II OZ 621/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2867/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 8 października 2023 r., znak DOZ-OAiK.650.320.2023.BS w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2867/23, odrzucił skargę P.K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 8 października 2023 r., znak DOZ-OAiK.650.320.2023.BS w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych oraz postanowił o zwrocie skarżącemu kwoty 200 (dwieście) złotych, uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W związku z zaskarżeniem wyżej powołanej decyzji, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 20 maja 2024 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez uiszczenie wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżący odebrał ww. wezwanie 24 czerwca 2024 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 1 lipca 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że wymagana kwota tytułem wpisu od skargi została wpłacona na rachunek Sądu 24 lipca 2024 r. (data obciążenia rachunku bankowego), zaś skarżący dokonując tej czynności nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. P.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości i wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego. W zażaleniu wskazano na nowe okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie, a nieznane Sądowi. Podniesiono, że do uchybienia terminu doszło, gdyż pełnomocnik P.K. – M.K. w związku z nawracającym się kaszlem dziecka i problemami z oddychaniem, nieustannie zajmowała się dzieckiem, zapominając przy tym o uiszczeniu wpisu w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wskazać, że żalący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 20 maja 2024 r., doręczonym 24 czerwca 2024 r., stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). Jednocześnie został on prawidłowo pouczony o rygorze niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie sprostał powyższemu w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie. Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżący, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a. Podnoszone w zażaleniu okoliczności, związane z problemami zdrowotnymi dziecka pełnomocnika, nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Z kolei zawarty w tymże zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego nie podlega rozpatrzeniu w ramach postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.