I SA/Gl 954/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gmina Wyznaniowa [...] w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 3 czerwca 2024 r. nr SKO.III/423/196/2024 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o wpisaniu skarżącej jako płatnika podatku rolnego od nieruchomości oraz decyzji o zwolnieniu skarżącej od tego podatku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Gmina Wyznaniowa [...] w G.(dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (dalej jako organ). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 8 sierpnia 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W zakreślonym terminie skarżąca odpowiedziała na wezwanie przedkładając zaświadczenie z 3 września 2024 r. wystawione przez [...] z siedzibą w G. zgodnie z którym "Gmina Wyznaniowa [...] posiada osobowość prawną jako jednostka organizacyjna [...] Adres siedziby jednostki: (...) Reprezentowana przez Przełożonego: E. S. Legitymującego się dowodem osobistym (...) Przełożony Gminy Wyznaniowej [...] uprawniony jest do reprezentowania Gminy Wyznaniowej w tym i rozporządzania mieniem oraz zaciągania zobowiązań finansowych. Gmina Wyznaniowa [...] jest aktywną jednostką organizacyjną, nie jest objęta procesem likwidacji". Dokument ten został podpisany przez Naczelną [...] H. C. i opieczętowany Pieczęciami [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 11 października 2024 r. skarżąca została ponownie wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W wezwaniu tym zaznaczono, że w celu usunięcia braku należy posłużyć się oryginałem dokumentu albo jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem przez notariusza. Wskazano jednocześnie skarżącej, że powyższe wymogi spełnia poświadczony notarialnie odpis zaświadczenia MSWiA z 1 marca 2022 r., który strona skarżąca przedłożyła do innych spraw prowadzonych z jej udziałem przed tut. Sądem. Kryterium tego nie spełnia natomiast nadesłane przez skarżącą zaświadczenie z 3 września 2024 r. podpisane przez H. C.. Wezwanie opatrzono rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca zakwestionowała jego zasadność twierdząc, że przedkładając opisane wyżej zaświadczenie 3 września 2024 r. uzupełniła już brak formalny skargi. Nadto podniosła, że uzyskanie wskazanego przez Sąd zaświadczenia z MSWiA nie jest możliwe w zakreślonym, siedmiodniowym terminie. Zwróciła uwagę, że dane zawarte w przedłożonym przez nią Zaświadczeniu są zgodne z danymi zawartymi w Rejestrze MSWiA. Do pisma skarżąca dołączyła kserokopię zaświadczenia MSWiA z 1 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braku formalnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nadto zgodnie z treścią art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Niedołączenie przez stronę skarżącą dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do działania w jej imieniu stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego obliguje sąd, stosownie do treści cytowanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W art. 29 p.p.s.a. jest mowa o wykazaniu umocowania "w postępowaniu" co oznacza, że dokument taki należy złożyć w każdej sprawie toczącej się z udziałem danego podmiotu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca była dwukrotnie wzywana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Wyraźnie wskazano skarżącej, że w tym celu należy posłużyć się oryginałem takiego dokumentu albo jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem przez notariusza. Nie nałożono zatem na stronę bezwzględnego obowiązku posłużenia się oryginałem takiego dokumentu, gdyż przepis jako równorzędną formę dopuszcza poświadczony za zgodność z oryginałem jego odpis. Odpowiadając na wezwania tut. Sądu skarżąca przedłożyła opisane wyżej Zaświadczenie wystawione przez [...] z siedzibą w G. oraz kserokopię zaświadczenia MSWiA wskazującego na umocowanie do reprezentowania skarżącej przez Przełożonego Gminy Wyznaniowej [...] – E. S., który podpisał skargę. Nie można zatem uznać, że skarżąca wykonała zobowiązanie w sposób należyty i brak formalny skargi został uzupełniony. W konsekwencji, skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.