I OZ 591/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 1036/22 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B. W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 9 sierpnia 2022 r., nr KO.411.1168.2022 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z 11 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie B. W. na postanowienie tego Sądu z 16 stycznia 2023 r. o odrzuceniu skargi na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie zarządzenia z 15 czerwca 2023 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków zażalenia, poprzez nadesłanie jego odpisu. Wezwanie wróciło do Sądu dwukrotnie awizowane i zostało uznane za doręczone z dniem 20 lipca 2023 r. Odpowiedzi na wezwanie nie udzielono. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zażalenia w siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 27 lipca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634., dalej jako: P.p.s.a.), postanowił o jego odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła niewłaściwe wykonywanie doręczeń przez pracowników operatora pocztowego właściwego dla jej miejsca zamieszkania. Podniosła, że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono żadnego awiza przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 176 § 2 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom stawianym dla pisma strony. Przepis art. 47 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z art. 177a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wynika zaś, że jeżeli zażalenie nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., należy wezwać do usunięcia jego braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie załączyła do wniesionego zażalenia jego odpisu. W związku z tym Sąd I instancji zasadnie wezwał stronę do uzupełnienia wskazanego braku formalnego zażalenia. W odniesieniu do powyższego wezwania WSA w Bydgoszczy prawidłowo zastosował tzw. fikcję doręczenia z art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 P.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ww. przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone. Domniemanie to może zostać obalone przez stronę jeśli wykaże, że nie zostały zachowane warunki skuteczności doręczenia zastępczego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca nie podważyła skuteczności doręczenia zastępczego. Z koperty, jak również z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zwróconej przesyłki znajdujących się w aktach sprawy wynika, że pierwszą próbę jej doręczenia listonosz podjął 6 lipca 2023 r., a następnie przesyłkę pozostawił w oznaczonej placówce pocztowej. Zawiadomienie o tym fakcie pozostawił w skrzynce listowej. Świadczy o tym druk zwrotnego potwierdzenia zawierający odpowiednie adnotacje doręczyciela. Stosowne adnotacje poczyniono również na kopercie przesyłki, którą opatrzono datą, podpisem listonosza oraz urzędową pieczęcią z datownikiem Urzędu Pocztowego. Powtórne awizowanie nastąpiło 14 lipca 2023 r., o czym świadczy umieszczona na kopercie pieczęć zawierająca datę oraz podpis doręczyciela. Zwrot do nadawcy nastąpił 24 lipca 2023 r., co również zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem, tak na kopercie, jak i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy prawidłowo zatem uznał w/w przesyłkę za skutecznie doręczoną skarżącej z dniem 20 lipca 2023 r. Fikcji dokonanego na tej podstawie doręczenia skarżąca nie obaliła argumentacją, że nie dotarło do niej żadne awizo. I chociaż zrozumiałe jest, że opisane w zażaleniu uchybienia w działaniu poczty się zdarzają, to jednak skarżąca nie potwierdził zgłoszonych twierdzeń żadnym dokumentem, dlatego wymykają się one ocenie sądu kasacyjnego. Uznanie, że do obalenia domniemania z art. 73 § 4 P.p.s.a. wystarczy oświadczenie, iż listonosz nie pozostawił wymaganego zawiadomienia, prowadziłoby bowiem do niemożności przyjęcia doręczenia zastępczego, a zatem nieskuteczności art. 73 P.p.s.a. Oświadczenie strony w tym względzie, niepoparte żadnymi dowodami, nie może więc samo z siebie skutkować podważeniem skuteczności powyższego doręczenia. Mając na uwadze, że skarżąca pomimo skutecznego doręczenia wezwania do usunięcia braku formalnego zażalenia wraz z zakreśleniem terminu i stosownym pouczeniem, nie usunęła tego braku w wymaganym terminie, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji