III SA/Gl 698/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Referent Stażysta Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi U. sp. z o.o. w Z. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 13 czerwca 2024 r. nr DRP-ZOPP.562.9.2024.AS w przedmiocie odmowy zwrotu odsetek od nadpłaty w opłacie zapasowej postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość; 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo. UZASADNIENIE Decyzją z 13 czerwca 2024 r. nr DRP-ZOPP.562.9.2024.AS Minister Klimatu i Środowiska utrzymał w mocy decyzję Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych nr [...] z 26 kwietnia 2024 r. znak [...], w przedmiocie zwrotu odsetek od nadpłaty w opłacie zapasowej. Pismem z 22 lipca 2024 r. U sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Z. (dalej: skarżący) wniósł skargę na ww. decyzję Ministra Klimatu i Środowiska adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z 21 sierpnia 2024 r. zatytułowanym jako "odpowiedź na skargę od decyzji Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 13 czerwca 2024r. znak: [...] wraz z zawiadomieniem o zmianie właściwości organu" Minister Przemysłu - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – równocześnie informując, że: 1. w sprawie nastąpiła zmiana przepisów dot. właściwości organów, wobec czego z dniem 1 lipca 2024 r. Minister Klimatu i Środowiska przestał być organem rzeczowo właściwym w sprawie. Organem właściwym rzeczowo jest Minister Przemysłu; 2. w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2024 r. organem odwoławczym w sprawach określonych w ustawie z 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1650 i 1681) przestał być minister właściwy do spraw energii, a jest nim minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi; 3. art. 61 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że sprawy te toczą się przed organem, który przejął zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych regulują przepisy art. 13 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej p.p.s.a.). W myśl powołanych przepisów wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie do treści art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Ministra Klimatu i Środowiska, który ma swoją siedzibę w Warszawie, województwo mazowieckie. Zgodnie natomiast z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72 poz. 652), sądem właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Odnosząc się natomiast do stanowiska Ministra Przemysłu przedstawionego w odpowiedzi na skargę z 21 sierpnia 2024 r. trzeba dostrzec, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym to, który z wojewódzkich sądów administracyjnych zajmie się skargą na działanie (bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania) organu administracji, zależy nie od miejsca zamieszkania (siedziby) strony skarżącej, ale od miejsca siedziby organu administracji publicznej, którego działalność (lub jej brak) została zaskarżona. W niniejszej sprawie tym organem jest Minister Klimatu i Środowiska, który 13 czerwca 2024 r. wydał ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję. W jej treści zawarto również pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tej możliwości skorzystał pełnomocnik strony skarżącej, który 22 lipca 2024 r. złożył za pośrednictwem Ministra Klimatu i Środowiska skargę adresowaną właśnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Formułując zatem odpowiedź na skargę i przytaczając argumentację o zmianie właściwości miejscowej organu jaka nastąpiła już po wydaniu ostatecznej decyzji a przed wniesieniem skargi, Minister Przemysłu powinien ją przekazać zgodnie z oznaczeniem adresowym zawartym w skardze, a nie sam rozstrzygać, który z sądów administracyjnych jest właściwy miejscowo do jej rozpoznania. Minister Przemysłu powołał art. 61 ust. 1 i 2 ustawy z 15 maja 2024 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji rządowej (Dz. U. poz. 834) zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że sprawy te toczą się przed organem, który przejął zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy (ust. 1); organ, który przejął zadania i kompetencje na podstawie niniejszej ustawy, przejmuje związane z tymi zadaniami i kompetencjami prawa i obowiązki organu, który utracił te zadania i kompetencje, w tym także wynikające z umów i porozumień (ust. 2). Przedmiotowy przepis, jak również wskazano w odpowiedzi na skargę, obowiązuje od 1 lipca 2024 r. Tymczasem niniejszą sprawę administracyjną zakończono 13 czerwca 2024 r. poprzez wydanie ostatecznej decyzji administracyjnej. Dlatego też ww. przepis ustawy nowelizującej nie mógł być uwzględniony przy ocenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzję z 13 czerwca 2024 r. nie wydawał jednak Minister Przemysłu (mający siedzibę w Katowicach), lecz Minister Klimatu i Środowiska. W związku z powyższym, na mocy art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. . ----------------------- 3