III SA/Gl 937/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 13 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 30 sierpnia 2024 r., nr SKO.4204.178.2023 w przedmiocie: kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE M.C. (dalej zwany skarżącym), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z 3 października 2024 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 30 sierpnia 2024 r. nr SKO.4204.178.2023 utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z 4 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 400 zł z tytułu naruszenia obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu zarejestrowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez podanie swojego numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone 5 grudnia 2024 r. (zpo w aktach sprawy). W terminie do dokonania tych czynności skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł, natomiast do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., stanowi o tym, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z powyższych przepisów wynika, że niewskazanie przy składaniu skargi własnego numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. W rozpoznawanej sprawie Sąd umożliwił uzupełnienie powyższego braku, wskazując skarżącemu właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych została odebrana przez skarżącego 5 grudnia 2024 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi rozpoczął bieg 6 grudnia 2024 r. i upłynął z dniem 12 grudnia 2024 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że do 12 grudnia 2024 r. skarżący powinien usunąć braki formalne skargi. Jak wynika z akt sprawy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżący do dnia wydania powyższego postanowienia nie podał własnego numeru PESEL. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Jednocześnie na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd w punkcie drugim postanowienia orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi.