I GZ 6/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 573/24 w zakresie odrzucenia zażaleń A. B. na odmowę wypłaty przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w Warszawie w przedmiocie przyznania świadczeń pracowniczych ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 573/24 odrzucił zażalenia A. B. w sprawie ze skargi na brak wypłaty przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w Warszawie. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r., Sąd stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania właściwemu miejscowo Sądowi – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Następie do Sądu wpłynęły dwa pisma zatytułowane jako zażalenia, których to treść nie odpowiadała treści zażalenia i nie dotyczyła wydanego postanowienia. W związku z tym zarządzeniem z dnia 19 listopada 2024 r. zobowiązano skarżącego do wskazania, jakie postanowienie jest przedmiotem zażaleń oraz zwięzłe ich uzasadnienie. W zobowiązaniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie wraz ze wskazaniem rygoru w postaci odrzucenia zażaleń. Sąd wskazał, że odpis wezwania doręczono skarżącemu z dniem 20 listopada 2024 r. Natomiast skarżący nie wykonał zobowiązania. Skarżący złożył pismo procesowe, które zostało zatytułowane jako zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Należy zatem przypomnieć, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jak wynika z treści art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymogom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Z uwagi na fakt, iż postępowanie zażaleniowe ze swojej istoty cechuje większy liberalizm niż postępowanie wszczęte ze skargi kasacyjnej, to od autora zażalenia nie wymaga się wskazania podstaw, a tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania lub postanowienia, które zdaniem skarżącego uzasadniają wniesienie tego środka (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt II FZ 464/11). Z akt sprawy wynika, że skarżący po wydaniu postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 12 listopada 2024 r., złożył dwa zażalenia z dnia 13 oraz 15 listopada 2024 r. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że z pisma te nie zawierają wskazania orzeczenia Sądu, którego dotyczy złożony środek zaskarżenia. Skarżący nie wskazuje też zakresu zaskarżenia. Brak jest też w złożonych przez skarżącego pismach zwięzłego uzasadnienia. Prawidłowo zatem Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażaleń, braków formalnych tego środka zaskarżenia. W konsekwencji za słuszne należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu złożonych zażaleń. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.