I OZ 737/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SO/Wr 11/24 o odrzuceniu wniosku w sprawie z wniosku B.O. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Sobótka za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SO/Wr 11/24, odrzucił wniosek B.O. (dalej: skarżący) o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Sobótka za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy (k. 28). Zażalenie na postanowienie z 13 sierpnia 2024 r. złożył skarżący nie zgadzając się z całością rozstrzygnięcia (k. 46). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (mającym, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., odpowiednie zastosowanie do wniosku o wszczęcie postępowania) sąd odrzuca skargę (wniosek), jeżeli sprawa objęta skargą (wnioskiem) pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem umożliwiającym zastosowanie przywołanego przepisu jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono skargę (wniosek). Należy wyjaśnić, że o tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2018 r., sygn. akt I OZ 798/18). Należy w tym miejscu podkreślić, że obowiązkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest badanie istnienia okoliczności, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że wnioski złożone w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 6/24, jak i w rozpoznawanej sprawie dotyczyły wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w przewidzianym terminie, a krąg stron obu postępowań, co prawidłowo odnotował Sąd pierwszej instancji, był ten sam. Niewątpliwie też wniosek dotyczył tej samej skargi i tych samych akt. Postępowanie zaś w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 6/24 zostało już zakończone, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 601/24 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 czerwca 2024 r. sygn. akt II SO/Wr 6/24 o oddaleniu jego wniosku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Sobótka za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Sąd I instancji trafnie zatem ocenił, że w niniejszej sprawie, jak i w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 6/24 zachodzi tożsamość podmiotowa (podmiotem praw i obowiązków jest organ – Burmistrz Miasta i Gminy Sobótka oraz skarżący), jak i tożsamość przedmiotowa (obie wnioski mają za przedmiot wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie tej samej skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w wyznaczonym terminie). Co prawda skarżący w przedmiotowej sprawie wniósł o ukaranie Urzędu Miasta i Gminy Sobótka, jednakże wniosek ten został przekazany według właściwości Burmistrzowi Miasta i Gminy Sobótka, który jest organem gminy w przeciwieństwie do Urzędu Miasta i Gminy Sobótka, który jest organem pomocniczym, a tym samym nie mógłby zostać ukarany. Skoro zatem w obu tych sprawach zachodzi tożsamość zarówno po stronie przedmiotowej, jak i podmiotowej, to uzasadnione jest zastosowanie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że skarżący nie podważył w żaden sposób oceny, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi tożsamość przedmiotowa ze sprawą II SO/Wr 6/24, a jedynie wskazał, że pomimo, iż złożył kolejną skargę, to był do tego uprawniony, bowiem jego wniosek dotyczy dalszych uchybień organu. Należy jednak wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela argumentacji skarżącego co do kwalifikacji uchybień organu wskazanych we wniosku jako dalszych uchybień organu nie będących przedmiotem orzekania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 6/24 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I OZ 601/24. Skarżący zdaje się bowiem nie zauważać, że kwestia kompletności akt administracyjnych i prawidłowości przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę była już przedmiotem oceny zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego i została zakończona. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.