II GSK 1156/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt II GSK 1156/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 983/23 w sprawie ze skargi T. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 marca 2023 r. nr 1801-IGC.48.45.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt II GSK 1156/24, poprzez oznaczenie zawartego w nim sformułowania "oddala skargę kasacyjną" punktem 1 oraz dodanie do sentencji wyroku punktu 2 o treści: "zasądza od T. w B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt II GSK 1156/24 oddalił skargę kasacyjną T. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 983/23 w sprawie ze skargi T. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 marca 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu, o co organ wnosił w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do treści art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Jak stanowi natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Ponadto, możliwe jest zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie (zob. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12; publ. ONSA WSA 2013/3, poz. 38). W uchwale tej sąd stwierdził, że art. 204 i art. 205 § 2–4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W takim przypadku zasądzenie zwrotu kosztów postępowania będzie obejmowało zatem koszt zastępstwa procesowego strony związanego ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wniosek pełnomocnika organu o uzupełnienie wyroku z dnia 29 października 2024 r. o sygn. akt II GSK 1156/24 zasługuje na uwzględnienie, bowiem w wyroku tym nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, a jak wynika z akt sądowych w niniejszej sprawie została złożona odpowiedź na skargę kasacyjną zawierająca wniosek w tym zakresie. Dokonując uzupełnienia wyroku, Sąd wziął pod uwagę, że odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w ustawowym terminie 14 dni. Tym samym organowi przysługiwał od strony przeciwnej zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.). W sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna (20.000 zł), a zatem podstawę obliczenia opłaty stanowił § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia. Ponieważ wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym, przy czym sprawę w drugiej instancji prowadził inny radca prawny, należna opłata wynosiła 75% kwoty 3600 zł, tj. 2700 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.