016, s. 131-136 i 989-991).</p> <p>Jeżeli prokurator w postępowaniu przygotowawczym postanowił o pociągnięciu sp. <span class="anon-block">(...)</span> do odpowiedzialności posiłkowej, to stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 338;art. 338 § 1)">art. 338§1 KPK</a> należało doręczyć tej spółce odpis aktu oskarżenia i wezwać ją do składania wniosków dowodowych w terminie 7 dni od chwili doręczenia aktu oskarżenia. Ponieważ podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej ma prawo brać udział w rozprawie głównej, to stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 386)">art. 386 KPK</a> przewodniczący składu orzekającego powinien zapytać reprezentanta sp. <span class="anon-block">(...)</span>, czy uznaje swoją odpowiedzialność posiłkową oraz czy chce złożyć wyjaśnienia i jakie. Wobec wymienionej spółki nie dopełniono żadnego z tych wymogów. Zastanawiająca jest zatem bierność oskarżyciela publicznego, który wiedząc o pociągnięciu tej spółki do odpowiedzialności posiłkowej, nie żądał doręczenia jej odpisu aktu oskarżenia i wezwania do udziału w rozprawie głównej.</p> <p>Wobec pozbawienia sp. <span class="anon-block">(...)</span> prawa do obrony, a więc możliwości kwestionowania korzyści majątkowej odniesionej przez oskarżonego i spółkę z przestępstwa skarbowego przypisanego <span class="anon-block">R. B.</span>, niedopuszczalne było nałożenie na tą spółkę odpowiedzialności posiłkowej za grzywnę wymierzoną oskarżonemu oraz zobowiązanie jej do zwrotu uzyskanej korzyści majątkowej, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 5)">art. 24§5 KKS</a>.</p> <p>Niezasadny jest zarzut rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych oskarżonemu, gdyż odpowiadają one stopniowi szkodliwości społecznej przypisanych mu czynów i nie przekraczają stopnia winy oskarżonego. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że sąd wymierzył <span class="anon-block">R. B.</span> surową karę, gdyż działał z premedytacją, czyniąc z popełnionych przestępstw sposób na uzyskanie korzyści majątkowych. Rola oskarżonego była istotna, gdyż wyszukiwał osoby mające współdziałać w popełnieniu przestępstw w charakterze tzw. słupów, po czym wydawał im polecenia dotyczące treści wystawionych faktur VAT. Sąd uwzględnił zatem zamiar i motywację, a także dotychczasowy sposób życia oskarżonego, w tym uprzednią karalność i odbycie kary pozbawienia wolności. Wymierzając karę grzywny sąd miał w polu widzenia wysokość korzyści odniesionej przez oskarżonego oraz możliwości jej uiszczenia.</p> <p>Z omawianej apelacji nie wynika, aby sąd pierwszej instancji dopuścił się jakichkolwiek błędów przy ustalaniu okoliczności mających wpływ na wymiar kary, a także przy ważeniu stopnia dolegliwości, przez co zarzut jest oczywiście bezzasadny.</p> <p>Pozostałe zarzuty podniesione w skardze oskarżyciela publicznego straciły rację bytu wobec wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia reformatoryjnego.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="234"/> <col width="234"/> <col width="231"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Jerzy Skorupka</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Cezariusz Baćkowski</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Robert Zdych</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> </div>