II SA/Rz 602/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1994 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie anteny satelitarnej i umorzenia postępowania I instancji postanawia umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE Przedmiotem niemniejszej skargi jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1994 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na użytkowanie anteny satelitarnej i morzenia postępowania I instancji. Postanowieniem z dnia 8 maja 1996 r., sygn. akt SA/Rz 822/94, z powodu śmierci skarżącej, zawieszono postępowanie sądowe do czasu wskazania lub zgłoszenia się następców prawnych zmarłej. W wyniku podjętych z urzędu, przez Sąd, czynności ustalono, iż następcami prawnymi po zmarłej K. P. są: B. P. zamieszkały [...], J. P., zamieszkały [...], M. P., zamieszkała [...] - Postanowienie Sądu Rejonowego w R., Wydział I Cywilny z dnia 25 kwietnia 2001 r., sygn. akt [...]. Wobec tak ustalonych następców prawnych Sąd skierował wezwanie do złożenia oświadczenia czy popierają przedmiotową skargę. Z adnotacji zamieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez B. P. wynika, że adresat się wyprowadził. M. P. wezwana o złożenie oświadczenia w przedmiocie popierania przedmiotowej skargi oraz o poinformowanie o obowiązku złożenia takiego oświadczenia przez pozostałych następców prawnych skarżącej, pod rygorem przyjęcia, że cofają skargę, nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Wymaganego oświadczenia nie złożyli również B. i J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuję: Zgodnie z art. 160 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) -zwanej dalej P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Inicjatorem niniejszego postępowania była K. P. Po jej śmierci żaden z jej następców prawnych nie wyrażał zainteresowania w dalszym prowadzeniu sprawy. Postępowanie zostało zawieszone 8 maja 1996 r. i od tego czasu żadna ze stron nie wykazała inicjatywy jego podjęcia. Dopiero podjęte przez Sąd, z urzędu, czynności doprowadziły do ustalenia następców prawnych po zmarłej, którzy nie odpowiadali na kierowane do nich wezwania. W takim stanie rzeczy Sąd wezwał ich do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie popierania skargi, zastrzegając, iż brak odpowiedzi z ich strony potraktowany zostanie równoznacznie z cofnięciem skargi. Nie odpowiedzieli oni na powyższe wezwanie, w związku z tym Sąd przyjął, iż cofają skargę. Wprawdzie nie wypowiedzieli się wprost w tym przedmiocie, jednak ich zachowanie było równoznaczne z rezygnacją z kontynuowania postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.